MapView’ı onCreate() kullanarak görüntülemek, başka herhangi bir kontrolü görüntülemekten farklı değildir. Yani, kullanıcı arayüzünün içerik görünümünü, MapView’ü içeren ve bununla ilgilenen bir düzen dosyasına ayarlarsınız. Şaşırtıcı bir şekilde, yakınlaştırma özelliklerini desteklemek de oldukça kolaydır.

Yakınlaştırmak veya uzaklaştırmak için MapView’ün MapController sınıfını kullanırsınız. Bunu, mapView.getController() öğesini çağırarak ve ardından uygun zoomIn() veya zoomOut() yöntemini çağırarak yapın. Bu şekilde yakınlaştırma, tek düzeyli bir yakınlaştırma sağlar; kullanıcıların büyütme veya küçültme miktarını artırmak için işlemi tekrarlaması gerekir.

Ayrıca, görüntüleme modlarını değiştirme yeteneği sunmayı da kolay bulacaksınız. MapView birkaç modu destekler: harita, cadde, uydu ve trafik. Harita varsayılan moddur. Sokak modu, haritanın üstüne yol adları gibi sokak bilgilerini içeren bir katman yerleştirir. Uydu modu, haritayı uydu görünümünde gösterir.

Trafik modu, trafik bilgilerini haritada gösterir. Trafik modunun sınırlı sayıda ana otoyolda desteklendiğini unutmayın. Modları değiştirmek için uygun ayarlayıcı yöntemini true ile çağırmalı ve diğer modları false olarak ayarlamalısınız. Bunun nedeni, bir modun başka bir modun üzerine bindirilebilmesidir. Örneğin, uydu ve sokak modlarını üst üste bindirebilirsiniz.

Bir haritayı görüntülemek ve yakınlaştırma ve mod değişikliklerini uygulamak için gereken kod miktarının Android ile minimum düzeyde olduğunu muhtemelen kabul edeceksiniz. Android’in haritalama yeteneği kesinlikle rakipsizdir. Kodun daha da kolaylaşması bazılarınız için şok olabilir. Gösterilen XML düzenine ve koda bir göz atın.

Aradaki fark, bizim görüşümüz için XML düzenini RelativeLayout kullanacak şekilde değiştirmiş olmamızdır. Tüm yakınlaştırma kontrollerini ve görüntüleme modu kontrollerini kaldırdık ve bunları ekranın alt kısmına yönlendirilmiş boş bir LinearLayout ile değiştirdik. Bu örnekteki sihir düzende değil koddadır.

Özellikle, LinearLayout’u mapView.getZoomControls() ile doldurduğumuza dikkat edin. Bu, MapView’in zaten yakınlaştırıp uzaklaştırmanıza izin veren kontrollere sahip olduğu anlamına gelir. Tek yapmanız gereken, kontrollere bir referans almak ve ardından onu görünümünüze eklemek (nerede isterseniz). MapView’ün varsayılan yakınlaştırma kontrollerini gösterir.

Henüz işimiz bitmedi. MapView kontrolü çok güçlüdür. Listelemenin onCreate() yöntemindeki son satır mapView.setClickable(true) öğesini çağırır. Bu, aslında, haritanın kaydırılmasını sağlar. Şimdi haritaya özel verilerin nasıl ekleneceğini öğrenelim.

Katmanları Kullanma

Google Haritalar, özel verileri haritanın üstüne yerleştirmenize izin veren bir olanak sağlar. Bölgenizdeki pizza restoranlarını ararsanız bunun bir örneğini görebilirsiniz: Google Haritalar, her konumu belirtmek için raptiyeler veya balon işaretçileri yerleştirir.

Google Haritalar’ın bu kolaylığı sağlama şekli, haritanın üstüne bir katman eklemenize izin vermesidir. Android, bir haritaya katman eklemenize yardımcı olan çeşitli sınıflar sağlar. Bu tür işlevsellik için anahtar sınıf Overlay’dir, ancak bu sınıfın ItemizedOverlay adlı bir uzantısını kullanabilirsiniz.

İşaretçileri bir harita üzerine nasıl yerleştirebileceğinizi gösterir. Örnek iki işaret yerleştirir. Bir haritaya işaretçi ekleyebilmeniz için, haritaya bir com.google.android.maps.Overlay uzantısı oluşturmanız ve eklemeniz gerekir. Overlay sınıfının kendisi başlatılamaz, bu nedenle onu genişletmeniz veya uzantılardan birini kullanmanız gerekir. Örneğimizde, ItemizedOverlay’i genişleten ve karşılığında Overlay’i genişleten InterestLocations’ı uyguladık.

Overlay sınıfı, bir kaplama için sözleşmeyi tanımlar ve ItemizedOverlay, bir harita üzerinde işaretlenebilecek konumların bir listesini oluşturmanızı kolaylaştıran kullanışlı bir uygulamadır. Genel kullanım modeli, ItemizedOverlay sınıfını genişletmek ve yapıcıya “öğelerinizi” ilginç konumları eklemektir. İlgi noktalarınızı oluşturduktan sonra, ItemizedOverlay’in populate() yöntemini çağırırsınız.

populate() yöntemi, OverlayItem(ler)i önbelleğe alan bir yardımcı programdır. Dahili olarak sınıf, bindirme öğelerinin sayısını belirlemek için size() yöntemini çağırır ve ardından her öğe için createItem(i) öğesini çağıran bir döngüye girer. createItem yönteminde, dizideki indeks verilen önceden oluşturulmuş öğeyi döndürürsünüz.

Listelemeden görebileceğiniz gibi, noktaları oluşturmanız ve işaretçileri bir harita üzerinde göstermek için populate() işlevini çağırmanız yeterlidir. Yer Paylaşımı sözleşmesi gerisini yönetir. Her şeyin işe yaraması için, etkinliğin onCreate() yöntemi, işaretçiler için kullanılan Drawable’ı geçirerek InterestingLocations örneğini oluşturur.

