XML parçacığı, setContentView(R.layout. test) çağrısıyla birleştiğinde aynı kullanıcı arayüzünü oluşturacaktır. XML dosyası açıklayıcıdır, ancak tanımlı üç kapsayıcı görünümümüz olduğunu unutmayın.

İlk LinearLayout, ana kapsayıcımızın eşdeğeridir. Bu kapsayıcı, ilgili özelliği şu şekilde ayarlayarak yönünü dikey olarak ayarlar: Android:orientation=”vertical”. Ana kapsayıcı, nameContainer ve addressContainer’ı temsil eden iki LinearLayout kapsayıcısı içerir.

Liste yapmacık bir örnektir. Özellikle, XML mizanpajındaki TextView kontrollerinin değerlerini sabit kodlamanın bir anlamı yoktur. İdeal olarak, kullanıcı arayüzlerimizi XML’de tasarlamalı ve ardından kontrolleri koddan referans almalıyız. Bu yaklaşım, dinamik verileri tasarım zamanında tanımlanan kontrollere bağlamamızı sağlar. Aslında önerilen yaklaşım budur.

Liste, biraz farklı XML ile aynı kullanıcı arayüzünü gösterir. Bu XML, onlara kodda başvurabilmemiz için TextView denetimlerine kimlikler atar.

Android’in Ortak Kontrolleri

Şimdi Android SDK’daki ortak kontroller hakkındaki tartışmamıza başlayacağız. Metin kontrolleriyle başlayacağız ve ardından düğmeleri, onay kutularını, radyo düğmelerini, listeleri, ızgaraları, tarih ve saat kontrollerini ve bir harita görünümü kontrolünü ele alacağız. Düzen kontrollerinden de bahsedeceğiz. Son olarak, kendi özel kontrollerinizi nasıl yazacağınızı göstererek bölümü sonlandıracağız.

Metin Kontrolleri

Metin denetimleri, muhtemelen Android’de birlikte çalışacağınız ilk denetim türü olacaktır. Android’in eksiksiz, ancak ezici olmayan bir dizi metin denetimi vardır. Bu bölümde TextView, EditText, AutoCompleteTextView ve MultiCompleteTextView kontrollerini ele alacağız.

Metin Görünümü

TextView denetimi, metnin nasıl görüntüleneceğini bilir ancak düzenlemeye izin vermez. Bu, kontrolün aslında sahte bir etiket olduğu sonucuna varmanıza yol açabilir. Doğru değil. TextView denetimi, onu çok kullanışlı kılan birkaç ilginç özelliğe sahiptir.

Örneğin, TextView içeriğinin bir web URL’si içereceğini biliyorsanız, autoLink özelliğini web olarak ayarlayabilirsiniz ve kontrol URL’yi bulup vurgulayacaktır. Ayrıca, kullanıcı TextView’e tıkladığında, sistem tarayıcıyı URL ile başlatma işini üstlenir.

Gösterildiği gibi, TextView içeriğine bağlantılar bulmak ve eklemek için Linkify sınıfına bir TextView iletebilirsiniz. Örneğimizde, Linkify’ın ne tür bağlantılar araması gerektiğini belirten TextView ve bir maskeyi geçirerek Linkify’ın addLinks() yöntemini çağırıyoruz.

Linkify, telefon numarası, e-posta adresi, web URL’si veya harita adresi gibi görünen metinler için bağlantılar oluşturabilir. Linkify.ALL’yi geçmek, sınıfa tüm bu bağlantı türlerini “bağlamasını” söyler. Bir bağlantıya tıklamak, o eylem için varsayılan amacın çağrılmasına neden olur.

Örneğin, bir web URL’sine tıklamak, tarayıcıyı URL ile başlatır. Bir telefon numarasına tıklamak, telefon çeviriciyi başlatır ve bu böyle devam eder. Linkify sınıfı, bu işi kutudan çıkar çıkmaz gerçekleştirebilir. Ayrıca sınıfın diğer içeriği (bir ad gibi) içerik sağlayıcı URI’si ile birlikte düzenli bir ifade vererek bağlamasını sağlayabilirsiniz.

android 4.4.2 sürüm yükseltme
Güncelleme yap
Android son sürüm indir
Telefon güncelleme yap
Telefonumu güncelle
Güncellemeleri aç
Yazılım güncellemesi yap
Tüm güncellemeleri yap

Metni Düzenleme

EditText denetimi, TextView’ün bir alt sınıfıdır. Adından da anlaşılacağı gibi, EditText kontrolü metin düzenlemeye izin verir. Örneğin, EditText, JFC’de bulduğunuz metin düzenleme kontrolleri kadar güçlü değildir, ancak Android tabanlı cihazların kullanıcıları muhtemelen belge yazmayacaktır – en fazla birkaç paragraf yazacaktır.

