Bir veritabanı açma, Concordance’ın Gözat ve Tablo görünümlerini kullanarak kayıtları görüntüleme ve bunlar arasında gezinme, verileri düzenleme, belge düzeyinde etiketler kullanma ve ek açıklamalar ekleme gibi bir Concordance veritabanının temel kullanımını kapsayacaktır.

Hem bir yönetici olarak siz hem de son kullanıcılar bu işlevleri yararlı bulacaktır. Bu bölümün amacı, belge kayıtlarını görüntülemek ve değiştirmek için bir Uyum veri tabanının nasıl kullanılacağına ilişkin ayrıntılı bir anlayış sağlamaktır.

Veritabanı Açma

Tek bir Uyumluluk veritabanı, birlikte çalışan bir dizi dosya tarafından tanımlanır. Bu dosyalar, veritabanının oluşturulduğu dizinde saklanır. Bu dosyaların adları benzerdir ve veritabanının oluşturulduğundaki adına bağlıdır. Örneğin, DocReview adlı bir veritabanı, her biri DocReview adlı birkaç dosyadan oluşur.

Ancak dosya türleri ve dosya uzantıları farklı olacaktır. DocReview veritabanı, DocReview.dcb (veritabanının yapısını içeren bir dosya), DocReview.tex (alanlarda saklanan metin verilerini içeren bir dosya), DocReview.sec (güvenlik ayarları, güvenlik etkinleştirildiyse), vb.

Bu dosyalardan, Concordance’ın bir veritabanı açmak için kullandığı veri kontrol bloğudur (.DCB). Siz ve son kullanıcılar, yalnızca veritabanının .DCB dosyasını açarak diğer tüm dosyaları yok saymalısınız. Ancak, veritabanının dosyalarını içeren klasörün .

DCB uzantısı. Veritabanını etkinleştirmek için bunlardan yalnızca biri kullanılır. Veritabanı, diğer .DCB dosyalarını sistem dosyaları olarak kullanır. Bu dosyalar, adlarına gömülü -notes ve -redlines son ekleri ile ana eklere bakılır .DCB dosyasına benzer şekilde adlandırılır.

Onları görmezden gelmelisin. Örneğin, DocReview veritabanı için DocReview.dcb, normal çalışmasında DocReview-notes.dcb ve DocReview-redlines.dcb dosyalarını kullanır. -notes.dcb ve -redlines.dcb, geçerli Uyumluluk veri kontrol bloklarıdır, ancak bunlarla asla doğrudan etkileşime girmezsiniz.

Not: note.dcb, Concordance’ın Göz Atma görünümünden belge kayıtlarına eklenen ek açıklamaların metnini içerir. -redlines.dcb, Opticon aracılığıyla belge görüntülerine eklenen görüntü açıklamaları hakkında meta veriler içerir. Concordance, bir veritabanı oluşturulduğunda bir -notes.dcb dosyası oluşturur. Ancak, -redlines.dcb, Opticon aracılığıyla bir görüntü üzerinde açıklama yapılana kadar oluşturulmaz.

Bir Uyumluluk veritabanı açmak için Dosya ➤ Aç menüsünü seçin veya Uyumluluk ekranının üst kısmındaki düğme çubuğunda bulunan Aç düğmesine tıklayın.

Bu, bir Açık Veritabanı iletişim kutusu açar. Uygun .DCB dosyasını bulmak için bilgisayarınızda veya bir ağda gezinebilirsiniz. Bir Uyumluluk veritabanı açmak için, dosya adını vurgulayın (üzerine bir kez sol tıklayarak) ve ardından Tamam düğmesine tıklayın veya dosya adına çift tıklayın.

Veritabanı Nedir
Veritabanı programları
Veritabanı Türleri
Veri tabanı Örnekleri
İlişkisel veritabanı Nedir
Veri Tabanı DERS NOTLARI
Veritabanı Yönetim Sistemleri
Veri tabanı Nerelerde kullanılır

“Oturum açma gerekli” seçeneği etkinleştirildiyse (Güvenlik aracından), geçerli bir oturum açma adı ve parola girmeniz istenir. Oturum açma bilgileriniz yoksa, varsayılan kullanıcı olarak oturum açtınız, eğer bu hesap varsa; aksi takdirde veritabanı açılmaz.

Not : Belirli bir veri tabanı için “Oturum açma gerekli” etkinleştirilmemişse, onu herkes açabilir. Concordance, ağ oturum açma adınızı yakalar ve alan düzeyi ve menü öğesi izinleri için Güvenlik aracındaki adlar listesiyle karşılaştırmak için bunu kullanır.