Google Etkinlik geçmişi
Etkinlik Geçmişi
Etkinliğim
Google Kişiler
Google Etkinliğim
Kişilerim
Rehberde kaç kişi var nasıl öğrenebilirim
etkinliğim’e git

Ardından onCreate(), Bindirme koleksiyonuna (mapView.getOverlays().add()) InterestingLocations örneğini ekler. Listelemenin bir başka ilginç yönü de OverlayItem(ler)in oluşturulmasıdır. Sırayla OverlayItem oluşturmak için GeoPoint türünde bir nesneye ihtiyacınız vardır.

GeoPoint sınıfı, bir konumu mikro derece cinsinden enlem ve boylamına göre temsil eder. Örneğimizde, web üzerindeki coğrafi kodlama sitelerini kullanarak Magic Kingdom ve Seven Seas Lagoon’un enlem ve boylamını elde ettik. (Kısaca göreceğiniz gibi, örneğin bir adresi enlem/boylam çiftine dönüştürmek için coğrafi kodlamayı kullanabilirsiniz.) Daha sonra enlem ve boylamı 1.000.000 ile çarparak mikro derecelere (çünkü API’ler mikro derecelerde çalışır) çevirdik. 

Sonuç olarak, bir haritaya işaretçi yerleştirmenin daha kolay olamayacağını kabul edeceksiniz. Yoksa olabilir mi? Enlem/boylam çiftlerinden oluşan bir veri tabanımız yok, ancak gerçek bir adres kullanarak bir veya daha fazla GeoPoint oluşturmamız gerekeceğini tahmin ediyoruz. İşte o zaman, daha sonra tartışacağımız konum paketinin bir parçası olan Geocoder’ı kullanabilirsiniz.

Konum Paketini Anlamak

android.location paketi, konum tabanlı hizmetler için olanaklar sağlar. Bu noktada, bu paketin iki önemli parçasını ele alacağız: Geocoder sınıfı ve LocationManager hizmeti. Geocoder ile başlayacağız.

Android İle Coğrafi Kodlama

Haritalarla pratik bir şey yapacaksanız, muhtemelen bir adresi (veya konumu) bir enlem/boylam çiftine dönüştürmeniz gerekecektir. Geocoding olarak bilinen bu kavram ve android. location.Geocoder sınıfı bu kolaylığı sağlar. Aslında, Geocoder sınıfı hem ileri hem de geri dönüştürme sağlar; bir adres alabilir ve bir enlem/boylam çifti döndürebilir ve bir enlem/boylam çiftini bir adres listesine çevirebilir.

Bir konumun çeşitli şekillerde tanımlanabilmesi nedeniyle, bir adresi hesaplamanın kesin bir bilim olmadığı ortaya çıktı. Örneğin, getFromLocationName() yöntemleri, bir yerin adını, fiziksel adresi, bir havaalanı kodunu veya yalnızca iyi bilinen bir adı alabilir.

Bu nedenle, yöntemler tek bir adres değil, bir adres listesi sağlar. Yöntemler bir liste döndürdüğü için, maxResults için 1 ile 5 arasında bir değer sağlayarak sonuç kümesini sınırlandırmanız önerilir.  Liste, gösterilen kullanıcı arayüzü için XML düzenini ve karşılık gelen kodu gösterir. Örneği çalıştırmak için listeyi kendi map-api anahtarınızla güncellemeniz gerekir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Kontrollü Görüntüleme first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Ana aktivite hiçbir şey yapmasa da, ayrıcalıklı aktivite için bir istemci yazmadan önce uygulamanın öykünücüye yüklenmesini istiyorsunuz. Ayrıca Liste, dizi kaynaklarınıza startMyActivityDesc adlı bir dizi sabiti eklediğinizi varsayar. Listenin derlenmesini sağlamak için res/values/strings.xml dosyasına aşağıdaki dize kaynağını ekleyin.

Aktivite için bir client yazalım. Eclipse IDE’de Yeni ➤ Proje ➤ Android Projesi’ne tıklayın. Proje adı olarak ClientOfCustomPermission girin, “Çalışma alanında yeni proje oluştur” radyo düğmesini seçin ve “Varsayılan konumu kullan” onay kutusunu işaretleyin. Paket adını com.client.cust.perm olarak, etkinlik adını ClientCustPermMainActivity olarak ve uygulama adını Client Of Custom Permission olarak ayarlayın. Projeyi oluşturmak için Bitir düğmesine tıklayın.

Ardından, ayrıcalıklı etkinliği çağırmak için tıklayabileceğiniz bir düğmeyi görüntüleyen bir etkinlik yazmak istiyorsunuz. Listede gösterilen düzeni yeni oluşturduğunuz projedeki main.xml dosyasına kopyalayın.

Gördüğünüz gibi, XML düzen dosyası, metninde “PrivActivity’yi Başlat” yazan tek bir düğme tanımlar. Şimdi button-click olayını işleyecek ve ayrıcalıklı aktiviteyi başlatacak bir aktivite yazalım. Kodu Listeleme’den ClientCustPermMainActivity sınıfınıza kopyalayın.

Listelemede gösterildiği gibi, main.xml dosyasında tanımlanan düğmeye bir referans alırsınız ve ardından tıklama dinleyicisini bağlarsınız. Düğme çağrıldığında, yeni bir amaç oluşturursunuz ve ardından başlatmak istediğiniz etkinliğin sınıf adını ayarlarsınız. Bu durumda, com.cust.perm.PrivActivity’yi com.cust.perm paketinde başlatmak istiyorsunuz.