Bu nedenle, sınıf sınırlı ama uygun işlevselliğe sahiptir. Örneğin, kontrolün genel yazım hatalarını düzeltmesi için autoText özelliğini ayarlayabilirsiniz. Capitalize özelliğini, kontrolün sözcükleri, cümlelerin başlangıcını vb. büyük harf yapmasını sağlamak için kullanabilirsiniz. Bir telefon numarasını kabul etmeniz gerekiyorsa phoneNumber özelliğini ayarlayabilirsiniz. Bir parola alanına ihtiyacınız varsa, password özelliğini de ayarlayabilirsiniz.

EditText denetiminin varsayılan davranışı, metni bir satırda görüntülemek ve gerektiğinde genişletmektir. Başka bir deyişle, kullanıcı ilk satırı geçerse başka bir satır görünür ve bu böyle devam eder. Ancak, singleLine özelliğini true olarak ayarlayarak kullanıcıyı tek bir satıra zorlayabilirsiniz. Bu durumda, kullanıcının aynı satırda yazmaya devam etmesi gerekecektir.

Mobil cihazlar için yazılım programlama, kullanıcının hızlı bir şekilde karar vermesine yardımcı olmakla ilgilidir. Bu nedenle, ortak bir görev, EditText içeriğinin bir bölümünü vurgulamak veya biçimlendirmektir. Bunu statik veya dinamik olarak yapabilirsiniz.

Statik olarak, işaretlemeyi doğrudan yourstringresources(<string name=”styledText”><i>Static</i> in an <b>EditText</b>. </string> stilinde) içindeki dizelere uygulayabilir ve sonra ona başvurabilirsiniz. XML’inizde veya koddan. Dize kaynaklarıyla yalnızca aşağıdaki HTML etiketlerini kullanabileceğinizi unutmayın: <i>, <b> ve <u>.

Bir EditText denetiminin içeriğini programlı olarak biçimlendirmek, biraz ek çalışma gerektirir, ancak çok daha fazla esneklik sağlar.

Listelemede gösterildiği gibi, EditText içeriğini (Spannable nesnesi olarak) alabilir ve ardından metnin bölümlerine stiller ayarlayabilirsiniz. Listedeki kod, metin stilini kalın ve italik olarak ayarlar ve arka planı kırmızı olarak ayarlar. Elbette, eskisi gibi kalın, italik ve altı çizili ile sınırlı değilsiniz.

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü denetimi, otomatik tamamlama işlevine sahip bir Metin Görünümüdür. Başka bir deyişle, kullanıcı TextView’e yazarken kontrol, kullanıcının seçmesi için öneriler görüntüleyebilir. Liste, AutoCompleteTextView denetimini gösterir.

Listede gösterilen AutoCompleteTextView denetimi, kullanıcıya bir dil önerir. Örneğin, kullanıcı en yazarsa, kontrol İngilizce’yi önerir. Kullanıcı gr yazarsa, denetim Yunanca önerir vb.

Bir öneri denetimi veya benzer bir otomatik tamamlama denetimi kullandıysanız, bunun gibi denetimlerin iki bölümü olduğunu bilirsiniz: bir metin görünümü denetimi ve önerileri görüntüleyen bir denetim. 

Bunun gibi bir kontrol kullanmak için, kontrolü oluşturmanız, öneriler listesi oluşturmanız, kontrole öneriler listesini söylemeniz ve muhtemelen kontrole önerileri nasıl görüntüleyeceğini söylemeniz gerekir. Alternatif olarak, öneriler için ikinci bir kontrol oluşturabilir ve ardından iki kontrolü ilişkilendirebilirsiniz.

Listeden de anlaşılacağı gibi, Android bunu basitleştirdi. Bir AutoCompleteTextView kullanmak için, mizanpaj dosyanızda kontrolü tanımlayabilir ve ardından etkinliğinizde ona başvurabilirsiniz. Daha sonra önerileri tutan bir bağdaştırıcı sınıfı yaratırsınız ve öneriyi gösterecek denetimin kimliğini (bu durumda basit bir liste öğesi) tanımlarsınız.

ArrayAdapter’a ikinci parametrenin Listelenmesinde, bağdaştırıcıya öneriyi göstermek için basit bir liste öğesi kullanmasını söyler. Son adım, bağdaştırıcıyı setAdapter() yöntemini kullanarak yaptığınız AutoCompleteTextView ile ilişkilendirmektir.

