Bahsettiğimiz gibi, Android’de iletişim kutularını görüntülemek eşzamansız bir işlemdir. Bir iletişim kutusu gösterildiğinde, iletişim kutusunu başlatan ana iş parçacığı geri döner ve kodun geri kalanını işlemeye devam eder. Bu, iletişim kutusunun kalıcı olmadığı anlamına gelmez. İletişim kutusu hala kalıcıdır. Üst etkinlik mesaj döngüsüne geri dönerken, fare tıklamaları yalnızca iletişim kutusuna uygulanır.

Bazı pencere sistemlerinde, kipsel iletişim kutuları biraz farklı davranır. Kullanıcı iletişim kutusu aracılığıyla yanıt verene kadar arayan kişi engellenir. (Bu blok, gerçek bir blok yerine sanal bir blok olabilir.) Windows işletim sisteminde, mesaj gönderme iş parçacığı iletişim kutusuna göndermeye başlar ve ana pencereye göndermeyi askıya alır. İletişim kutusu kapandığında, iş parçacığı ana pencereye geri döner. Bu, aramayı senkronize hale getirir.

Böyle bir yaklaşım, cihazda beklenmeyen olayların daha sık olduğu ve ana iş parçacığının bu olaylara yanıt vermesi gereken bir el cihazında işe yaramayabilir. Android, bu yanıt verebilirlik düzeyine ulaşmak için ana ileti dizisini hemen ileti döngüsüne geri döndürür.

Bu modelin anlamı, bir yanıt istediğiniz ve devam etmeden önce beklediğiniz basit bir diyaloğa sahip olamayacağınızdır. Aslında, iletişim kutuları için programlama modeliniz, geri aramaları dahil etme açısından farklılık göstermelidir.

Bilgi İstemi İletişim Kutusunu Yeniden Tasarlamak

Önceki iletişim kutusu uygulamasındaki sorunlu kodu tekrar ziyaret edelim. Tartışma boyunca kanıtladığımız gibi, cevap dizgisi değişkeninin değeri boş olacaktır, çünkü Alerts.showPrompt() tarafından başlatılan bilgi istemi iletişim kutusu aynı iş parçacığında bir değer döndüremez. Bunu başarabilmenizin tek yolu, etkinliğin PromptListener sınıfına güvenmeden geri çağırma yöntemini doğrudan uygulamasıdır. Bunu Activity sınıfında OnClickListener’ı uygulayarak gerçekleştirin.

Bu onClick geri arama yönteminden de görebileceğiniz gibi, kullanıcı bu yöntem çağrıldığında diyaloğu kapatmış olacağından, örneklenen iletişim kutusundaki değişkenleri doğru bir şekilde okuyabilirsiniz.

Diyalogları bu şekilde kullanmak tamamen meşrudur. Bununla birlikte, Android, yönetilen iletişim kutularını (birden çok çalıştırma arasında yeniden kullanılan iletişim kutuları) tanıtarak performansı optimize etmek için tamamlayıcı bir mekanizma sağlar. Yine de yönetilen iletişim kutuları ile çalışırken geri aramaları kullanmanız gerekecek. Aslında, bilgi istemi iletişim kutusunu uygularken öğrendiğiniz her şey, yönetilen iletişim kutuları ile çalışmanıza ve bunların arkasındaki motivasyonu anlamanıza yardımcı olacaktır.

Yönetilen İletişim Kutularıyla Çalışma

Android, eylemlere yanıt olarak yeni iletişim kutuları oluşturmak yerine önceden oluşturulmuş iletişim örneklerinin yeniden kullanımını teşvik etmek için bir yönetilen iletişim protokolü izler. Bu bölümde, Managed-dialog protokolünün detaylarından bahsedeceğiz ve uyarı diyalogunu yönetilen bir diyalog olarak nasıl uygulayacağınızı göstereceğiz.

Ancak, bizim görüşümüze göre, yönetilen diyalog protokolü, diyalogların kullanımını sıkıcı hale getiriyor. Daha sonra, yönetilen diyaloglarla çalışmayı kolaylaştırmak için bu protokolün çoğunu soyutlayacak küçük bir çerçeve geliştireceğiz.