Bu noktada eksik olan tek şey, Android çalışma zamanına çalıştırmak için syh.permission.STARTMYACTIVITY’ye ihtiyacınız olduğunu söylemek için manifest dosyasına bir kullanım izni girişi eklemektir. İstemci projenizin bildirim dosyasını Listede gösterilenle değiştirin.

Listelemede gösterildiği gibi, özel izin projesinde uyguladığımız PrivActivity’yi başlatmak için gereken özel izni istemek için bir kullanım izni girişi ekledik. Bununla, istemci projesini öykünücüye dağıtabilmeniz ve ardından “PrivActivity’yi Başlat” düğmesini seçebilmeniz gerekir. Düğme çağrıldığında, “PrivActivity’den Merhaba” metnini görmelisiniz.

Ayrıcalıklı etkinliği başarıyla çağırdıktan sonra, müşteri projenizin bildirim dosyasından kullanım izni girişini kaldırın ve projeyi öykünücüye yeniden konuşlandırın. Dağıtıldıktan sonra, ayrıcalıklı etkinliği başlatmak için düğmeyi çalıştırdığınızda bir izin reddi aldığınızı onaylayın. LogCat’in bir izin reddi istisnası görüntüleyeceğini unutmayın.

Artık özel izinlerin Android’de nasıl çalıştığını biliyorsunuz. Açıkçası, özel izinler etkinliklerle sınırlı değildir. Aslında, hem önceden tanımlanmış hem de özel izinleri Android’in diğer bileşen türlerine de uygulayabilirsiniz.

Konum Tabanlı Hizmetlerle Çalışma

Android’deki konuma dayalı hizmetler tesisi iki temel üzerine oturmaktadır: haritalama API’leri ve konum API’leri. Bu API’lerin her biri, kendi paketine göre izole edilmiştir. Örneğin, eşleme paketi com.google.android.maps ve konum paketi android.location’dır.

Android’deki haritalama API’leri, bir haritayı görüntülemeniz ve onu değiştirmeniz için olanaklar sağlar. Örneğin, yakınlaştırabilir ve kaydırabilirsiniz, harita modunu değiştirebilir (örneğin uydu görünümünden sokak görünümüne), haritaya özel veriler ekleyebilir vb. Spektrumun diğer ucu, her ikisi de konum paketi tarafından yönetilen Küresel Konumlandırma Sistemi (GPS) verileri ve gerçek zamanlı konum verileridir.

Bu bölümde, bu paketlerin her birini inceleyeceğiz. Haritalama API’leri ile başlayacağız ve size haritaları uygulamalarınızla nasıl kullanacağınızı göstereceğiz. Göreceğiniz gibi, Android’de haritalama, Google Haritalar ile entegre olan haritalama API’lerine ek olarak MapView UI kontrolünü ve MapActivity sınıfını kullanmaktan ibarettir.

Ayrıca, özel verileri görüntülediğiniz haritalara nasıl yerleştireceğinizi de göstereceğiz. Haritalar hakkında konuştuktan sonra, haritalama kavramlarını genişleten konum tabanlı hizmetleri inceleyeceğiz. Size Android Geocoder sınıfını ve LocationManager hizmetini nasıl kullanacağınızı göstereceğiz. Bu API’leri kullandığınızda ortaya çıkan iş parçacığı sorunlarına da değineceğiz. Android 1.5 SDK kullanıyorsanız, Android projenizin SDK Hedefini Google API’lerine ayarlamanız gerekir.

Etkinliğim
Google Etkinliğim
history.google.com tr
My Activity Google
Etkinliğim sil
Google Etkinlik geçmişi
history. google geçmiş
Google Etkinliğim sil

Eşleme Paketini Anlamak

Bahsettiğimiz gibi, haritalama API’leri, Android’in konum tabanlı hizmetlerinin bileşenlerinden birini oluşturur. Eşleme paketi, ekranda bir harita görüntülemek, haritayla kullanıcı etkileşimini yönetmek (yakınlaştırma gibi), özel verileri haritanın üstünde görüntülemek vb. için ihtiyaç duyacağınız her şeyi içerir. Bu paketle çalışmanın ilk adımı bir harita görüntülemektir.

Bunu yapmak için MapView görünüm sınıfını kullanacaksınız. Bununla birlikte, bu sınıfı kullanmak bazı hazırlık çalışmaları gerektirir. Özellikle, MapView’ı kullanmadan önce Google’dan bir map-api anahtarı almanız gerekir. map-api anahtarı, Android’in harita verilerini elde etmek için Google Haritalar hizmetleriyle etkileşime girmesini sağlar. Bir map-api anahtarının nasıl elde edileceği aşağıda açıklanmıştır.

Google’dan bir map-api Anahtarı alma

map-api anahtarı hakkında anlamanız gereken ilk şey, iki anahtara ihtiyacınız olacağıdır: biri öykünücü ile geliştirme için, diğeri ise (cihazda) üretim için. Bunun nedeni, map-api anahtarını elde etmek için kullanılan sertifikanın, geliştirme ve üretim arasında farklılık gösterecek olmasıdır.

Örneğin, geliştirme sırasında ADT eklentisi .apk dosyasını oluşturur ve bunu öykünücüye dağıtır. .apk dosyasının bir sertifikayla imzalanması gerektiğinden, ADT eklentisi geliştirme sırasında hata ayıklama sertifikasını kullanır.

Üretim dağıtımında, .apk dosyanızı imzalamak için muhtemelen kendinden imzalı bir sertifika kullanacaksınız. İyi haber şu ki, geliştirme ve üretim için birer mapapi anahtarı edinebilir ve üretim yapısını dışa aktarmadan önce anahtarları değiştirebilirsiniz.