Veritabanı, bir dizi birleştirilmiş veritabanının ana veritabanıysa, o ve tüm ikincil veritabanları açılır. Ana ve ikincil veritabanları, tek bir genişletilmiş veritabanı gibi davranır. Aramalar, tüm veritabanlarındaki tüm kayıtları kapsar.

Concordance, son açılan veritabanlarını hatırlar ve bunları varsayılan Etkin Çalışma Alanı görünümünde görüntüler. Bir veritabanının adına tıklayabilirsiniz ve açılır.

Araçlar ➤ Tercihler menüsünden açılan Tercihler aracından “Son veritabanları” geçmişini yapılandırabilirsiniz. Aktif Çalışma Alanında görünen bağlantıların sayısını ayarlamak için görüntülenen Başlangıç etiketli sekmeyi kullanabilirsiniz.

Varsayılan ayar 6’dır. Bu aracı, bir veritabanı ilk açıldığında görüntülenen varsayılan görünümü kontrol etmek için de kullanabilirsiniz: Gözat, Tablo veya Yok. Aşağıdaki bölümlerde Gözatma ve Tablo görünümleri açıklanmaktadır. Yok seçeneğinin seçilmesi, bir veritabanı açıldığında Etkin Çalışma Alanının varsayılan görünüm olmasına neden olur.

Görünüme Göz Atma

Concordance’ın Göz Atma görünümü, tek bir kaydın içeriğini görüntüler. Alan adları, Gözat görünümünün sol tarafında, yanlarında alan değerleri olacak şekilde listelenir. Uyum penceresinin üst kısmında görünen Gözat düğmesi, Gözat görünümünü etkinleştirir veya devre dışı bırakır.

Gözat görünümü penceresinin altında bulunan ilerletme ve geri alma düğmelerini kullanarak kayıtlar arasında ileri ve geri sırayla gezinebilirsiniz.

• First : Temel sorgunun ilk kaydına geri dönün. Ayrıca klavyeden Ctrl+Home.
• Önceki : Önceki kayda geri dönün. Ayrıca klavyeden Ctrl+Page Up.
• Sonraki : Bir sonraki kayda ilerleyin. Ayrıca klavyeden Ctrl+Page Down.
• Son : Temel alınan sorgunun son kaydına ilerleyin. Ayrıca klavyeden Ctrl+End.

Not : Bu gezinme düğmeleri yalnızca Gözat görünümü etkinleştirildiğinde, kendi başına veya Concordance’ın Tablosu veya Düzenleme görünümleriyle birlikte görünür.

Sorgunun altında yatan ifadenin kullanımına dikkat edin. Açık bir Concordance veritabanıyla, her zaman veritabanındaki tüm kayıtların bazı alt kümelerini oluşturan, o anda etkin olan temel bir sorgu vardır. Bir veritabanı ilk açıldığında ve herhangi bir arama uygulanmadığında, varsayılan sorgu tüm kayıtları görüntüler.

Aramalar uygulandıkça, bir arama hiçbir kayıt (alt küme sıfırdır) veya tüm kayıtları (alt küme, veritabanındaki her kaydı temsil eder) verse bile, tüm kayıtların bazı alt kümelerini temsil eden sonuçlar döndürülür. Concordance’ın Gözat görünümünde kayıtlar arasında gezinirken, son kayıt en son uygulanan sorgudandır.

Bu kayıt, tüm veritabanının son kaydı olabilir veya olmayabilir. Veritabanına bir arama kriteri uygulanmış olsun ya da olmasın, navigasyonunuzun içeriğini hatırlamanız önemlidir. Görsel bir ipucu size yardımcı olacaktır.

Geçerli kayıt (Gözatma görünümünde aktif olarak görüntülenir), kaydın veritabanındaki mutlak konumu (tüm kayıtlara göre) ve en son uygulanan sorgudan kaynaklanan kayıt sayısı, ekranın sağ alt köşesinde görüntülenir. 

Örneğin, bir veritabanında 100 kayıt varsa, herhangi bir arama yapılmamışsa, o anda aktif olan kayıt tüm veritabanındaki ilk kayıtsa ve herhangi bir sıralama yapılmamışsa, sayılar aşağıdaki gibi görünecektir.

İlk sayı o anda etkin olan kaydı temsil eder, köşeli parantez içindeki ikinci sayı Gözat görünümünde görüntülenen o anda etkin olan kaydın veritabanındaki diğer tüm kayıtlara göre konumunu ve üçüncü sayı sonuç olarak ortaya çıkan toplam kayıt sayısını temsil eder. 