Android 12
Android telefonlar hangileri
Play Store indir
Android 8. ne zaman çıktı
Android, minecraft
Android sürümleri
android-x86
android 13 (t)

Yönetilen İletişim Protokolünü Anlamak

Yönetilen iletişim protokolünün birincil amacı, ikinci kez çağrılan bir iletişim kutusunu yeniden kullanmaktır. Java’da nesne havuzlarını kullanmaya benzer.

Yönetilen iletişim protokolü şu adımlardan oluşur:

1. Oluşturmak ve kullanmak istediğiniz her iletişim kutusuna benzersiz bir kimlik atayın. Diyaloglardan birinin 1 olarak etiketlendiğini varsayalım.
2. Android’e 1 adlı bir iletişim kutusu göstermesini söyleyin.
3. Android, mevcut etkinliğin zaten 1 olarak etiketlenmiş bir iletişim kutusu olup olmadığını kontrol eder. İletişim kutusu varsa, Android onu yeniden oluşturmadan gösterir. Android, temizlik amacıyla iletişim kutusunu göstermeden önce onPrepareDialog() işlevini çağırır.
4. İletişim kutusu yoksa Android, iletişim kimliğini (bu durumda 1) ileterek onCreateDialog yöntemini çağırır.
5. Programcı olarak onCreateDialog yöntemini geçersiz kılmanız gerekir. Uyarı iletişim kutusu oluşturucuyu kullanarak iletişim kutusunu oluşturmalı ve geri göndermelisiniz. Ancak iletişim kutusunu oluşturmadan önce, kodunuzun hangi iletişim kimliğinin oluşturulması gerektiğini belirlemesi gerekir. Bunu anlamak için bir switch ifadesine ihtiyacınız olacak.
6. Android iletişim kutusunu gösterir.
7. İletişim kutusu, düğmeleri tıklandığında geri aramaları çağırır.

Şimdi, yönetilmeyen uyarı iletişim kutumuzu yönetilen uyarı iletişim kutusu olarak yeniden uygulamak için bu protokolü kullanalım.

Yönetilmeyen İletişim Kutusunu Yönetilen İletişim Kutusu Olarak Yeniden Biçimlendirme

Uyarı iletişim kutusunu yeniden uygulamak için belirtilen adımların her birini izleyeceğiz. Belirli bir etkinlik bağlamında bu iletişim kutusu için benzersiz bir kimlik tanımlayarak başlayalım.

Android SDK yöntemi showDialog, onCreateDialog() yöntemine yapılan bir çağrıyı tetikler. Android, onCreateDialog() işlevini birden çok kez çağırmayacak kadar akıllıdır. Bu method çağrıldığında dialogu oluşturup Android’e döndürmemiz gerekiyor. Android daha sonra oluşturulan iletişim kutusunu yeniden kullanım amacıyla dahili olarak tutar. Benzersiz bir kimliğe dayalı iletişim kutusunu oluşturmak için örnek kod buradadır.

Eşleşen bir iletişim kutusunu tanımlamak için onCreateDialog()’un gelen kimliği nasıl bulması gerektiğine dikkat edin. createAlertDialog()’un kendisi ayrı bir işlevde tutulur ve önceki bölümlerde açıklanan uyarı iletişim kutusu oluşturmayla paralellik gösterir. Bu kod ayrıca, uyarı iletişim kutusuyla çalışırken kullandığımız aynı EmptyOnClickListener’ı kullanır.

İletişim kutusu yalnızca bir kez oluşturulduğundan, iletişim kutusunu her gösterdiğinizde değiştirmek istediğiniz bir mekanizmaya ihtiyacınız vardır. Bunu onPrepareDialog() geri arama yöntemi aracılığıyla yaparsınız.

Bu kod yerinde olduğunda, showDialog(1) çalışacaktır. Bu yöntemi birden çok kez çağıracak olsanız bile, onCreateMethod’unuz yalnızca bir kez çağrılır. Bilgi istemi iletişim kutusunu yeniden yapmak için aynı protokolü takip edebilirsiniz.

Bu nedenle, diyalog geri aramalarına yanıt vermek iştir, ancak yönetilen diyalog protokolü daha da fazla iş ekler. Yönetilen iletişim protokolüne baktıktan sonra, protokolü soyutlama ve iki hedefi gerçekleştirecek şekilde yeniden düzenleme fikrine kapıldık:

• iletişim kutusu tanımlamasını ve oluşturmayı etkinlik sınıfının dışına taşıma
• Diyalog oluşturma ve yanıtını özel bir diyalog sınıfında yoğunlaştırma

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’in Doğası first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kaynağın türünden bağımsız olarak, tüm Android kaynakları, Java kaynak kodundaki kimlikleriyle tanımlanır (veya bunlara başvurulur). XML dosyasındaki bir kaynağa kimlik atamak için kullandığınız sözdizimine kaynak referansı sözdizimi denir. Önceki örnek @+id/text1’deki id özniteliği söz dizimi aşağıdaki biçimsel yapıya sahiptir.

