Daha önce bir sertifikanın bir son kullanma tarihi olduğundan ve Google’ın birçok uygulama güncellemesini hesaba katmak için son kullanma tarihlerini çok ileri bir tarihe ayarlamanızı önerdiğinden bahsetmiştik. Bununla birlikte, sertifikanın süresi dolarsa ne olur? Android yine de uygulamayı çalıştırır mı? Neyse ki, evet Android, sertifikanın sona erme tarihini yalnızca yükleme sırasında test eder. Uygulamanız yüklendikten sonra, sertifikanın süresi dolsa bile çalışmaya devam edecektir.

Peki ya güncellemeler? Ne yazık ki, uygulamayı güncelleyemeyeceksiniz. Diğer bir deyişle, Google’ın önerdiği gibi, sertifikanın ömrünün, uygulamanın tüm ömrünü destekleyecek kadar uzun olduğundan emin olmanız gerekir. Bir sertifikanın süresi dolarsa, Android uygulamaya bir güncelleme yüklemez.

Geriye kalan tek seçenek, farklı bir paket adına sahip başka bir uygulama oluşturup yeni bir sertifika ile imzalamanız olacaktır. Gördüğünüz gibi, sertifikayı oluştururken son kullanma tarihini dikkate almanız önemlidir. Artık dağıtım ve yükleme ile ilgili güvenliği anladığınıza göre, Android’de çalışma zamanı güvenliğine geçelim.

Çalışma Zamanı Güvenlik Kontrollerini Gerçekleştirme

Android’de çalışma zamanı güvenliği, işlem düzeyinde ve işlem düzeyinde gerçekleşir. İşlem düzeyinde Android, bir uygulamanın başka bir uygulamanın verilerine doğrudan erişmesini engeller. Bunu, her uygulamayı farklı bir süreçte ve benzersiz ve kalıcı bir kullanıcı kimliği altında çalıştırarak yapar.

İşletim düzeyinde Android, korunan özelliklerin ve kaynakların bir listesini tanımlar. Uygulamanızın bu bilgilere erişebilmesi için AndroidManifest.xml dosyanıza bir veya daha fazla izin isteği eklemeniz gerekmektedir. Uygulamanız ile özel izinler de tanımlayabilirsiniz.

İlerleyen bölümlerde süreç sınırı güvenliğinden ve ön tanımlı izinlerin nasıl beyan edilip kullanılacağından bahsedeceğiz. Ayrıca, özel izinler oluşturmayı ve bunları uygulamanızda zorunlu kılmayı tartışacağız. Android güvenliğini süreç sınırında inceleyerek başlayalım.

Süreç Sınırında Güvenliği Anlamak

Uygulamaların çoğunun aynı kullanıcı kimliği altında çalıştığı masaüstü ortamınızın aksine, her Android uygulaması genellikle kendi benzersiz kimliği altında çalışır. Android, her uygulamayı farklı bir kimlik altında çalıştırarak her işlemin etrafında bir yalıtım sınırı oluşturur. Bu, bir uygulamanın başka bir uygulamanın verilerine doğrudan erişmesini engeller.

Her işlemin çevresinde bir sınır olmasına rağmen, uygulamalar arasında veri paylaşımı elbette mümkündür, ancak açık olması gerekir. Yani başka bir uygulamadan veri almak için o uygulamanın bileşenlerini gözden geçirmeniz gerekiyor.

Örneğin, başka bir uygulamanın içerik sağlayıcısını sorgulayabilir, başka bir uygulamadaki bir aktiviteyi çağırabilir veya burada göreceğiniz gibi başka bir uygulamanın hizmetiyle iletişim kurabilirsiniz. Bu olanakların tümü, uygulamalar arasında bilgi paylaşmanız için yöntemler sağlar, ancak bunu açık bir şekilde yaparlar çünkü temeldeki veritabanına, dosyalara vb. erişmezsiniz.

Android’in işlem sınırındaki güvenliği açık ve basittir. Kaynakları (iletişim verileri gibi), özellikleri (cihazın kamerası gibi) ve kendi bileşenlerimizi korumaktan bahsetmeye başladığımızda işler ilginçleşiyor. Bu korumayı sağlamak için Android bir izin şeması tanımlar.