Bir arama 50 kayıt verirse ve o kümedeki ikinci kayda giderseniz, sayılar değişecektir. Bu ikinci kayıt, tüm veritabanındaki 25. kayıt ise, Concordance aşağıdakileri gösterecektir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Veritabanı Kullanma – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Araştırma personeli bir projenin büyüklüğünü değerlendirirken, yalnızca işleme için maliyet tahminleri sağlamak için değil, aynı zamanda firmanın ağ kaynaklarının araştırmanın teknik ihtiyaçlarını desteklemek için yeterli olduğundan emin olmak için, istişare için hazır olmanız size yardımcı olacaktır. 

Sonuç olarak, bir Concordance veri tabanının boyutu, veri tabanı kayıtlarındaki alanlarda depolanan metin miktarıyla orantılıdır (isteğe bağlı bir resim görüntüleyici aracılığıyla bağlanan resimler hariç). Toplanan belgelerin sayısı ve türleri ile bir veritabanının bir ağda ne kadar yer kaplayacağı arasındaki nicel ilişkileri tahmin etmek isteyebilirsiniz.

Belge koleksiyonları kağıt belgelerden, elektronik dosyalardan veya her ikisinden oluşabilir. Bir satıcı yükleme dosyalarını sağladıktan sonra, son işleme kadar kesin bir belge sayısı bilinemez. Bununla birlikte, depolama yöntemleri (kağıt belgeler için kutular ve dosya dolapları; elektronik dosyalar için CD’ler ve DVD’ler) arasındaki korelasyonlar, yaklaşık belge ve sayfa sayıları verebilir ve bu sayılar gevşek bir şekilde veritabanı boyutuna çevrilebilir.

Yaklaştırma yöntemlerini tartışmadan önce, bir Concordance veri tabanı bağlamında bir belge ve bir sayfanın ne anlama geldiğini gözden geçirmek gerekir. Çoğu uygulamada sayfalar, Concordance’da izlenebilen en küçük birimdir. Sayfalar belgeleri oluşturmak için birleşir ve belgeler veritabanı kayıtları ile temsil edilir. Bu nedenle, “veritabanı kayıtları” bazen “belge kayıtları” olarak anılır.

Fiziksel belgeler için bunu göstermek kolaydır. İki yaprak kağıttan oluşan bir mektup, Concordance’ta genellikle tek bir kayıtla temsil edilir; burada bir PAGECOUNT alanı, sayfa sayısını temsil eden sayısal bir değer içerebilir. İstisnalar olsa da, yazılı metin içeren standart boyutlu fiziksel sayfalar, yazı tipi stiline ve yazı tipi boyutuna bağlı olarak dalgalanmalarla birlikte, her sayfa için aşağı yukarı aynı miktarda veri içerecektir.

Concordance’ta bir elektronik dosya ile bir veri tabanı kaydı arasındaki ilişki, kağıt belgelerdeki kadar iyi tanımlanmıştır. Bir elektronik dosya genellikle tek bir veri tabanı kaydı olarak temsil edilir. Ancak, Concordance’da elektronik dosyalar ve sayfalar arasında bir bağıntı oluşturmak daha zor olabilir.

Örneğin, bir Microsoft Word belgesinde iyi tanımlanmış sayfa sonları olabilir ve bu korelasyon açıktır. Ancak, bir Excel çalışma kitabında birden çok çalışma sayfası olabilir ve bu sayfalarda tanımlı aralar olmayabilir. Sütunlar, tüm verilerin görünür olması ve hatta gizlenmesi için genişletilebilir veya genişletilmeyebilir.

Çalışma kitabı kaç “sayfa” (ve dolayısıyla ne kadar veri) içeriyor? Bunu tahmin etmek zor. Elektronik verileri işlerken, dosyaları sayarak veritabanı kayıtlarının sayısını tahmin etmek mümkün olabilir, ancak veritabanının nihai boyutunu tahmin etmek çok daha zordur.

Bir koleksiyon elektronik dosyalardan oluştuğunda, değerleri kılavuz olarak kullanarak sayfa sayısını tahmin edebilirsiniz.

Belge kayıtları, bir ağdaki bir veritabanı tarafından tüketilen alan miktarına nasıl katkıda bulunur? Bu ilişki yalnızca yaklaşık olarak ve açıklanan belge toplama yaklaşımlarından daha az kesinlik ile tahmin edilebilir.

Bir ağda her zaman kullanılabilir boş alana sahip olmak isteyeceğinizden, bir veritabanının boyutunu abartmak tercih edilir. 50.000 belge kaydından oluşan ve 0,1 GB’den daha küçük gerçek dünya Uyumluluk veritabanları mevcut olsa da, daha az kaydın çok daha büyük bir veritabanına çevrilmesi mümkündür. Genel bir kural olarak, her 75.000 kayda 1 GB ağ alanı ayırmak isteyeceksiniz.