@[package:]type/name kaynak başvurusundaki ad kısmı, kaynağa verilen addır; ayrıca R.java’da bir int sabiti olarak temsil edilir. Şimdi bu sözdiziminin önemli kısmına geldik: paket. Herhangi bir paket belirtmezseniz, tür/ad çifti yerel kaynaklara ve uygulamanın yerel R.java paketine göre çözümlenecektir.

Öte yandan, android:type/name belirtirseniz, referans android tarafından tanımlanan pakette görünecektir: android.R.java dosyası, kesin olarak. Böylece, referansı çözümlemek üzere doğru R.java dosyasını bulmak için paket yer tutucusu yerine herhangi bir Java paketi adını kullanabilirsiniz. Bu bilgilere dayanarak, birkaç örneği inceleyelim.

Kaynak Kimliklerini Tanımlama

Bir kimliği tahsis etmenin genel modeli, ya yeni bir tane oluşturmak ya da Android paketi tarafından oluşturulanı kullanmaktır. Ancak önceden id oluşturup daha sonra kendi paketlerinizde kullanmanız mümkündür.

Önceki kod bölümündeki <TextView id=”@+id/text”> satırı, zaten varsa metin adlı bir kimliğin kullanılacağını belirtir. Kimlik yoksa, yeni bir tane oluşturulacak. Öyleyse, yeniden kullanılması için R.java’da metin gibi bir kimlik ne zaman mevcut olabilir?

R.java’ya R.id.text gibi bir sabit koymak isteyebilirsiniz, ancak R.java düzenlenemez. Olsa bile, /res/* alt dizininde bir şey her değiştirildiğinde, eklendiğinde veya silindiğinde yeniden oluşturulur. Ancak, belirli bir kaynağa iliştirmeden bir kimliği tanımlamak için item adlı bir kaynak etiketi kullanabilirsiniz.

Derlenmiş ve Derlenmemiş Android Kaynakları

Android, dize kaynaklarına ve düzen kaynaklarına ek olarak bir dizi başka kaynağı da destekler. Bu çeşitli kaynakları oluşturma ve kullanmanın genel süreci benzerdir.

Bununla birlikte, bazı farklılıkları dikkate almaya değer. Android, tüm bu kaynakları XML dosyaları, resimler için bitmap dosyaları ve ham dosyalar (örnekleri ses ve video içerebilir) aracılığıyla destekler. XML dosyaları kümesinde iki tür bulacaksınız: biri ikili biçimde derlenir ve diğeri olduğu gibi kopyalanır.

Şimdiye kadar gördüğünüz örnekler (string-resource XML dosyaları ve layout-resource XML dosyaları), yüklenebilir paketin bir parçası haline gelmeden önce ikili biçimde derlenir.

Ham XML dosyalarını ikili formatta derlemek için /res/ xml/ alt dizinine de yerleştirebilirsiniz. Ancak XML dosyaları da dahil olmak üzere dosyaları bunun yerine /res/raw/ dizinine yerleştirirseniz, ikili biçimde derlenmezler. Bu dosyaları okumak için açık akış tabanlı API’ler kullanmalısınız.

Android 12
Android en son sürüm
Android son sürüm indir
Android sürümleri sıralaması
Android telefonlar hangileri
Android son sürüm 2023
Android ana ekran düzenleme
En yüksek Android sürümü kaç

Önceki bölümde belirttiğimiz gibi, kaynak dosyaları türlerine göre çeşitli alt dizinlerde barındırılır. İşte /res klasöründeki bazı önemli alt dizinler ve barındırdıkları kaynak türleri.

Android Asset Packaging Tool’daki (AAPT) kaynak derleyici, ham kaynaklar dışındaki tüm kaynakları derler ve bunları son .apk dosyasına yerleştirir. Android uygulamasının kodunu ve kaynaklarını içeren bu dosya, Java’nın .jar dosyasıyla ilişkilidir (“apk”, “Android Paketi” anlamına gelir).