Çoklu Otomatik Tam Metin Görünümü

AutoCompleteTextView denetimiyle oynadıysanız, denetimin metin görünümünde yalnızca tüm metin için öneriler sunduğunu bilirsiniz. Başka bir deyişle, bir cümle yazarsanız, her kelime için öneri almazsınız. İşte burada MultiAutoCompleteTextView devreye giriyor. Kullanıcı türleri olarak öneriler sağlamak için Multi Auto Complete Text View’ü kullanabilirsiniz.

Örneğin, kullanıcının İngilizce kelimesini ve ardından bir virgül ve ardından Hi yazdığını gösterir; bu noktada kontrol Hintçe’yi önerir. Kullanıcı devam ederse, kontrol ek öneriler sunacaktır.

MultiAutoCompleteTextView’ü kullanmak, AutoCompleteTextView’ü kullanmak gibidir. Aradaki fark, kontrole tekrar önermeye nereden başlayacağını söylemeniz gerekmesidir. Örneğin, kontrolün cümle başında ve virgül gördükten sonra öneriler sunabildiğini görebilirsiniz. MultiAutoCompleteTextView denetimi, ona cümleyi çözümleyebilecek ve tekrar önermeye başlayıp başlamayacağını söyleyebilecek bir belirteç vermenizi gerektirir. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’in Ortak Kontrolleri first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kaynağın türünden bağımsız olarak, tüm Android kaynakları, Java kaynak kodundaki kimlikleriyle tanımlanır (veya bunlara başvurulur). XML dosyasındaki bir kaynağa kimlik atamak için kullandığınız sözdizimine kaynak referansı sözdizimi denir. Önceki örnek @+id/text1’deki id özniteliği söz dizimi aşağıdaki biçimsel yapıya sahiptir.

@[package:]type/name kaynak başvurusundaki ad kısmı, kaynağa verilen addır; ayrıca R.java’da bir int sabiti olarak temsil edilir. Şimdi bu sözdiziminin önemli kısmına geldik: paket. Herhangi bir paket belirtmezseniz, tür/ad çifti yerel kaynaklara ve uygulamanın yerel R.java paketine göre çözümlenecektir.

Öte yandan, android:type/name belirtirseniz, referans android tarafından tanımlanan pakette görünecektir: android.R.java dosyası, kesin olarak. Böylece, referansı çözümlemek üzere doğru R.java dosyasını bulmak için paket yer tutucusu yerine herhangi bir Java paketi adını kullanabilirsiniz. Bu bilgilere dayanarak, birkaç örneği inceleyelim.

Kaynak Kimliklerini Tanımlama

Bir kimliği tahsis etmenin genel modeli, ya yeni bir tane oluşturmak ya da Android paketi tarafından oluşturulanı kullanmaktır. Ancak önceden id oluşturup daha sonra kendi paketlerinizde kullanmanız mümkündür.

Önceki kod bölümündeki <TextView id=”@+id/text”> satırı, zaten varsa metin adlı bir kimliğin kullanılacağını belirtir. Kimlik yoksa, yeni bir tane oluşturulacak. Öyleyse, yeniden kullanılması için R.java’da metin gibi bir kimlik ne zaman mevcut olabilir?

R.java’ya R.id.text gibi bir sabit koymak isteyebilirsiniz, ancak R.java düzenlenemez. Olsa bile, /res/* alt dizininde bir şey her değiştirildiğinde, eklendiğinde veya silindiğinde yeniden oluşturulur. Ancak, belirli bir kaynağa iliştirmeden bir kimliği tanımlamak için item adlı bir kaynak etiketi kullanabilirsiniz.

Derlenmiş ve Derlenmemiş Android Kaynakları

Android, dize kaynaklarına ve düzen kaynaklarına ek olarak bir dizi başka kaynağı da destekler. Bu çeşitli kaynakları oluşturma ve kullanmanın genel süreci benzerdir.

Bununla birlikte, bazı farklılıkları dikkate almaya değer. Android, tüm bu kaynakları XML dosyaları, resimler için bitmap dosyaları ve ham dosyalar (örnekleri ses ve video içerebilir) aracılığıyla destekler. XML dosyaları kümesinde iki tür bulacaksınız: biri ikili biçimde derlenir ve diğeri olduğu gibi kopyalanır.

Şimdiye kadar gördüğünüz örnekler (string-resource XML dosyaları ve layout-resource XML dosyaları), yüklenebilir paketin bir parçası haline gelmeden önce ikili biçimde derlenir.