■Not : Bu tartışma, isteğe bağlı bir resim görüntüleyicinin kullanabileceği herhangi bir resim verisini değil, sadece bir Uyum veri tabanını tanımlamak için bir araya gelen dosyaları ifade eder.

Veri tabanı çeşitleri
Access veri tabanı oluşturma örnekleri
Veritabanı Nedir
Veri tabanı programları
SQL Veritabanı
Oracle Veritabanı Nedir
Veritabanı Yönetim Sistemleri
Veri tabanı Örnekleri

Veritabanı Yapısı Örnekleri

En basit Uyumluluk veritabanı, her kaydın temsil ettiği her belgenin başlangıç sayfa numarasını ifade eden bir alana sahiptir. Belgelerin metni yakalanacak ve aranacaksa, bu metni depolamak için atanmış en az bir alan olmalı ve bu alanın veri türü PARAGRAPH olarak ayarlanmalıdır.

Alanı, kullanımını belirtmek için OCR veya FULLTEXT gibi bir şekilde adlandırmak adettendir. Tek bir PARAGRAPH alanının depolayabileceği karakter sayısında bir üst sınır olduğundan, bazı yöneticiler tam metin için iki alan belirlemeyi ve bunları OCR1 ve OCR2 (veya FULLTEXT1 ve FULLTEXT2) olarak adlandırmayı tercih eder.

Veritabanının yüklenmesi sırasında, ilk tam metin alanına sığmayan veriler, ancak ve ancak alan adlarının aynı olması ve sıralı olarak numaralandırılması durumunda bir sonraki tam metin alanına taşacaktır.

■Not : Uygulamaya bağlı olarak, bir araştırma ekibinin yorumları kaydetmesi için TEAMNOTES adı verilen bir tam metin alanı sağlamak yararlı olabilir. “Yararlı İdari Alanlar” bölümüne atıfta bulunarak, basit bir Uyumluluk veritabanında gösterilen alanlar olabilir.

Diğer veritabanı uygulamaları tamamen farklı bir alan kümesi kullanabilir. Örneğin, Concordance, tek tek yayınları izlemeye hizmet eden varsayımsal bir araştırma projesinde kullanılmak üzere bir veritabanı şablonuyla birlikte gelir.

Bu veritabanındaki alanları listeler. Bu bölümde daha önce açıklanan herhangi bir belge kimliği alanı veya herhangi bir yönetim alanı olmadığına dikkat edin. Veritabanı oluşturulduktan sonra Dosya ➤ Değiştir alt menüsünü kullanarak bu alanları oluşturmanız gerekir.

Kullanıcılar İçin Gerekli Rollerin Belirlenmesi

Bir Concordance veritabanının tasarımı ve dağıtımına yönelik planlamanın önemli bir kısmı, kullanıcıların rollerini belirlemektir. Concordance’ın kendi dahili güvenlik modelini kullanmadan bir Concordance veritabanı dağıtmak mümkün olsa da, bu uygulama önerilmez.

Güvenli olmayan bir Concordance veri tabanında, yöneticilerin bir veri tabanından her kaydı silmesine izin verenler dahil (Dosya ➤ Zap menü öğesi) tüm kullanıcıların tüm menü öğelerine erişimi vardır. Bir de gizlilik sorunu var. Güvenli olmayan bir Uyumluluk veritabanında, tüm kullanıcılar her alanda depolanan tüm verilere erişebilir. Ayrıca, bir Concordance veritabanı güvenli değilse, herhangi bir ağ kullanıcısı veritabanına erişebilir.

Concordance’ın güvenlik modeli, bir kullanıcının hangi menü öğelerine erişebileceğini belirlemenizi sağlar. Bir veritabanını paketleme (silinmiş kayıtları kaldırmak için) gibi tamamen yönetimsel özellikler, yönetici olmayan herhangi bir kullanıcı için devre dışı bırakılmalıdır. Ayrıca Düzenle ➤ Düzenle menüsünü devre dışı bırakarak bir kullanıcının bir kaydı düzenlemesini engellemek isteyebilirsiniz.

Concordance, önceden ayarlanmış menü erişimine sahip şu kullanıcı gruplarına sahiptir: Süpervizör, Yönetici, Editör, Araştırmacı ve Erişim yok. Bunun yerine, her bir kullanıcıyı bu önceden ayarlanmış gruplardan birine atamak yerine, her kullanıcı için menü erişimini ayarlamayı tercih edebilirsiniz.