.apk dosyası, cihaza yüklenen dosyadır. AAPT, ham varlıkları nihai bir sıkıştırılmış dosyada toplamanın yanı sıra kaynak tanımlarını ikili varlık verilerine ayrıştırır.

■Not : XML kaynak ayrıştırıcısı, hello-string gibi kaynak adlarına izin verse de, R.java’da bir derleme zamanı hatası göreceksiniz. Kaynağınızı hello_string olarak yeniden adlandırarak (tireyi alt çizgi ile değiştirerek) bunu düzeltebilirsiniz.

Android Kaynaklarını Sıralama

Artık kaynakların temellerini anladığımıza göre, Android’in desteklediği diğer bazı önemli kaynakları, bunların XML temsillerini ve Java kodunda kullanılma şekillerini sıralayacağız. (Her kaynak için kaynak dosyaları yazarken bu bölümü hızlı başvuru kaynağı olarak kullanabilirsiniz.) Başlamak için, kaynak türlerine ve bunların ne kullanıldığına hızlı bir göz atın.

Bu tabloda belirtilen kaynakların her biri, aşağıdaki bölümlerde XML ve Java kod parçacıkları ile daha ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Renk kaynakları

Dize kaynaklarıyla yapabileceğiniz gibi, renklere dolaylı olarak başvurmak için referans tanımlayıcıları kullanabilirsiniz. Bunu yapmak, Android’in renkleri yerelleştirmesini ve temaları uygulamasını sağlar. Kaynak dosyalarında renkleri tanımlayıp tanımladıktan sonra, kimlikleri aracılığıyla Java kodunda bunlara erişebilirsiniz. Dize kaynağı kimlikleri <your-package>.R.string ad alanı altında bulunurken, renk kimlikleri <your-package>.R.color ad alanı altında da bulunur.

Listelemedeki girişlerin /res/values alt dizininde bulunan bir dosyada olması gerekir. Dosyanın adı isteğe bağlıdır, yani dosya adı seçtiğiniz herhangi bir şey olabilir. Java kodunda renk kaynağı kullanmanın bir örneğini de gösterir.

Bu bölümün başında kaynakları tanıttığımızda dize kaynaklarını kısaca ele aldık. Biraz daha ayrıntı sağlamak için onları tekrar ziyaret edelim. Size HTML dizelerini nasıl tanımlayacağınızı ve kullanacağınızı ve dize kaynaklarında değişkenleri nasıl değiştireceğinizi göstereceğiz.

■Not : Diğer UI çerçevelerinden farklı olarak Android, R.java aracılığıyla kimlikleri dize kaynaklarıyla hızlı bir şekilde ilişkilendirme yeteneği sunar. Dizeleri kaynak olarak kullanmak Android’de çok daha kolay.

Bu XML dize kaynak dosyasının /res/values alt dizininde olması gerekir. Dosyanın adı isteğe bağlıdır. Alıntılanan dizelerin nasıl kaçması veya alternatif tırnak içine alınması gerektiğine dikkat edin. Dize tanımları ayrıca standart Java dize biçimlendirme dizilerine de izin verir.

Android ayrıca <b>, <i> gibi alt XML öğelerine ve <string> düğümü içindeki diğer basit metin biçimlendirme HTML’lerine izin verir. Bir metin görünümünde boyamadan önce metne stil vermek için bu bileşik HTML dizesini de kullanabilirsiniz.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android Kaynaklarını Sıralama first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Android, OpenGL ES 1.0 standardını uygulamasıyla 3D grafikleri de destekler. OpenGL ES, OpenGL gibi, C tabanlı düz bir API’dir. Java tabanlı bir programlama API’si olduğu için Android SDK’sının OpenGL ES’ye erişmek için Java bağlamasını kullanması gerekir.

Java ME, bu bağlamayı OpenGL ES için Java Spesifikasyon İsteği (JSR) 239 aracılığıyla zaten tanımlamıştır ve Android, uygulamasında OpenGL ES için aynı Java bağlamasını kullanır. OpenGL programlamaya aşina değilseniz, öğrenme eğrisi diktir. Ancak burada temel bilgileri gözden geçirdik, böylece Android için OpenGL’de programlamaya başlamaya hazır olacaksınız.