Güncellemeleri aç
Play Store uygulama güncelleme
Tüm güncellemeleri yap
Otomatik güncellemeleri aç
Güncelleme yap
Bekleyen güncellemeler
iPhone uygulama güncelleme
Uygulama güncelleme nasıl Yapılır

İzinleri Bildirme ve Kullanma

Android, cihazdaki kaynakları ve özellikleri korumaya yönelik bir izin şeması tanımlar. Örneğin, uygulamalar varsayılan olarak kişiler listesine erişemez, telefon görüşmesi yapamaz vb. Android, kullanıcıyı kötü amaçlı uygulamalardan korumak için, uygulamaların korumalı bir özellik veya kaynak kullanmaları gerekiyorsa izin istemesini gerektirir.

Birazdan göreceğiniz gibi, izin istekleri bildirim dosyasına gider. Yükleme sırasında APK yükleyici, .apk dosyasının imzasına ve/veya kullanıcıdan gelen geri bildirime göre istenen izinleri verir veya reddeder. Bir izin verilmezse, ilişkili özelliği yürütmeye veya bu özelliğe erişmeye yönelik herhangi bir girişim izin hatasıyla sonuçlanacaktır.

Yaygın olarak kullanılan bazı özellikleri ve bunların gerektirdiği izinleri gösterir. Listelenen tüm özelliklere henüz aşina olmadığınızı, ancak bunları daha sonra göreceğinizi unutmayın.

Uygulama geliştiricileri, AndroidManifest’e girişler ekleyerek izin isteyebilir. xml dosyası. Örneğin Listeleme, cihazdaki kameraya erişmenizi, kişi listesini okumanızı ve takvimi okumanızı ister.

İzinleri AndroidManifest.xml dosyasında elle kodlayabileceğinizi veya bildirim düzenleyicisini kullanabileceğinizi unutmayın. Manifest düzenleyici, manifest dosyasını açtığınızda (çift tıkladığınızda) başlayacak şekilde kablolanmıştır. Bildirim düzenleyici, hata yapmanızı önlemek için tüm izinlerin önceden yüklendiği bir açılır liste içerir. Gösterildiği gibi, bildirim düzenleyicide İzinler sekmesini seçerek izinler listesine erişebilirsiniz.

Artık Android’in bir dizi özelliği ve kaynağı koruyan bir dizi izin tanımladığını biliyorsunuz. Benzer şekilde, uygulamanızla özel izinler tanımlayabilir ve uygulayabilirsiniz. Bunun nasıl çalıştığını görelim.

Özel İzinleri Anlama ve Kullanma

Android, uygulamanızla birlikte özel izinler tanımlamanıza izin verir. Örneğin, belirli kullanıcıların uygulamanızdaki etkinliklerden birini başlatmasını engellemek istiyorsanız, bunu özel bir izin tanımlayarak yapabilirsiniz. Özel izinleri kullanmak için önce bunları AndroidManifest.xml dosyanızda bildirirsiniz. Bir izin tanımladıktan sonra, buna bileşen tanımınızın bir parçası olarak başvurabilirsiniz. Size bunun nasıl çalıştığını göstereceğiz.

Herkesin başlatmasına izin verilmeyen bir aktivite içeren bir uygulama oluşturalım. Bunun yerine, aktiviteyi başlatmak için kullanıcının belirli bir izne sahip olması gerekir. Ayrıcalıklı bir aktiviteye sahip bir uygulamaya sahip olduğunuzda, aktiviteyi nasıl çağıracağını bilen bir müşteri yazabilirsiniz.

Önce projeyi özel izin ve etkinlikle oluşturun. Eclipse IDE’yi açın ve Yeni ➤ Yeni Proje ➤ Android Projesi’ni seçin. Bu, “Yeni Android Projesi” iletişim kutusunu açacaktır. Proje adı olarak CustomPermission girin, “Çalışma alanında yeni proje oluştur” radyo düğmesini seçin ve “Varsayılan konumu kullan” onay kutusunu işaretleyin.