Concordance’ın güvenlik modeli, bir kullanıcının hangi alanları görebileceğini kontrol etmenizi sağlar. Bu, bir Uyum veri tabanı, araştırma ekibinin geri kalanı tarafından TAKIM NOTLARI alanında yapılan gizli yorumlara erişimi olmaması gereken konuk araştırmacılarla paylaşılacaksa yararlı olabilir.

Menü düzeyinde ve alan düzeyinde erişimi belirlemek için, veritabanını dağıtmadan önce her kullanıcının ilgili rolünü düşünmeli ve izinleri buna göre ayarlamalısınız.

Uyumluluk Veritabanları Oluşturma

Sonunda, uygun bir planlama aşamasından sonra boş bir Concordance veritabanı oluşturacaksınız. Bu süreç, uygulamanın kapsamına bağlı olarak oldukça karmaşık olabilir. Ancak, şablonlar bu süreci basitleştirebilir ve kolaylaştırabilir. Bir şablon kullanılıp kullanılmadığına bakılmaksızın veya boş bir veritabanı kabuğu oluşturmayı ve ardından her alanı ayrı ayrı oluşturup tanımlamayı tercih ederseniz, Dosya ➤ Yeni menüsü ile başlarsınız.

The post Uyumluluk Veritabanları Oluşturma – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Concordance’ın verileri nasıl yönettiğine dair bir genel bakış sunmak için, bir örnekle açıklamak üzere bir Concordance veritabanının varsayımsal yapısını kısaca tartışacağım. Hemen hemen her türden nesneyi tanımlamak için bir veritabanı yönetim sistemi kullanabileceğinizi hatırlayın: bibliyografik bilgiler, tarifler veya çalışan verileri. Aynı şey Concordance için de geçerli.

Bununla birlikte, bir Uyumluluk veritabanının en yaygın uygulamalarından biri, bir dizi belgeyle ilgili bilgileri depolamaktır. Aşağıdaki tartışma, öncelikle Concordance’ın belge verilerini nasıl yönettiğiyle ilgilidir; burada Concordance veritabanındaki ayrı bir kayıt, ayrı bir belgeyi temsil eder.

Aşağıdaki tasarım seçenekleri gereklilik değildir; diğer uygulamalar için kullanılan farklı Uyumluluk veritabanları temelde farklı bir şekilde yapılandırılabilir.

Aslında, bir Uyumluluk veritabanını yönetmenin en önemli yönlerinden biri, bir veritabanı var olmadan önce başlar ve veritabanında hangi tür alanların olacağının, bunların nasıl adlandırılacağının ve bunlara ne tür verilerin gireceğinin tanımlanmasını içerir. . Veritabanı tasarımı, veritabanı yönetiminin çok önemli ve ön bir yönüdür.

Örnek Bir Uyumluluk Veritabanı

Dokümanları yönetmek için kullanıldığında, bir Concordance veri tabanı normalde doküman kontrol numarası vasıtasıyla onları izlemek için tasarlanır. Bu değerler, her belgenin sınırlarını (başlangıç ve bitiş sayfaları) tanımlar. Bu amaçla, belgelerdeki sayfalara alfanümerik bir tanımlayıcı atamanız gerekir.

Bu numaralandırma sistemi her sayfa için farklı bir numara kadar basit olabilir (1, 2, 3, . . . n). Alternatif olarak, bir dizi belge tarafından paylaşılan bazı ortak özellikleri tanımlamak için alfabetik bir önek veya sonek kullanabilir: A00001, A00002, . . . , Bir kaynaktan toplanan sayfaları açıklamak için An ve B00001, B00002, . . . , Bn, başka bir kaynaktan toplanan sayfaları açıklamak için kullanılır.

Bu değerlendirme, farklı koleksiyon kaynaklarından gelen belgeler tek bir Concordance veritabanında depolandığında en alakalıdır. İstisnalar olmasına rağmen, bir belge veritabanındaki iki sayfanın aynı kontrol numarasını paylaşmaması için numaralandırma sistemi benzersiz olmalıdır.

■Not : Kontrol numaraları benzersiz değilse, bir Uyumluluk veritabanının kopyalar içerdiği söylenebilir; yani iki veya daha fazla belge aynı kontrol numarasını paylaşır. Bazı durumlarda, belki de aynı belgenin farklı yinelemelerini izlerken bu istenebilir. Ancak, bir veritabanında yinelemelere izin verildiğinde bile, belge kaydına kayıt başına benzersiz bir tanımlayıcı içeren ek bir alan eklemelisiniz.