1.5 sürümünden itibaren Android, OpenGL’i basitleştirerek yeni başlayan OpenGL programcıları için erişilebilir hale getirdi. Bu iyileştirmeleri ele alacağız. Ek olarak, bu SDK, canlı klasörler adı verilen ve burada da ele alacağımız yeni bir kavramı tanıttı.

Android Hizmet Bileşenleri

Güvenlik, Android Platformunun temel bir parçasıdır. Android’de güvenlik, tasarım zamanı politika değerlendirmelerinden çalışma zamanı sınır kontrollerine kadar uygulama yaşam döngüsünün tüm aşamalarını kapsar. Konum tabanlı hizmet, Android SDK’nın en heyecan verici parçalarından bir diğeridir. SDK’nın bu bölümü, uygulama geliştiricilerine haritaları görüntülemek ve değiştirmek ve ayrıca gerçek zamanlı cihaz konumu bilgilerini elde etmek için API’ler sağlar.

İçinde, Android’de hizmetleri, özellikle HTTP hizmetlerini nasıl oluşturacağınızı ve kullanacağınızı göstereceğiz. Bu bölüm aynı zamanda süreçler arası iletişimi (aynı cihazdaki uygulamalar arasındaki iletişim) de kapsayacaktır. 

Android Medya ve Telefon Bileşenleri

Android, ses, video ve telefon bileşenlerini kapsayan API’lere sahiptir. Bir ses dosyasının bir İnternet URL’sinden nasıl çalınacağına dair hızlı bir örneği burada bulabilirsiniz.

Bu ses ve video API’lerini kapsamlı bir şekilde ele alacağız. Bu bölüm ayrıca telefon API’sinin aşağıdaki yönlerini de ele alacaktır:

• Kısa Mesaj Hizmeti (SMS) mesajları gönderme ve alma
• SMS mesajlarını izleme
• SMS klasörlerini yönetme
• Telefon aramaları yapma ve alma

1.5 sürümünden önce ses kaydedebilir, ancak video kaydedemezsiniz. Hem ses hem de video kaydı, MediaRecorder aracılığıyla 1.5’te barındırılmaktadır. Bu örneklerle kaplıdır.

Ayrıca, metin kontrollerine yazarken çeşitli girdilerin metin olarak yorumlanmasına izin veren giriş yöntemi çerçevesi (IMF) ile birlikte ses tanımayı da kapsar. Girdi yöntemleri arasında klavye, ses, kalem cihazı, fare vb. yer alır. Bu çerçeve başlangıçta Java API 1.4’ün bir parçası olarak tasarlanmıştır; bununla ilgili daha fazla bilgiyi aşağıdaki Java sitesinde okuyabilirsiniz.

Son olarak, Android, bir uygulama paketinin ne olduğunu tanımlayan tek bir XML dosyası oluşturarak tüm bu kavramları bir uygulamaya bağlar. Bu dosya, uygulamanın bildirim dosyası (AndroidManifest.xml) olarak adlandırılır.

Android bildirim dosyası, etkinliklerin tanımlandığı, hizmetlerin ve içerik sağlayıcıların kaydedildiği ve izinlerin beyan edildiği yerdir. Bildiri dosyasıyla ilgili ayrıntılar, biz her bir fikri geliştirirken çalışma boyunca ortaya çıkacaktır.

Android telefonlar hangileri
Android ne işe yarar
Android telefon ne Demek
Android işletim sistemi sürümleri
Android sahibi kim
Android Telefon
Android 13
Android Telefonlar

Android Java Paketleri

Android Platformunun hızlı bir anlık görüntüsünü almanın bir yolu, Java paketlerinin yapısına bakmaktır. Android, standart JDK dağıtımından saptığı için, neyin desteklenip neyin desteklenmediğini yüksek düzeyde bilmek önemlidir.