Paket adı olarak com.cust.perm, etkinlik adı olarak CustPermMainActivity ve uygulama adı olarak Özel İzin girin. Projeyi oluşturmak için Bitir düğmesine tıklayın.

Oluşturulan proje, az önce oluşturduğunuz etkinliğe sahip olacak ve bu, varsayılan (ana) etkinlik olarak hizmet edecek. Ayrıca sözde ayrıcalıklı bir aktivite – özel izin gerektiren bir aktivite – oluşturalım. Eclipse IDE’de com.cust.perm paketine gidin, PrivActivity adlı bir sınıf oluşturun ve gösterilen kodu kopyalayın.

Gördüğünüz gibi, PrivActivity mucizevi bir şey yapmıyor. Bu açıkça kasıtlı çünkü bu aktiviteyi bir izinle korumak ve ardından onu bir istemciden çağırmak istiyoruz. İstemci başarılı olursa ekranda “PrivActivity’den Merhaba” yazısını göreceksiniz. Artık korumak istediğiniz bir etkinliğiniz olduğuna göre, bunun için izin oluşturabilirsiniz.

Özel bir izin oluşturmak için bunu AndroidManifest.xml dosyasında tanımlamanız gerekir. Bunu yapmanın en kolay yolu manifest editörünü kullanmaktır. AndroidManifest.xml dosyasına çift tıklayın ve ardından İzinler sekmesini seçin. İzinler penceresinde, Ekle düğmesine tıklayın, İzin’i seçin ve ardından Tamam düğmesine tıklayın. Bildirim düzenleyici sizin için boş bir yeni izin oluşturacaktır. Niteliklerini gösterildiği gibi ayarlayarak yeni izni doldurun.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Uygulama Güncelleme first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

XML parçacığı, setContentView(R.layout. test) çağrısıyla birleştiğinde aynı kullanıcı arayüzünü oluşturacaktır. XML dosyası açıklayıcıdır, ancak tanımlı üç kapsayıcı görünümümüz olduğunu unutmayın.

İlk LinearLayout, ana kapsayıcımızın eşdeğeridir. Bu kapsayıcı, ilgili özelliği şu şekilde ayarlayarak yönünü dikey olarak ayarlar: Android:orientation=”vertical”. Ana kapsayıcı, nameContainer ve addressContainer’ı temsil eden iki LinearLayout kapsayıcısı içerir.

Liste yapmacık bir örnektir. Özellikle, XML mizanpajındaki TextView kontrollerinin değerlerini sabit kodlamanın bir anlamı yoktur. İdeal olarak, kullanıcı arayüzlerimizi XML’de tasarlamalı ve ardından kontrolleri koddan referans almalıyız. Bu yaklaşım, dinamik verileri tasarım zamanında tanımlanan kontrollere bağlamamızı sağlar. Aslında önerilen yaklaşım budur.

Liste, biraz farklı XML ile aynı kullanıcı arayüzünü gösterir. Bu XML, onlara kodda başvurabilmemiz için TextView denetimlerine kimlikler atar.

Android’in Ortak Kontrolleri

Şimdi Android SDK’daki ortak kontroller hakkındaki tartışmamıza başlayacağız. Metin kontrolleriyle başlayacağız ve ardından düğmeleri, onay kutularını, radyo düğmelerini, listeleri, ızgaraları, tarih ve saat kontrollerini ve bir harita görünümü kontrolünü ele alacağız. Düzen kontrollerinden de bahsedeceğiz. Son olarak, kendi özel kontrollerinizi nasıl yazacağınızı göstererek bölümü sonlandıracağız.

Metin Kontrolleri

Metin denetimleri, muhtemelen Android’de birlikte çalışacağınız ilk denetim türü olacaktır. Android’in eksiksiz, ancak ezici olmayan bir dizi metin denetimi vardır. Bu bölümde TextView, EditText, AutoCompleteTextView ve MultiCompleteTextView kontrollerini ele alacağız.

Metin Görünümü

TextView denetimi, metnin nasıl görüntüleneceğini bilir ancak düzenlemeye izin vermez. Bu, kontrolün aslında sahte bir etiket olduğu sonucuna varmanıza yol açabilir. Doğru değil. TextView denetimi, onu çok kullanışlı kılan birkaç ilginç özelliğe sahiptir.