Dokümanların işlenmesi sırasında, Concordance tarafından kabul edilebilir bir elektronik formata dönüştürülürken, her dokümanın başlangıç kontrol numarası ve bitiş kontrol numarası bilinmelidir, çünkü bu değerler bir dokümanın nerede başladığını ve dolayısıyla bir veritabanı kaydının nerede başladığını ve bittiğini tanımlar. Bu tür bir başvuruda sırasıyla BEGDOC ve ENDDOC olarak adlandırabileceğiniz en az iki alan bulunmalıdır.

■Not: Bir yönetici, Concordance veritabanının tasarımı sırasında alan adlarını atar. Bu kitap boyunca kullanılan alan adları, gereksinimler değil önerilerdir. Genel olarak, alan adları alfanümeriktir, bir alanda bulunan verileri açıklayıcıdır ve Uyum’a özgü 12 karakterden uzun olamaz.

Belge sınır alanlarına ek olarak, başka alanlar da istenebilir. Örneğin, bir belgenin türü, DOC_TYPE adlı ayrı bir alanda saklanabilir ve kısa not, mektup veya fatura gibi ayrı değerler içerebilir. Belge verilerini yöneten bir uygulama için bu tür alanlar bir gereklilik değildir, ancak kullanıcılara belge kümelerini birlikte gruplama konusunda yardımcı olabilir.

Sonuç olarak, bir belge yönetimi veri tabanı kullanıcıları, belge metinlerinde yer alan belirli sözcükleri ve tümceleri arayarak belge kayıtlarını bulmak isteyebilir. İstenen başka bir alan da bu metni içeren alan.

Sonlu uzunlukta veri yığınları içeren bir BEG_DOC, END_DOC veya DOC_TYPE alanının aksine, bir belgenin tam metin verileri on veya yüzbinlerce karakter içerebilir. (İlk veritabanı tasarımı sırasında TEXT veri türü verilirse, Concordance, alanlardaki verilere en fazla 60 karaktere izin verilmesini zorunlu kılar.) Bir belgenin tüm metin içeriğini içeren alanlara özel bir veri türü olan PARAGRAPH verilir. Bu alan için uygun bir ad OCR olabilir.

Veritabanı Türleri
Mikro V16 tablo. Yapısı
Veritabanı programları
Veritabanı Yönetim Sistemleri
Veritabanı Nedir
Veri tabanı Nedir Ne İşe Yarar
Veri tabanı Örnekleri
İlişkisel veritabanı Nedir

Örnek Veritabanıyla Etkileşim

Concordance’ta bir veritabanı açtığınızda, size verilerle etkileşime geçmek ve verileri görüntülemek için üç temel yöntem sunulur. Tek bir kaydın tüm içeriğini görüntülemek için Concordance’ın Göz Atma görünümünü kullanırsınız.

Her kaydın kısaltılmış içeriğinin tek bir satır olarak görüntülendiği bir dizi kaydı görüntülemek için Uyum Tablosu görünümünü kullanırsınız. Bu görünümler bölünmüş bir ekranda birleştirilebilir, böylece Tablo görünümünde bir kaydı tıklatarak seçebilirsiniz, bu da kaydın tüm içeriğinin Gözat görünümünde görünmesine neden olur.

Uyumluluk, kendi verilerinizi belgelere eklemenizi sağlar. Belge düzeyinde bir etiket oluşturabilir, buna göre adlandırabilir ve ardından bu etiketi belirli belge kümelerini belirtmek için kullanabilirsiniz. Birden çok etiket oluşturabilir ve ardından bunların kombinasyonlarını birkaç kayda uygulayabilirsiniz. Bu şekilde etiketlenen belge grupları, veritabanında bulunan tüm kayıtların alt kümeleri olarak kolayca alınabilir.

Belge düzeyinde etiketlemeye benzer bir şekilde, bir belgenin gövdesindeki cümleleri veya tümcecikleri belirlemek için etiketleri de kullanabilirsiniz. Bu şekilde kullanıldığında, etiket yalnızca metnin bir bölümü için geçerlidir ve Sorunlar olarak bilinir.

Ayrıca, Notlar olarak bilinen seçili metin bölümlerine kendi öznel yorumlarınızı ekleyebilir ve bu öznel verileri aramalar yoluyla alabilirsiniz. Bu şekilde Uyum, bir ekibin araştırmasında sürekli ilerlemesini sağlamak için nesnel ve öznel aramaların bir kombinasyonuna izin verir. Hiçbir çalışmanın tekrarlanmasına veya boşa harcanmasına gerek yoktur.