Bir map-api anahtarı elde etmek için, uygulamanızı imzalamak için kullanacağınız sertifikaya ihtiyacınız vardır. (Geliştirme aşamasında ADT eklentisinin, öykünücüye dağıtımdan önce uygulamanızı sizin için imzalamak için bir hata ayıklama sertifikası kullandığını unutmayın.) Böylece, sertifikanızın MD5 parmak izini alacaksınız, ardından onu gireceksiniz. İlişkili bir mapapi anahtarı oluşturmak için Google’ın web sitesidir.

Öncelikle, Android tarafından oluşturulan ve sürdürülen hata ayıklama sertifikanızı bulmanız gerekir. Windows XP makinesinde bu, sertifikanın yoludur.

Eclipse IDE’yi kullanarak tam konumu bulabilirsiniz. Pencere ➤ Tercihler ➤ Android ➤ Oluştur’a gidin. Hata ayıklama sertifikasının konumu, gösterildiği gibi “Varsayılan hata ayıklama anahtar deposu” alanında görüntülenecektir.

Ardından, Google Haritalar hizmetinden karşılık gelen bir map-api anahtarı almak için “API Anahtarı Oluştur” düğmesini tıklayın. map-api anahtarı hemen aktif olur, böylece Google’dan harita verilerini almak için kullanmaya başlayabilirsiniz. Bir map-api anahtarı elde etmek için bir Google hesabına ihtiyacınız olacağını unutmayın; map-api anahtarını oluşturmaya çalıştığınızda, Google hesabınızda oturum açmanız istenecektir.

MapView ve Map Activity’yi Anlamak

Android’deki haritalama teknolojisinin çoğu, MapView UI kontrolüne ve Android.app.Activity’nin MapActivity adlı bir uzantısına dayanır. MapView ve MapActivity sınıfları, Android’de bir haritayı görüntüleme ve manipüle etme söz konusu olduğunda, ağır yükün üstesinden gelir.

Bu iki sınıf hakkında hatırlamanız gereken şeylerden biri, birlikte çalışmaları gerektiğidir. Spesifik olarak, bir MapView kullanmak için onu bir MapActivity içinde başlatmanız gerekir. Ek olarak, bir MapView başlatılırken, map-api anahtarını sağlamanız gerekir.

Bir XML düzeni kullanarak bir MapView örneği oluşturursanız, android:apiKey özelliğini ayarlamanız gerekir. Programlı olarak bir MapView oluşturursanız, map-api anahtarını MapView yapıcısına iletmeniz gerekir. Son olarak, haritanın temelindeki veriler Google Haritalar’dan geldiğinden, uygulamanızın İnternet’e erişim iznine ihtiyacı olacaktır. Bu, AndroidManifest.xml dosyanızda en azından aşağıdaki izin isteğine ihtiyacınız olduğu anlamına gelir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Ana Aktivite first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Tarih ve saat kontrolleri, birçok widget araç setinde oldukça yaygındır. Android, bazılarını bu bölümde tartışacağımız tarih ve saat tabanlı birkaç kontrol sunar. Özellikle DatePicker, TimePicker, AnalogClock ve DigitalClock kontrollerini tanıtacağız.

Adından da anlaşılacağı gibi, bir tarih seçmek için DatePicker kontrolünü ve bir saat seçmek için TimePicker kontrolünü kullanırsınız. Listeleme, bu kontrollerin örneklerini gösterir.

XML düzenine bakarsanız, bu kontrolleri tanımlamanın oldukça kolay olduğunu görebilirsiniz. Bununla birlikte, kullanıcı arayüzü biraz abartılı görünüyor. Her iki kontrol de biraz büyük görünüyor, ancak bir mobil cihaz için görünüm ve his konusunda tartışamazsınız.

Android araç setindeki diğer tüm kontrollerde olduğu gibi, onları başlatmak veya onlardan veri almak için kontrollere programlı olarak erişebilirsiniz. Örneğin, bu kontrolleri Listeleme’de gösterildiği gibi başlatabilirsiniz.

Listeleme, DatePicker’daki tarihi 10 Kasım 2008 olarak ayarlar. Benzer şekilde saat ve dakika sayısı da 10 olarak ayarlanır. Ayrıca, kontrolün 24 saatlik görünümü desteklediğini unutmayın.

Son olarak, Android’in bu denetimlerin sürümlerini DatePickerDialog ve TimePickerDialog gibi kalıcı pencereler olarak sunduğunu unutmayın. Kontrolü kullanıcıya göstermek ve kullanıcıyı bir seçim yapmaya zorlamak istiyorsanız bu kontroller kullanışlıdır.

Gösterildiği gibi, Android’deki analog saat iki elli bir saattir, bir el saat göstergesi ve diğer el dakika göstergesi içindir. Dijital saat, saat ve dakikaya ek olarak saniyeleri de destekler.

Bu iki kontrol o kadar ilginç değil çünkü tarihi veya saati değiştirmenize izin vermiyorlar. Yani sadece o anki zamanı göstermekle görevli saatlerdir. Bu nedenle, tarihi veya saati değiştirmek istiyorsanız, DatePicker/TimePicker veya DatePickerDialog/TimePickerDialog’a bağlı kalmanız gerekir.

Şimdiye kadar tartıştığımız kontroller, herhangi bir Android uygulaması için temeldir. Bunlara ek olarak, Android ayrıca birkaç ilginç kontrol daha sunuyor. Bu bölümde diğer kontrolleri kısaca tanıtacağız.

Erişilebilirlik ayarlarını aç
Telefonda erişilebilirlik Nedir
Cihaz kontrol etme
Google Etkinlik geçmişi
Etkinlik Geçmişi
Etkinliklerim
Erişilebilirlik Menüsü
Erişilebilirlik ayarlarını sıfırlama SAMSUNG

MapView Kontrolü

com.google.android.maps.MapView denetimi bir harita görüntüleyebilir. Bu kontrolü XML düzeni veya kodu aracılığıyla başlatabilirsiniz, ancak onu kullanan aktivitenin MapActivity’yi genişletmesi gerekir. MapActivity, bir harita yüklemek, önbelleğe almak vb. için çoklu iş parçacıklı isteklerle ilgilenir. Listeleme, bir MapView örneğini örneklemeyi gösterir.