İşte Android SDK’da bulunan önemli Java paketlerinin kısa bir açıklaması:

• android.app: Android için Uygulama modelini uygular. Birincil sınıflar, başlatma ve durdurma semantiğini temsil eden Uygulamanın yanı sıra etkinlikle ilgili bir dizi sınıf, denetim, iletişim kutusu, uyarı ve bildirim içerir.
• android.appwidget: Uygulamaların, ana sayfa gibi diğer uygulamalarda kendi görünümlerini yayınlamasına izin veren mekanizmayı uygular. Birincil sınıflar arasında AppWidgetHost, AppWidgetHostView, AppWidgetManager, AppWidgetProvider ve AppWidgetProviderInfo bulunur. Bu paket yalnızca SDK 1.5’te mevcuttur.
• android.content: İçerik sağlayıcı kavramlarını uygular. İçerik sağlayıcılar, veri depolarından veri erişimini soyutlar. Bu paket ayrıca amaçlar ve Android Tekdüzen Kaynak Tanımlayıcıları (URI’ler) hakkındaki merkezi fikirleri de uygular.
• android.content.pm: Paket Yöneticisi ile ilgili sınıfları uygular. Bir paket yöneticisi, izinler, kurulu paketler, kurulu sağlayıcılar, kurulu hizmetler, aktiviteler gibi kurulu bileşenler ve kurulu uygulamalar hakkında bilgi sahibidir.
• android.content.res: Hem yapılandırılmış hem de yapılandırılmamış kaynak dosyalarına erişim sağlar. Birincil sınıflar AssetManager (yapılandırılmamış kaynaklar için) ve Resources’tır.
• android.database: Soyut bir veritabanı fikrini uygular
İmleç arabirimidir.
• android.database.sqlite: Fiziksel veritabanı olarak SQLite kullanarak android.database paketindeki kavramları uygular. Birincil sınıflar SQLiteCursor, SQLiteDatabase, SQLiteQuery, SQLiteQueryBuilder ve SQLiteStatement’tır. Ancak, etkileşiminizin çoğu soyut android.database paketindeki sınıflarla olacaktır.
• android.graphics: Bitmap, Canvas, Camera, Color, Matrix, Movie, Paint, Path, Rasterizer, Shader, SweepGradient ve TypeFace sınıflarını içerir.
• android.graphics.drawable: Çizim protokollerini ve arka plan resimlerini uygular ve çizilebilir nesnelerin animasyonuna izin verir.
• android.graphics.drawable.shapes: ArcShape, OvalShape, PathShape, RectShape ve RoundRectShape gibi şekilleri uygular.
• android.hardware: Kamera ile ilgili fiziksel sınıfları uygular. Bu Kamera, donanım kamerasını temsil ederken, android.graphics.Camera, fiziksel bir kamerayla hiç ilgili olmayan bir grafik kavramını temsil eder.
• android.inputmethodservice: Giriş yöntemlerini yazmak için gerekli olan arayüzleri ve temel soyut sınıfları uygular.
• android.location: Address, GeoCoder, Location, LocationManager ve LocationProvider sınıflarını içerir. Adres sınıfı, basitleştirilmiş XAL’yi (Genişletilebilir Adres Dili) temsil eder. GeoCoder, bir adres verilen bir enlem/boylam koordinatı almanızı sağlar ve bunun tersi de geçerlidir. Konum, enlem/boylamı temsil eder.
• android.media: MediaPlayer, MediaRecorder, Ringtone, AudioManager ve FaceDetector sınıflarını içerir. Akışı destekleyen MediaPlayer, ses ve video oynatmak için kullanılır. MediaRecorder, ses ve video kaydetmek için kullanılır. Zil Sesi sınıfı, zil sesi ve bildirim işlevi görebilecek kısa ses parçacıklarını çalmak için kullanılır. AudioManager, ses kontrollerinden sorumludur. İnsanların yüzlerini bir bitmap’te algılamak için FaceDetector’ı kullanabilirsiniz.
• android.net: Temel soket düzeyi ağ API’lerini uygular. Birincil sınıflar arasında Uri, ConnectivityManager, LocalSocket ve LocalServerSocket bulunur.
• android.net.wifi: WiFi bağlantısını yönetir. Birincil sınıflar, WifiManager ve WifiConfiguration’ı içerir. WifiManager, yapılandırılmış ağları ve o anda aktif olan WiFi ağını listelemekle sorumludur.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android Standartları first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kişisel bilgi işlem, bilgisayarların her zaman, her yerde giderek daha fazla erişilebilir hale gelmesiyle daha “kişisel” olmaya devam ediyor. Bu ilerlemenin ön saflarında bilgi işlem platformlarına dönüşen el cihazları yer almaktadır.