Uyum, bir yöneticinin belgelerde ortak olan nesnel veri alanlarının dışında kalan belirli alanları eklemesine olanak tanır. Kullanıcılar, verilerle etkileşim kurmanın üçüncü birincil yöntemi olan Concordance’ın Düzenleme görünümü aracılığıyla bu alanları doğrudan düzenleyebilir. Bir yönetici, kullanıcıların belgelerin anlamlarını nasıl yorumladıklarına dair anlamlı açıklamalar ekleyebilecekleri USER_NOTES adlı bir alan ekleyebilir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post  Veritabanı Yapısı – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Web.config, yapılandırma verilerini depolamak için uygun bir yer olsa da, her zaman en iyi yer değildir. Onlarla karşılaşmadan önce bilmek isteyeceğiniz bazı dezavantajları vardır.

Neyse ki, yapılandırma ayarlarını bir veritabanı gibi başka konumlarda saklamayı tercih edebilirsiniz. Bu bölümde, yapılandırma ayarlarını ad-değer çiftleri olarak depolayabilen bir veritabanı tablosunun nasıl oluşturulacağını ve bu ayarları okuyup yazmak için gereken kodun nasıl yazılacağını öğreneceksiniz. Ek olarak, XML serileştirmeyi kullanarak tüm nesneleri veritabanında nasıl depolayacağınızı öğreneceksiniz.

Bu bölümdeki örnekler, bilgisayarınızda bir tür SQL Server’ın kurulu olduğunu ve kullandığınız veritabanının SampleCode olarak adlandırıldığını varsaymaktadır. Microsoft’un kişisel ve gelişimsel kullanım için ücretsiz olarak sağladığı SQL Server Express’in bir kopyasının nasıl edinileceği hakkında daha fazla bilgi için bu kitabın girişine bakın.

Birkaç senaryoda, Web.config dosyası, yapılandırma ayarlarını depolamak için ideal bir konum değildir. Bu senaryolardan biri, kullanıcılar uygulamanıza erişirken yapılandırma ayarlarını düzenli olarak güncelleyeceğiniz zamandır.

ASP.NET, değişiklikler için Web.config dosyasını sürekli olarak izler. Dosya değiştirildiğinde, ASP.NET, Web.config’deki değişikliklerin etkili olabilmesi için uygulamanızı yeniden yükler. Varsayılan olarak, ASP.NET işlem içi durum yönetimini kullanır; bu, Uygulama ve Oturum nesnelerinin uygulamanızla aynı bellek alanında depolandığı anlamına gelir.

Uygulamanız yeniden yüklendiğinde, bu bellek alanı silinir, bu nedenle Oturum nesnelerinde veya Uygulama nesnesinde sakladığınız tüm verileri kaybedersiniz. Bu senaryoyu hesaba katmazsanız, Web.config’de bir ayarı her değiştirdiğinizde şikayet eden çok sayıda kullanıcınız olabilir.

Dikkat : Web uygulamanız çalışırken Web.config dosyasını değiştirmek, işlem içi durum yönetimi kullanıyorsanız, Oturum ve Uygulama nesnesini verilerinden temizler.

Web.config’in zahmetli olduğu başka bir senaryo, değiştirilen yapılandırma ayarlarını Web.config’e geri kaydetmek istemenizdir. Ayarları Web.config dosyasına geri yazmak için yerleşik bir destek yoktur, bu nedenle bu görevi gerçekleştirmek için kendi araçlarınızı oluşturmalısınız.

Kendi araçlarınızı geliştirdiyseniz, ASP.NET’in altında çalıştığı varsayılan hesabın Web.config dosyasına yazma izni olmadığından Web.config dosyasındaki güvenlik izinlerini değiştirmeniz gerekir.

Ve izinleri doğru ayarladıysanız, yine de Web.config’e her yazdığınızda uygulamanızın sıfırlanmasıyla ilgili bir sorun yaşarsınız. Bir veritabanında saklanan yapılandırma ayarları, tüm bu sorunları önler.

Son olarak, aşırı sayıda yapılandırma ayarınız varsa Web.config’den kaçınmak isteyebilirsiniz. XML, en okunabilir biçim değildir. Web.config’de 5 veya 6 yapılandırma ayarına bakmak nispeten kolaydır, ancak 50 veya 100’ü elemek biraz daha zahmetli hale gelir. Çok sayıda yapılandırma öğeniz varsa, bunları bir veritabanına koymayı ve bir yapılandırma ayarları sayfası oluşturmayı düşünün.

■Dikkat : Veritabanı bağlantı dizeleri, Web.config’in <connectionStrings> bölümünde saklanmalıdır. Bağlantı dizesi olmadan bir veritabanına erişemezsiniz, bu nedenle bağlantı dizelerini bir veritabanında depolamak pek mantıklı olmaz.