Örneğin, TextView içeriğinin bir web URL’si içereceğini biliyorsanız, autoLink özelliğini web olarak ayarlayabilirsiniz ve kontrol URL’yi bulup vurgulayacaktır. Ayrıca, kullanıcı TextView’e tıkladığında, sistem tarayıcıyı URL ile başlatma işini üstlenir.

Gösterildiği gibi, TextView içeriğine bağlantılar bulmak ve eklemek için Linkify sınıfına bir TextView iletebilirsiniz. Örneğimizde, Linkify’ın ne tür bağlantılar araması gerektiğini belirten TextView ve bir maskeyi geçirerek Linkify’ın addLinks() yöntemini çağırıyoruz.

Linkify, telefon numarası, e-posta adresi, web URL’si veya harita adresi gibi görünen metinler için bağlantılar oluşturabilir. Linkify.ALL’yi geçmek, sınıfa tüm bu bağlantı türlerini “bağlamasını” söyler. Bir bağlantıya tıklamak, o eylem için varsayılan amacın çağrılmasına neden olur.

Örneğin, bir web URL’sine tıklamak, tarayıcıyı URL ile başlatır. Bir telefon numarasına tıklamak, telefon çeviriciyi başlatır ve bu böyle devam eder. Linkify sınıfı, bu işi kutudan çıkar çıkmaz gerçekleştirebilir. Ayrıca sınıfın diğer içeriği (bir ad gibi) içerik sağlayıcı URI’si ile birlikte düzenli bir ifade vererek bağlamasını sağlayabilirsiniz.

android 4.4.2 sürüm yükseltme
Güncelleme yap
Android son sürüm indir
Telefon güncelleme yap
Telefonumu güncelle
Güncellemeleri aç
Yazılım güncellemesi yap
Tüm güncellemeleri yap

Metni Düzenleme

EditText denetimi, TextView’ün bir alt sınıfıdır. Adından da anlaşılacağı gibi, EditText kontrolü metin düzenlemeye izin verir. Örneğin, EditText, JFC’de bulduğunuz metin düzenleme kontrolleri kadar güçlü değildir, ancak Android tabanlı cihazların kullanıcıları muhtemelen belge yazmayacaktır – en fazla birkaç paragraf yazacaktır.

Bu nedenle, sınıf sınırlı ama uygun işlevselliğe sahiptir. Örneğin, kontrolün genel yazım hatalarını düzeltmesi için autoText özelliğini ayarlayabilirsiniz. Capitalize özelliğini, kontrolün sözcükleri, cümlelerin başlangıcını vb. büyük harf yapmasını sağlamak için kullanabilirsiniz. Bir telefon numarasını kabul etmeniz gerekiyorsa phoneNumber özelliğini ayarlayabilirsiniz. Bir parola alanına ihtiyacınız varsa, password özelliğini de ayarlayabilirsiniz.

EditText denetiminin varsayılan davranışı, metni bir satırda görüntülemek ve gerektiğinde genişletmektir. Başka bir deyişle, kullanıcı ilk satırı geçerse başka bir satır görünür ve bu böyle devam eder. Ancak, singleLine özelliğini true olarak ayarlayarak kullanıcıyı tek bir satıra zorlayabilirsiniz. Bu durumda, kullanıcının aynı satırda yazmaya devam etmesi gerekecektir.

Mobil cihazlar için yazılım programlama, kullanıcının hızlı bir şekilde karar vermesine yardımcı olmakla ilgilidir. Bu nedenle, ortak bir görev, EditText içeriğinin bir bölümünü vurgulamak veya biçimlendirmektir. Bunu statik veya dinamik olarak yapabilirsiniz.

Statik olarak, işaretlemeyi doğrudan yourstringresources(<string name=”styledText”><i>Static</i> in an <b>EditText</b>. </string> stilinde) içindeki dizelere uygulayabilir ve sonra ona başvurabilirsiniz. XML’inizde veya koddan. Dize kaynaklarıyla yalnızca aşağıdaki HTML etiketlerini kullanabileceğinizi unutmayın: <i>, <b> ve <u>.