Cep telefonları artık sadece konuşmak için değil, bir süredir veri ve video taşıyabiliyor. Daha da önemlisi, mobil cihaz artık genel amaçlı bilgi işlem için o kadar yetenekli hale geliyor ki, bir sonraki PC olmaya aday. Ayrıca ASUS, HP ve Dell gibi bir dizi üreticinin de Android işletim sistemine dayalı netbooklar üretmesi bekleniyor. Böylece işletim sistemlerinin, bilgi işlem platformlarının, programlama dillerinin ve geliştirme çerçevelerinin savaş hatları kaydırılıyor ve mobil cihazlara yeniden uygulanıyor.

Giderek daha fazla BT uygulaması mobil eşdeğerler sunmaya başladıkça, BT endüstrisindeki mobil programlamada da bir artış bekliyoruz. Bu trendden kazanç sağlamanıza yardımcı olmak için, mobil geliştirme için açık kaynaklı bir platform olan Google’ın Android Platformunda çalışan cihazlara programlar yazmak için Java’yı nasıl kullanacağınızı göstereceğiz.

Çerçeve tasarımında bir dizi yeni paradigmayı tanıtan gelişmiş bir platform olduğu için Android bizi heyecanlandırıyor. Bu bölümde, Android’e ve SDK’sına genel bir bakış sunacağız, size Android kaynak kodundan nasıl yararlanacağınızı göstereceğiz ve Android Platformu için programlamanın faydalarını vurgulayacağız.

Cep telefonları gibi şimdiye kadar tahsis edilmiş cihazların artık kendilerini diğer saygıdeğer genel bilgi işlem platformları arasında sayabilmesi, programcılar için harika bir haber. Bu yeni trend, mobil cihazları genel amaçlı bilgi işlem dilleri aracılığıyla erişilebilir kılmakta ve bu nedenle mobil uygulamaların kapsamını ve pazar payını artırmaktadır.

Android Platformu, elde tutulan cihazlar için bu genel amaçlı bilgi işlem fikrini tamamen benimsiyor. Gerçekten de cihazları, belleği ve işlemleri yönetmek için Linux tabanlı bir işletim sistemi yığınına sahip kapsamlı bir platformdur. Android’in kitaplıkları telefon, video, grafik, UI programlama ve fiziksel cihazın diğer tüm özelliklerini kapsar.

Android Platformu, mobil cihazlar için oluşturulmuş olmasına rağmen, tam özellikli bir masaüstü çerçevesinin özelliklerini sergiler. Google, Android SDK adı verilen bir yazılım geliştirme kiti aracılığıyla bu çerçeveyi Java programcılarının kullanımına sunar. Android SDK ile çalışırken, masaüstünde veya sunucuda kullandığınız sınıf kitaplıklarının çoğuna (ilişkisel bir veritabanı dahil) erişiminiz olduğundan nadiren bir mobil cihaza yazıyormuşsunuz gibi hissedersiniz.

Android SDK, Abstract Window Toolkit (AWT) ve Swing dışında Java Platformu, Standard Edition’ın (Java SE) çoğunu destekler. AWT ve Swing’in yerine, Android SDK’nın kendi kapsamlı modern UI çerçevesi vardır.

Uygulamalarınızı Java’da programladığınız için, çalışma zamanı Java bayt kodunu yorumlamaktan sorumlu bir Java Sanal Makinesi’ne (JVM) ihtiyacınız olabilir. Bir JVM tipik olarak, Java’nın C ve C++ gibi derlenmiş dillerle karşılaştırılabilir performans seviyelerine ulaşmasına yardımcı olmak için gerekli optimizasyonu sağlar. Android, bellek, işlemci hızı ve güç gibi taşınabilir cihaz sınırlamalarına karşı koymak amacıyla derlenmiş Java sınıfı dosyalarını çalıştırmak için kendi optimize edilmiş JVM’sini sunar.

Bu sanal makine, “Dalvik VM’yi İnceleme” bölümünde inceleyeceğimiz Dalvik VM olarak adlandırılır. Java programlama dilinin aşinalığı ve basitliği, Android’in kapsamlı sınıf kitaplığıyla birleştiğinde, Android’i program yazmak için çekici bir platform haline getiriyor. Android yazılım yığınına genel bir bakış sağlar.