Gösterildiği gibi, MapView’ü kullanmanın ilginç yanı, önce bir eşleme-API anahtarı edinmeniz gerekmesidir. Anahtar almak için Google’a kaydolmanız gerekir.

Bir API anahtarı edindikten sonra, programlı olarak veya XML yoluyla bir MapView örneğini oluşturabilirsiniz. XML’de, android:apiKey özelliğini ayarlarsınız. Kodda, anahtarı MapView yapıcısına iletmeniz gerekecek. Konum tabanlı hizmetleri tartışırken MapView kontrolünü ayrıntılı olarak tartışacağımızı unutmayın.

Galeri Kontrolü

Galeri denetimi, her zaman listenin merkezine odaklanan, yatay olarak kaydırılabilir bir liste denetimidir. Bu kontrol genellikle dokunmatik modda bir fotoğraf galerisi işlevi görür. Bir Galeri’yi XML düzeni veya kodu aracılığıyla başlatabilirsiniz.

Galeri denetimini kullanmak, liste denetimini kullanmaya benzer. Diğer bir deyişle, galeriye bir başvuru alırsınız, ardından verileri doldurmak için setAdapter() yöntemini çağırır, ardından seçilen olaylar için kayıt olursunuz.

Bu, Android kontrol seti hakkındaki tartışmamızı sonlandırıyor. Bölümün başında belirttiğimiz gibi, Android’de kullanıcı arayüzleri oluşturmak iki şeye hakim olmanızı gerektirir: kontrol seti ve düzen yöneticileri.

Düzen Yöneticilerini Anlamak

Swing gibi, Android de görünümler için kap görevi gören bir görünüm sınıfları koleksiyonu sunar. Bu konteyner sınıflarına düzenler (veya düzen yöneticileri) denir ve her biri, alt öğelerinin boyutunu ve konumunu yönetmek için belirli bir strateji uygular. Örneğin, LinearLayout sınıfı, alt öğelerini birbiri ardına yatay veya dikey olarak yerleştirir.

LinearLayout Düzen Yöneticisi

LinearLayout en popüler düzendir. Bu düzen yöneticisi, yönlendirme özelliğinin değerine bağlı olarak alt öğelerini yatay veya dikey olarak düzenler. Liste, yatay konfigürasyona sahip bir LinearLayout’u gösterir.

Oryantasyon özniteliği, LinearLayout yerleşim yöneticisi tarafından tanınan ilk önemli özniteliktir. Çocuk denetimlerinin boyutunu ve konumunu etkileyebilecek diğer önemli özellikler arasında ağırlık ve yerçekimi yer alır. Kapsayıcıdaki diğer denetimlere göre bir denetime boyut önemi atamak için ağırlığı kullanırsınız.

Bir konteynerin üç kontrolü olduğunu varsayalım: birinin ağırlığı 1 (mümkün olan en yüksek değer), diğerlerinin ağırlığı ise 0. Bu durumda, ağırlığı 1’e eşit olan kontrol konteynerdeki boş alanı tüketecektir. Yerçekimi aslında hizalamadır. Örneğin, bir etiketin metnini sağa hizalamak istiyorsanız, yerçekimini sağa ayarlarsınız.

■Not : Yerleşim yöneticileri, Android.widget.ViewGroup’u, ListView gibi birçok kontrol tabanlı kapsayıcı sınıfında olduğu gibi genişletir. Düzen yöneticileri ve kontrol tabanlı kapsayıcılar aynı sınıfı genişletse de, düzen yöneticisi sınıfları, alt denetimlerle kullanıcı etkileşimi ile değil, kesinlikle denetimlerin boyutlandırması ve konumu ile ilgilenir.

Örneğin, LinearLayout’u ListView denetimiyle karşılaştırın. Ekranda, her ikisi de çocukları dikey olarak düzenleyebildiği için benzer görünüyorlar. Ancak ListView denetimi, kullanıcının seçim yapması için API’ler sağlarken LinearLayout sağlamaz. Başka bir deyişle, kontrol tabanlı kapsayıcı (ListView), kapsayıcıdaki öğelerle kullanıcı etkileşimini desteklerken, düzen yöneticisi (LinearLayout) yalnızca boyutlandırma ve konumlandırmayı ele alır.

Farklı ağırlık ve yerçekimi ayarlarıyla LinearLayout kullanan üç kullanıcı arabirimi gösterir. Soldaki kullanıcı arayüzü, ağırlık ve yerçekimi için varsayılan ayarları kullanır. Bu ilk kullanıcı arabirimi için XML düzeni gösterilmektedir.

Öğesinin ortasındaki kullanıcı arabirimi, ağırlık için varsayılan değeri kullanır, ancak kapsayıcıdaki denetimler için sırasıyla sola, ortaya ve sağa android:gravity ayarlar. Son örnek, merkez bileşenin android:layout_weight özniteliğini 1,0 olarak ayarlar ve diğerlerini varsayılan 0,0 değerine bırakır.

Orta bileşen için ağırlık özelliğini 1,0 olarak ayarlayarak ve diğer iki bileşen için ağırlık özelliklerini 0,0 olarak bırakarak, merkez bileşenin kapta kalan tüm beyaz alanı kaplaması ve diğer iki bileşenin kalması gerektiğini belirtiyoruz. ideal boyutlarında.