Veritabanı Nedir
İlişkisel veritabanı Nedir
Telefonda veri tabanı Nedir
Veri tabanı Nerelerde Kullanılır
Veritabanı Türleri
Veri tabanı Nedir Ne İşe Yarar
Veritabanı Yönetim Sistemleri
SQL veritabanı

Yapılandırma Ayarlarını Depolamak için Bir Veritabanı Tablosu Oluşturma

Verileri bir veritabanında depolamadan önce, bu verileri depolamak için uygun bir tablo oluşturmanız gerekir. Yapılandırma ayarları genellikle ad-değer çiftleri olarak saklanır, bu nedenle tablonuzun gösterildiği gibi bu yapıyı taklit etmesi gerekir.

Bu sorgu, iki sütunlu Ayarlar adlı yeni bir tablo ekler: AyarAdı ve Değer. SettingName, 50 karaktere kadar bir dize değeri saklar. Aynı zamanda tablonun birincil anahtarıdır, bu nedenle bu sütundaki değerler benzersiz olmalıdır. Değer, nesneleri XML’e serileştirmeyi tartıştığımızda kullanışlı olacak, müstehcen uzun bir dize depolayabilen bir metin sütunudur.

SQL ifadesinin son kısmı, yeni oluşturulan tablonuza birkaç ayar adı ve değeri ekleyen bir dizi ek içerir.

■İpucu : Veritabanınızda çok sayıda yapılandırma ayarı varsa, ayarlar tablonuza bir açıklama sütunu eklemek her zaman iyi bir fikirdir. Her birinin ne yaptığını bilmeniz için yapılandırma ayarlarınızı yorumlamanıza olanak tanır; bu, uygulamayla uzun süredir ilgilenmediyseniz son derece yararlı olabilir.

SQL Saldırılarından Kaçınmak

SQL’de derinlere inmeden önce, duruma bağlı olarak, genellikle sinir bozucu veya yıkıcı sonuçları olan, birçok insanın yanlışlıkla gözden kaçırdığı ortak bir sorunu tartışalım. SQL’deki dizeler, tek tırnak içine alınmış metin olarak temsil edilir. Yani, bunun gibi bir SQL ifadesi görebilirsiniz.

Bu SQL ifadesi, SQL ayrıştırıcısı ‘O’ dizesini gördüğü ve Reilly anahtar sözcük adı olmadığı için başarısız olduğu için hiçbir zaman çalışmaz. Ayrıca, ifadenin sonunda, yaralanmaya hakaret ekleyen, sonlandırılmamış bir ‘ WHERE [ID]=50 dizesi vardır.

Ne yazık ki, tek tırnak söz konusu olduğunda endişelenmeniz gereken tek şey keder değildir. Kötü niyetli kullanıcılar, kötü tasarlanmış oturum açma sistemlerine erişmek ve hatta verileri yok etmek için tek tırnak kullanabilirler. SQL enjeksiyon saldırısı olarak bilinir ve kötü amaçlı SQL kodunu bir ifadeye enjekte etmek için tek tırnak işaretleri ve yorum karakteri (–) kullanmayı içerir.

Bir kullanıcının adını kontrol etmek ve uygulamanıza erişim izni vermeden önce oturum açmak için aşağıdaki SQL deyimini kullandığınızı varsayalım.

Kullanıcı adı dizesinin “erken” sonlandırıldığına, ancak satırın geri kalanının yorumlandığına (sonlandırılmamış dizeyle sözdizimi hatalarından kaçınıldığına) dikkat edin, bu nedenle SQL ifadesi geçerli kalır ancak parola doğrulamasından yoksundur.

Ve, daha da kötüleşiyor. Gerçekten kötü niyetli bir kullanıcı sisteminize saldırmak isterse, user gibi bir oturum açma adı kullanabilir’; [Kullanıcılardan] SİL; –. Bu, görünüşte zararsız olan oturum açma ifadenizi buna dönüştürür.

Artık gerçek bir sorununuz var çünkü tüm kullanıcı tablonuz silindi ve uygulamanıza kötü bir kullanıcı giriş yaptı. Neyse ki, bu sorunlardan kaçınmanın kolay bir yolu var: SQL ifadelerini manuel olarak oluşturmak yerine parametreli sorguları kullanın.

Parametreli sorgular, SQL Deyiminde kullanmak istediğiniz değerler için parametreleri yer tutucu olarak kullanır. SQL ifadesini çalıştırmadan önce komut nesnesine parametreler eklersiniz, böylece SQL ifadesi parametreler için hangi değerleri kullanmak istediğinizi bilir. Aşağıda, parametreli bir sorgunun nasıl kullanılacağına ilişkin bir örnek verilmiştir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Veritabanında Depolama – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.