Bir EditText denetiminin içeriğini programlı olarak biçimlendirmek, biraz ek çalışma gerektirir, ancak çok daha fazla esneklik sağlar.

Listelemede gösterildiği gibi, EditText içeriğini (Spannable nesnesi olarak) alabilir ve ardından metnin bölümlerine stiller ayarlayabilirsiniz. Listedeki kod, metin stilini kalın ve italik olarak ayarlar ve arka planı kırmızı olarak ayarlar. Elbette, eskisi gibi kalın, italik ve altı çizili ile sınırlı değilsiniz.

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü denetimi, otomatik tamamlama işlevine sahip bir Metin Görünümüdür. Başka bir deyişle, kullanıcı TextView’e yazarken kontrol, kullanıcının seçmesi için öneriler görüntüleyebilir. Liste, AutoCompleteTextView denetimini gösterir.

Listede gösterilen AutoCompleteTextView denetimi, kullanıcıya bir dil önerir. Örneğin, kullanıcı en yazarsa, kontrol İngilizce’yi önerir. Kullanıcı gr yazarsa, denetim Yunanca önerir vb.

Bir öneri denetimi veya benzer bir otomatik tamamlama denetimi kullandıysanız, bunun gibi denetimlerin iki bölümü olduğunu bilirsiniz: bir metin görünümü denetimi ve önerileri görüntüleyen bir denetim. 

Bunun gibi bir kontrol kullanmak için, kontrolü oluşturmanız, öneriler listesi oluşturmanız, kontrole öneriler listesini söylemeniz ve muhtemelen kontrole önerileri nasıl görüntüleyeceğini söylemeniz gerekir. Alternatif olarak, öneriler için ikinci bir kontrol oluşturabilir ve ardından iki kontrolü ilişkilendirebilirsiniz.

Listeden de anlaşılacağı gibi, Android bunu basitleştirdi. Bir AutoCompleteTextView kullanmak için, mizanpaj dosyanızda kontrolü tanımlayabilir ve ardından etkinliğinizde ona başvurabilirsiniz. Daha sonra önerileri tutan bir bağdaştırıcı sınıfı yaratırsınız ve öneriyi gösterecek denetimin kimliğini (bu durumda basit bir liste öğesi) tanımlarsınız.

ArrayAdapter’a ikinci parametrenin Listelenmesinde, bağdaştırıcıya öneriyi göstermek için basit bir liste öğesi kullanmasını söyler. Son adım, bağdaştırıcıyı setAdapter() yöntemini kullanarak yaptığınız AutoCompleteTextView ile ilişkilendirmektir.

Çoklu Otomatik Tam Metin Görünümü

AutoCompleteTextView denetimiyle oynadıysanız, denetimin metin görünümünde yalnızca tüm metin için öneriler sunduğunu bilirsiniz. Başka bir deyişle, bir cümle yazarsanız, her kelime için öneri almazsınız. İşte burada MultiAutoCompleteTextView devreye giriyor. Kullanıcı türleri olarak öneriler sağlamak için Multi Auto Complete Text View’ü kullanabilirsiniz.

Örneğin, kullanıcının İngilizce kelimesini ve ardından bir virgül ve ardından Hi yazdığını gösterir; bu noktada kontrol Hintçe’yi önerir. Kullanıcı devam ederse, kontrol ek öneriler sunacaktır.

MultiAutoCompleteTextView’ü kullanmak, AutoCompleteTextView’ü kullanmak gibidir. Aradaki fark, kontrole tekrar önermeye nereden başlayacağını söylemeniz gerekmesidir. Örneğin, kontrolün cümle başında ve virgül gördükten sonra öneriler sunabildiğini görebilirsiniz. MultiAutoCompleteTextView denetimi, ona cümleyi çözümleyebilecek ve tekrar önermeye başlayıp başlamayacağını söyleyebilecek bir belirteç vermenizi gerektirir. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’in Ortak Kontrolleri first appeared on Jeff Bezos Tasarım.