Benzer şekilde, kapsayıcıdaki üç kontrolden ikisinin kalan boşlukları aralarında paylaşmasını istiyorsanız, bu ikisi için ağırlığı 1,0 olarak ayarlar ve üçüncüsünü 0,0 olarak bırakırsınız. Son olarak, üç bileşenin alanı eşit olarak paylaşmasını istiyorsanız, tüm ağırlık değerlerini 1,0 olarak ayarlarsınız. Bunu yapmak, her metin alanını eşit şekilde genişletir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’deki Kontroller first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Düğmeler, herhangi bir widget araç setinde yaygındır ve Android de bir istisna değildir. Android, tipik düğme setinin yanı sıra birkaç ekstra özellik sunar. Bu bölümde, üç tür düğme kontrolünü ele alacağız: temel düğme, görüntü düğmesi ve değiştirme düğmesi. Bu denetimlere sahip bir kullanıcı arabirimi gösterir. Üstteki düğme temel düğmedir, ortadaki düğme bir görüntü düğmesidir ve sonuncusu bir geçiş düğmesidir.

Düğme tıklama etkinliğine nasıl kayıt olunacağını gösterir. Bir OnClickListener ile setOnClickListener yöntemini çağırarak on-click olayına kaydolursunuz. İçinde, btn için tıklama olaylarını işlemek için anında anonim bir dinleyici oluşturulur. Butona tıklandığında dinleyicinin OnClick metodu çağrılır.

Android, android.widget.ImageButton aracılığıyla bir görüntü düğmesi sağlar. Bir görüntü düğmesini kullanmak, temel düğmeyi kullanmaya benzer.

Geçiş Düğmesi Kontrolü

ToggleButton, onay kutusu veya radyo düğmesi gibi iki durumlu bir düğmedir. Bu düğme, Açık durumda veya Kapalı durumda olabilir. Gösterildiği gibi, ToggleButton’un varsayılan davranışı, Açık durumdayken yeşil bir çubuk ve Kapalı durumdayken gri renkli bir çubuk göstermektir. Ayrıca varsayılan davranış, düğmenin metnini Açık durumdayken “Açık” ve Kapalı durumdayken “Kapalı” olarak da ayarlar.

Uygulamanız için “Açık”/”Kapalı” uygun değilse ToggleButton metnini değiştirebilirsiniz. Örneğin, bir ToggleButton aracılığıyla başlatmak ve durdurmak istediğiniz bir arka plan işleminiz varsa, android:textOn ve android:textOff özelliklerini kullanarak düğmenin metnini “Çalıştır” ve “Durdur” olarak ayarlayabilirsiniz.

Onay Kutusu Denetimi

Bir onay kutusu denetimi, neredeyse tüm pencere öğesi araç setlerinde rol oynar. HTML, JFC ve JSF’nin tümü, bir onay kutusu kavramını destekler. Onay kutusu denetimi, kullanıcının durumunu değiştirmesine izin veren iki durumlu bir düğmedir.

setChecked() veya toggle() öğesini çağırarak bir onay kutusunun durumunu yönetirsiniz. Durumu isChecked() öğesini çağırarak elde edebilirsiniz. Bir onay kutusu işaretlendiğinde veya işaretlenmediğinde belirli bir mantık uygulamanız gerekirse, OnCheckedChangeListener arabiriminin bir uygulamasıyla setOnCheckedChangeListener() öğesini çağırarak on-checked olayına kaydolabilirsiniz. Ardından, onay kutusu işaretlendiğinde veya işaretlenmediğinde çağrılacak olan onCheckedChanged() yöntemini uygulamanız gerekir.

Radyo düğmesi kontrolleri, herhangi bir UI araç setinin ayrılmaz bir parçasıdır. Bir radyo düğmesi, kullanıcıya birkaç seçenek sunar ve onu tek bir öğe seçmeye zorlar. Bu tek seçimli modeli uygulamak için, radyo düğmeleri genellikle bir gruba aittir ve her grubun bir seferde yalnızca bir öğe seçmesi zorunludur.

Android’de bir grup radyo düğmesi oluşturmak için önce bir RadioGroup oluşturun ve ardından grubu radyo düğmeleriyle doldurun.

Radyo grubu içindeki radyo düğmelerinin başlangıçta varsayılan olarak işaretlenmemiş olduğunu unutmayın. Radyo düğmelerinden birini kontrol edilen duruma ayarlamak için radyo düğmesine program aracılığıyla bir referans alabilir ve setChecked öğesini arayabilirsiniz.

Web ve uygulama etkinliği nasıl açılır
Web ve Uygulama Etkinliği kapatma
Web ve Uygulama etkinliği silme
Web ve uygulama etkinliği nedir
Google Etkinlik geçmişi
Telefon web
Google Etkinliğim
Samsung internet Geçmişi silme

Radyo düğmesinin durumunu değiştirmek için toggle() yöntemini de kullanabilirsiniz. CheckBox denetiminde olduğu gibi, OnCheckedChangeListener arabiriminin bir uygulamasıyla setOnCheckedChangeListener() öğesini çağırırsanız, on-checked veya on-unchecked olayları hakkında bilgilendirileceksiniz.

RadioGroup’un radyo düğmesi dışındaki görünümleri de içerebileceğini anlayın. Örneğin Listeleme, son radyo düğmesinden sonra bir TextView ekler. Ayrıca, radyo grubunun dışında bir radyo düğmesinin bulunduğuna dikkat edin.

Liste, bir radyo grubu içinde RadioButton olmayan kontrollere sahip olabileceğinizi gösterir. Ayrıca, radyo grubunun yalnızca kendi kapsayıcısındaki radyo düğmeleri üzerinde tekli seçimi uygulayabileceğini bilmelisiniz. Başka bir deyişle, başka birRadBtn kimliğine sahip radyo düğmesi, grubun alt öğelerinden biri olmadığı için Listede gösterilen radyo grubundan etkilenmeyecektir.