Ham XML dosyalarını ikili formatta derlemek için /res/ xml/ alt dizinine de yerleştirebilirsiniz. Ancak XML dosyaları da dahil olmak üzere dosyaları bunun yerine /res/raw/ dizinine yerleştirirseniz, ikili biçimde derlenmezler. Bu dosyaları okumak için açık akış tabanlı API’ler kullanmalısınız.

Android 12
Android en son sürüm
Android son sürüm indir
Android sürümleri sıralaması
Android telefonlar hangileri
Android son sürüm 2023
Android ana ekran düzenleme
En yüksek Android sürümü kaç

Önceki bölümde belirttiğimiz gibi, kaynak dosyaları türlerine göre çeşitli alt dizinlerde barındırılır. İşte /res klasöründeki bazı önemli alt dizinler ve barındırdıkları kaynak türleri.

Android Asset Packaging Tool’daki (AAPT) kaynak derleyici, ham kaynaklar dışındaki tüm kaynakları derler ve bunları son .apk dosyasına yerleştirir. Android uygulamasının kodunu ve kaynaklarını içeren bu dosya, Java’nın .jar dosyasıyla ilişkilidir (“apk”, “Android Paketi” anlamına gelir).

.apk dosyası, cihaza yüklenen dosyadır. AAPT, ham varlıkları nihai bir sıkıştırılmış dosyada toplamanın yanı sıra kaynak tanımlarını ikili varlık verilerine ayrıştırır.

■Not : XML kaynak ayrıştırıcısı, hello-string gibi kaynak adlarına izin verse de, R.java’da bir derleme zamanı hatası göreceksiniz. Kaynağınızı hello_string olarak yeniden adlandırarak (tireyi alt çizgi ile değiştirerek) bunu düzeltebilirsiniz.

Android Kaynaklarını Sıralama

Artık kaynakların temellerini anladığımıza göre, Android’in desteklediği diğer bazı önemli kaynakları, bunların XML temsillerini ve Java kodunda kullanılma şekillerini sıralayacağız. (Her kaynak için kaynak dosyaları yazarken bu bölümü hızlı başvuru kaynağı olarak kullanabilirsiniz.) Başlamak için, kaynak türlerine ve bunların ne kullanıldığına hızlı bir göz atın.

Bu tabloda belirtilen kaynakların her biri, aşağıdaki bölümlerde XML ve Java kod parçacıkları ile daha ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Renk kaynakları

Dize kaynaklarıyla yapabileceğiniz gibi, renklere dolaylı olarak başvurmak için referans tanımlayıcıları kullanabilirsiniz. Bunu yapmak, Android’in renkleri yerelleştirmesini ve temaları uygulamasını sağlar. Kaynak dosyalarında renkleri tanımlayıp tanımladıktan sonra, kimlikleri aracılığıyla Java kodunda bunlara erişebilirsiniz. Dize kaynağı kimlikleri <your-package>.R.string ad alanı altında bulunurken, renk kimlikleri <your-package>.R.color ad alanı altında da bulunur.

Listelemedeki girişlerin /res/values alt dizininde bulunan bir dosyada olması gerekir. Dosyanın adı isteğe bağlıdır, yani dosya adı seçtiğiniz herhangi bir şey olabilir. Java kodunda renk kaynağı kullanmanın bir örneğini de gösterir.

Bu bölümün başında kaynakları tanıttığımızda dize kaynaklarını kısaca ele aldık. Biraz daha ayrıntı sağlamak için onları tekrar ziyaret edelim. Size HTML dizelerini nasıl tanımlayacağınızı ve kullanacağınızı ve dize kaynaklarında değişkenleri nasıl değiştireceğinizi göstereceğiz.

■Not : Diğer UI çerçevelerinden farklı olarak Android, R.java aracılığıyla kimlikleri dize kaynaklarıyla hızlı bir şekilde ilişkilendirme yeteneği sunar. Dizeleri kaynak olarak kullanmak Android’de çok daha kolay.

Bu XML dize kaynak dosyasının /res/values alt dizininde olması gerekir. Dosyanın adı isteğe bağlıdır. Alıntılanan dizelerin nasıl kaçması veya alternatif tırnak içine alınması gerektiğine dikkat edin. Dize tanımları ayrıca standart Java dize biçimlendirme dizilerine de izin verir.

Android ayrıca <b>, <i> gibi alt XML öğelerine ve <string> düğümü içindeki diğer basit metin biçimlendirme HTML’lerine izin verir. Bir metin görünümünde boyamadan önce metne stil vermek için bu bileşik HTML dizesini de kullanabilirsiniz.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android Kaynaklarını Sıralama first appeared on Jeff Bezos Tasarım.