Android oyun CLUB
Android 11
android 4.4.2 sürüm yükseltme
Android 12
Android telefonlar hangileri
android-x86
Android son sürüm
Android güncelleme

Android’in Tarihi

Android Platformuna kısa bir giriş sağladığımıza göre, mobil geliştirme sahnesinde nasıl göründüğünü açıklayacağız. Cep telefonları, Symbian OS, Microsoft’un Windows Mobile, Mobile Linux, iPhone OS (Mac OS X tabanlı) ve diğer birçok özel işletim sistemi gibi çeşitli işletim sistemlerini kullanır.

Standartları desteklemek ve API’leri yayınlamak, mobil uygulamaların yaygın, düşük maliyetli gelişimini büyük ölçüde teşvik ederdi, ancak bu işletim sistemlerinden hiçbiri bunu yapmakta net bir liderlik yapmadı. Ardından Google, açıklık, uygun fiyat, açık kaynak kodu ve üst düzey bir geliştirme çerçevesi vaat eden Android Platformu ile alana girdi.

Google, Android Platformunun geliştirilmesine başlamak için 2005 yılında başlangıç şirketi Android Inc.’i satın aldı. 2007’nin sonlarında, bir grup endüstri lideri Open Handset Alliance’ı oluşturmak için Android Platformu etrafında bir araya geldi.

İttifakın önde gelen üyelerinden bazıları şunlardır:

• SprintNextel
• T mobil
• Motorola
• SAMSUNG
• SonyEricsson
• Toshiba
• Vodafone
• Google
• Intel
• Teksas Araçları

İttifakın hedefinin bir kısmı, hızla yenilik yapmak ve tüketici ihtiyaçlarına daha iyi yanıt vermektir ve ilk önemli sonucu Android Platformu olmuştur. Android, mobil operatörlerin, telefon üreticilerinin ve uygulama geliştiricilerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere tasarlanmıştır. Üyeler, açık kaynaklı Apache Lisansı, Sürüm 2.0 aracılığıyla önemli fikri mülkiyet haklarını serbest bırakmayı taahhüt etmişlerdir.

Android SDK ilk olarak Kasım 2007’de “erken bakış” sürümü olarak yayınlandı. Eylül 2008’de T-Mobile, Android Platformuna dayalı ilk akıllı telefon olan T-Mobile G1’in piyasaya çıktığını duyurdu. Bundan birkaç gün sonra Google, Android SDK Sürüm Adayı 1.0’ın kullanıma sunulduğunu duyurdu. Ekim 2008’de Google, Android Platformunun kaynak kodunu Apache’nin açık kaynak lisansı altında kullanıma sundu.

Android piyasaya sürüldüğünde, temel mimari hedeflerinden biri, uygulamaların birbiriyle etkileşime girmesine ve birbirlerinden bileşenleri yeniden kullanmasına izin vermekti. Bu yeniden kullanım yalnızca hizmetler için değil, aynı zamanda veriler ve kullanıcı arabirimi için de geçerlidir. Sonuç olarak, Android Platformu bu açıklığı gerçeğe dönüştüren bir dizi mimari özelliğe sahiptir. Bu özelliklerden bazılarını inceleyeceğiz.

Android ayrıca, web kaynakları tarafından sunulan bulut bilgi işlem modelinden yararlanmak ve bu deneyimi el cihazının kendisindeki yerel veri depolarıyla geliştirmek için tam olarak geliştirilmiş özellikleri nedeniyle erken bir takipçi kitlesini cezbetti. Android’in telefonda ilişkisel veritabanı desteği de erken benimsemede rol oynadı.

2008’in sonlarında Google, Android uygulamalarını herhangi bir cep telefonu sağlayıcı ağına bağlı olmadan çalıştırabilen Android Dev Phone 1 adlı bir el cihazı piyasaya sürdü. Bu cihazın amacı, geliştiricilerin Android işletim sistemini herhangi bir sözleşme olmadan çalıştırabilen gerçek bir cihazla deney yapmalarına izin vermektir.

Aynı sıralarda Google, yalnızca 1.0 tabanlı işletim sisteminin 1.1 hata düzeltme sürümünü de yayınladı. 1.0 ve 1.1 sürümlerinde Android, cihazların fiziksel tuşlar taşımasını gerektiren yazılım klavyelerini desteklemiyordu.

Android, Nisan 2009’da 1.5 SDK’yı ve gelişmiş medya kayıt yetenekleri, widget’lar ve canlı klasörler gibi bir dizi başka özelliği piyasaya sürerek bu sorunu düzeltti. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android Platformu first appeared on Jeff Bezos Tasarım.