Ayrıca RadioGroup’u programlı olarak değiştirebileceğinizi de bilin. Örneğin, programlı olarak bir radyo grubuna referans alabilir ve bir radyo düğmesi (veya başka bir kontrol türü) ekleyebilirsiniz.

Kontrolleri Listeleme

Android SDK, çeşitli liste denetimleri sunar. Bu bölümde tartışacağımız bir ListView kontrolünü gösterir. ListView denetimi, öğelerin bir listesini dikey olarak görüntüler. Bir ListView’ü genellikle android.app.ListActivity’yi genişleten yeni bir etkinlik yazarak kullanırsınız. ListActivity bir ListView içerir ve ListView için verileri setListAdapter yöntemini çağırarak ayarlarsınız.

Listeleme, cihazdaki kişilerin listesiyle doldurulmuş bir ListView denetimi oluşturur. Her kişinin sağında bir onay kutusu denetimi bulunur. Daha önce de belirttiğimiz gibi, kullanım modeli ListActivity’yi genişletmek ve ardından aktivitede setListAdapter’ı çağırarak listenin bağdaştırıcısını ayarlamaktır.

Örneğimizde, cihazı kişiler listesi için sorguladık ve ardından yalnızca kişilerin adlarını seçmek için bir projeksiyon oluşturduk, bir projeksiyon ilgilendiğimiz sütunları tanımlar. Daha sonra bir adı bir TextView kontrolüne eşleriz. Son olarak bir imleç adaptörü oluşturuyoruz ve listenin adaptörünü ayarlıyoruz. Bağdaştırıcı sınıfı, veri kaynağındaki satırları alma ve kullanıcı arabirimini doldurmak için her bir kişinin adını çıkarma akıllılarına sahiptir.

onCreate yönteminin etkinliğin içerik görünümünü ayarlamadığını fark edeceksiniz. Bunun yerine, temel sınıf ListActivity zaten bir ListView içerdiğinden, sadece ListView için veri sağlaması gerekir.

ListView dışında ek kontroller istiyorsanız, düzen dosyanızda ListActivity’de referans verilen ListView’ü geçersiz kılabilir ve istediğiniz kontrolleri ekleyebilirsiniz. Örneğin, gösterildiği gibi seçilen öğeler üzerinde bir eylem göndermek için kullanıcı arayüzündeki ListView’ün altına bir düğme ekleyebilirsiniz.

Bu örnek için düzen XML dosyası iki dosyaya bölünmüştür. İlki, ListView ve buton etkinliğinin kullanıcı arabirimi tanımını içerir.

Etkinliğin, etkinlik için kullanıcı arabirimini ayarlamak üzere setContentView’ü çağırdığını gösterir. Bağdaştırıcıyı oluşturduğunda, listedeki öğeler için düzen dosyasını da ayarlar.

Widget araç setlerinin çoğu, bir veya daha fazla ızgara tabanlı denetim sunar. Android, verileri ızgara biçiminde görüntüleyebilen bir GridView kontrolüne sahiptir. Burada “veri” terimini kullanmamıza rağmen, kılavuzun içeriğinin metin, resimler vb. olabileceğini unutmayın.

GridView denetimi, bilgileri bir kılavuzda görüntüler. GridView için kullanım modeli, XML düzeninde ızgarayı tanımlamak ve ardından verileri bir android.widget.ListAdapter kullanarak ızgaraya bağlamaktır.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Düğme Kontrolleri first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Daha önce bahsedildiği gibi, bir dış görünüm kontrolü iki ayrıştırılmış bileşenden oluşur: kontrol için iş mantığını içeren bir sunucu kontrolü ve farklı görsel arayüzleri içeren bir dizi UserControls. Soru şu ki, eğer ayrıştırılırlarsa birlikte nasıl çalışabilirler?

Cevap, onları tekrar bir araya getirmekte (veya bağlamakta) yatmaktadır. Devam etmeden önce, ASP.NET 2.0’ın tenli denetimler için yerleşik destek içermediğini anlayın. Tartışılacak olan tüm yükleme ve bağlama işlevlerinin uygulanmasından siz sorumlusunuz. Bununla birlikte, işlevselliklerin çoğunu yeniden kullanılabilir bir temel sınıfta uygulayacaksınız, bu da kaplamalı denetimler oluşturmayı çok daha basit bir görev haline getirecektir.

Kaplamalı bir denetim oluşturduğunuzda, sunucu denetimi, UserControl kaplamasının belirli kimlik değerlerine sahip belirli bir ASP.NET sunucu denetimi kümesi içermesini bekler. Sunucu denetimi, UserControl kaplamasını yüklediğinde, UserControl kaplamasına ulaşmak için FindControl yöntemini kullanır ve beklenen verilere göre ihtiyaç duyduğu denetimlere referanslar alır.

Bu referanslar alındıktan sonra, sunucu kontrolündeki iş mantığı, kontrolleri manipüle edebilir ve hatta bir geri göndermede olaylarını işleyebilir. Beklenen kimlik değerlerini UserControl dış görünümü ile sunucu denetimi arasında var olan bir sözde sözleşme olarak düşünebilirsiniz.

Sunucu denetimi, iş mantığını çalıştırmak için gerekli denetimleri bulabildiği sürece, UserControl dış görünümünde ne olduğuyla ilgilenmez. Sunucu denetimi bu denetimleri bulamazsa bir istisna atar. Beklenen kimlik değerleri ve birleştirme kavramlarını gösterir.

Görünümlü Kontroller Nasıl Uygulanır?

Tartışma uğruna, web sitenizin farklı alanlarında kullanılabilecek bir giriş kontrolü oluşturmak istediğinizi varsayalım. İki farklı görsel stili vardır. Bir stil, bir oturum açma sayfası gibi bir sayfanın merkezi odak noktasıdır. Diğer stil, hızlı giriş erişimi için sol veya sağ menü çubuğunda görüntülenmesi amaçlanan daha kompakt bir tasarımdır. Bu stillerin veya UserControl dış görünümlerinin nasıl göründüğüne dair bir örnek gösterilmektedir.

İki UserControl dış görünümü farklı düzen ve sözcüklere sahip olsa da, her ikisi de aynı sunucu denetimlerini içerir: Kullanıcı adı metin kutusu, Parola metin kutusu, Oturum Açma düğmesi ve oturum açma hata mesajını görüntülemek için bir etiket. Aynı işlevselliği de ortaya çıkarırlar. Kullanıcılar kimlik bilgilerini girer ve ardından Giriş düğmesine tıklayın.

Kimlik bilgileri doğrulanırsa, oturum açma başarılı olur. Aksi takdirde, hata etiketi, kullanıcıyı oturum açma hatası konusunda bilgilendiren bir mesaj görüntüler. Tek fark, kullanıcı arayüzünün (UI) sunulma şeklidir. Bu, tenli bir kontrolün kesinlikle çalışacağı bir senaryodur. Bu kontrolün tenli bir sunucu kontrolü olarak uygulanması aşağıdaki adımları gerektirir:

1. Bir veri deposuna karşı kullanıcı adını ve parolayı doğrulamak için iş mantığını oluşturun.
2. Kullanıcı adı metin kutusuna, Parola metin kutusuna ve hata mesajı etiketine başvuracak değişkenleri tanımlayın.
3. Bir UserControl dış görünüm dosyasında arama yapmak için kodu geliştirin ve Kullanıcı Adı ve Parola metin kutularına ve Hata Mesajı etiketine referanslar ayarlayın. Kodun ayrıca, bir kullanıcı Oturum Aç düğmesini tıkladığında oturum açma iş mantığını yürütmek için dış görünümün Oturum Açma düğmesine bir işleyici eklemesi gerekir.
4. İki farklı oturum açma stili için UserControl dış görünümleri oluşturun.

Kullanıcı adı ve Parola metin kutularına yapılan referanslar, kullanıcının kontrole girdiği kullanıcı adı ve parolayı almak için iş mantığı tarafından kullanılır. Bu kimlik bilgileri daha sonra kullanıcı listesine göre doğrulanır. Kimlik doğrulama başarısız olursa, kullanıcıya sorunla ilgili bir mesaj göndermek için etiket referansı kullanılmalıdır.

Oturum açma görünümlerine gelince, her ikisi de kullanıcı adı için bir metin kutusu denetimi, parola için bir metin kutusu denetimi, hata mesajlarını görüntülemek için bir etiket ve oturum açma bilgilerini göndermek için bir düğme içermelidir. Dış görünüm daha önce bahsedilen dört öğeyi içerdiği sürece UserControl dış görünümüne ek işaretleme ekleyebilirsiniz.

Her dış görünüm, bu kontroller için beklenen kimlik değerlerine de uymalıdır. Örneğin, kaplamalı denetim Kullanıcı adı metin kutusunun txtKullanıcıAdı olarak adlandırılmasını bekleyebilir, bu nedenle UserControl kaplamalarının Kullanıcı Adı metin kutusunu buna göre tanımlaması beklenir.

Süperonline Ebeveyn Kontrolü nasıl yapılır
Ebeveyn Kontrolü nasıl yapılır
Web Uygulama Etkinliği açma
Google Etkinliğim
Google etkinlik geçmişi
Tp-Link ebeveyn kontrolü nasıl yapılır
Süperonline ebeveyn kontrolü nasıl kapatılır
Gmail geçmiş görme

Kaplamalı Sayfa-Mesaj Sunucusu Denetiminin Mimarisi

Kaplamalı sayfa mesajı kontrolünün tüm parçalarını yapmaya başlamadan önce, süreçte tam olarak nerede olduğunuzu bilmeniz için bileşeni oluşturan tüm parçalara hızlı bir üst düzey genel bakış almanızı istiyorum. Bu örnekte uygulandığı gibi, kaplamalı sayfa mesajı sunucusu denetimi beş sınıf ve üç kaplama içerir. Bu öğelerin genel resme nasıl uyduğunu görmenize yardımcı olmalıdır, ardından her bir öğenin amacını ve amacını daha fazla açıklar.

Her dış görünüm dosyasında üç panel kontrolü ve üç tekrarlayıcı kontrolü olmalıdır. Her mesaj türü için bir panel ve bir tekrarlayıcı mevcuttur: sistem mesajları, sayfa mesajları ve hata mesajları. Her tekrarlayıcı, ilişkili panelinin içine yerleştirilmiştir. Şekil 4-7, bir sayfa mesajı UserControl dış görünümü için kontrol düzenini ve beklenen kimlik değerlerini gösteren bir diyagramı gösterir ve dış görünüm dosyasındaki her kontrolü daha ayrıntılı olarak açıklar.

Temel olarak, sayfa mesajı denetimi, mesajları içeren üç ayrı liste tutar. Kontrol oluşturduğunda, belirli bir listenin içinde herhangi bir mesaj olup olmadığını belirler ve varsa, listeyle ilişkili paneli görünür yapar ve veriler ilgili mesaj tekrarlayıcıyı listeye bağlar.

Listeleri görüntülemek için bir tekrarlayıcı kullandım, çünkü tekrarlayıcı çıktı alabileceği şeyler açısından son derece esnektir, oysa DataGrid listeyi bir tablonun içinde olmaya zorlar. Daha sonra bu kontrol için JavaScript uyarı dış görünümünü uyguladığınızda göreceğiniz gibi, tekrarlayıcıların esnekliği bazı ilginç şeyler yapmanızı sağlar.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Görünümlü Kontrol Nedir? – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.