Bir uzaktan hizmet örneği göstermek için, bir hisse senedi-kotasyon hizmeti yazacağız. Bu hizmet, bir hisse senedi simgesi alan ve hisse senedi değerini döndüren bir yöntem sağlayacaktır. Android’de uzak hizmet yazmak için ilk adım, hizmet tanımını bir AIDL dosyasında tanımlamaktır. Liste, IStockQuoteService’in AIDL tanımını gösterir.

IStockQuoteService, hisse senedi simgesi sembolünü bir dize olarak kabul eder ve mevcut hisse senedi değerini bir çift olarak döndürür. AIDL dosyasını oluşturduğunuzda, Android Eclipse eklentisi, AIDL dosyanızı işlemek için (derleme sürecinin bir parçası olarak) AIDL derleyicisini çalıştırır.

AIDL dosyanız başarıyla derlenirse, derleyici RPC iletişimi için uygun bir Java arabirimi oluşturur. Oluşturulan dosyanın bu durumda AIDL dosyanızda com.syh adlı pakette olacağını unutmayın.

Liste, IStockQuoteService’imiz için oluşturulan Java dosyasını gösterir. Android 1.5 SDK kullanıyorsanız, oluşturulan dosyanın gen klasörü içinde olacağını unutmayın.

Oluşturulan sınıflarla ilgili aşağıdaki önemli noktalara dikkat edin:

• AIDL dosyasında tanımladığımız arayüz, oluşturulan kodda bir arayüz olarak uygulanır (yani, IStockQuoteService adlı bir arayüz vardır).
• Stub adlı statik bir son soyut sınıf, android.os.Binder’ı genişletir ve IStockQuoteService’i uygular. Sınıfın soyut bir sınıf olduğunu unutmayın.
• Proxy adlı bir iç sınıf, Stub sınıfını temsil eden IStockQuoteService’i uygular.
•AIDL dosyası, oluşturulan dosyaların olması gereken paketin içinde bulunmalıdır (AIDL dosyasının paket bildiriminde belirtildiği gibi).

Şimdi devam edelim ve AIDL arayüzünü bir servis sınıfında uygulayalım.

AIDL Arayüzü Uygulamak

Bir önceki bölümde, bir hisse senedi alıntı hizmeti için bir AIDL dosyası tanımladık ve bağlama dosyasını oluşturduk. Şimdi bu hizmetin bir uygulamasını sağlayacağız. Hizmetin arayüzünü uygulamak için android.app.Service’i genişleten ve IStockQuoteService arayüzünü uygulayan bir sınıf yazmamız gerekiyor.

Hizmeti istemcilere göstermek için onBind() yönteminin bir uygulamasını sağlamamız ve AndroidManifest.xml dosyasına bazı yapılandırma bilgileri eklememiz gerekiyor. Liste IStockQuoteService arabiriminin bir uygulamasını gösterir.

Listing’deki StockQuoteService.java sınıfı, daha önce oluşturduğumuz yerel BackgroundService’e benzer. Birincil fark, artık onBind() yöntemini uygulamamızdır. AIDL dosyasından oluşturulan Stub sınıfının soyut bir sınıf olduğunu ve IStockQuoteService arabirimini uyguladığını hatırlayın.

Hizmeti uygulamamızda, StockQuoteServiceImpl adlı Stub sınıfını genişleten bir iç sınıfımız var. Bu sınıf, uzaktan hizmet uygulaması olarak hizmet eder ve bu sınıfın bir örneği onBind() yönteminden döndürülür. Bununla birlikte, harici istemciler henüz ona bağlanamasa da işlevsel bir AIDL hizmetimiz var.

Hizmeti istemcilere göstermek için AndroidManifest’e bir hizmet bildirimi eklememiz gerekiyor. xml dosyası ve bu sefer hizmeti ortaya çıkarmak için bir niyet filtresine ihtiyacımız var. Liste, StockQuoteService için hizmet bildirimini gösterir.

Tüm servislerde olduğu gibi, göstermek istediğimiz servisi bir <service> etiketi ile tanımlarız. Bir AIDL hizmeti için, ortaya çıkarmak istediğimiz hizmet arabirimi için bir <eylem> girdisi içeren bir <intent-filter> eklememiz gerekir.

Bununla birlikte, hizmeti dağıtmak için ihtiyacımız olan her şeye sahibiz. Şimdi başka bir uygulamadan (elbette aynı cihaz üzerinden) servisi nasıl çağıracağımıza bakalım.

Kullanıcı arayüzü nedir
Kullanıcı arayüzü örnekleri
Modem arayüzü
Arayüz Tasarımı örnekleri
Modem arayüzü giriş
Kullanıcı arayüzü Tasarımı
Kullanıcı arayüzü tasarımı Nedir
Kullanıcı arayüzü Tasarımı dersi

Hizmeti İstemci Uygulamasından Çağırma

Bir müşteri bir hizmetle konuştuğunda, ikisi arasında bir protokol veya sözleşme olmalıdır. Android ile sözleşme AIDL’dir. Bu nedenle, bir hizmeti tüketmenin ilk adımı, hizmetin AIDL dosyasını alıp müşteri projenize kopyalamaktır.

AIDL dosyasını istemci projesine kopyaladığınızda, AIDL derleyicisi, hizmet uygulandığında (hizmet uygulama projesinde) oluşturulan aynı arabirim tanımlama dosyasını oluşturur. Bu, müşteriye hizmetteki tüm yöntemleri, parametreleri ve dönüş türlerini gösterir. Yeni bir proje oluşturalım ve AIDL dosyasını kopyalayalım.

1. ServiceClient adlı yeni bir Android projesi oluşturun.
2. com.syh adlı yeni bir Java paketi oluşturun.
3. IStockQuoteService.aidl dosyasını pakete kopyalayın.

Dosyayı projeye kopyaladıktan sonra, AIDL derleyicisinin ilişkili Java dosyasını oluşturacağını unutmayın.

Yeniden oluşturduğunuz hizmet arabirimi, müşteri ile hizmet arasındaki sözleşme görevi görür. Bir sonraki adım, getQuote() yöntemini çağırabilmemiz için hizmete bir referans almaktır.

Uzak hizmetlerde, startService() yöntemi yerine bindService() yöntemini çağırmamız gerekir. Listeleme, IStockQuoteService hizmetinin istemcisi olarak davranan bir etkinlik sınıfını gösterir. Liste, etkinlik için düzen dosyasını da içerir.

Devam etmek için main.xml adında bir düzen dosyası oluşturun ve ana dosyanın içeriğini kopyalayın. Listeden xml bölümü. Ardından com.sayed adında yeni bir Java paketi oluşturun ve bu paket içinde MainActivity adlı bir aktivite oluşturun.

Son olarak, MainActivity bölümünün içeriğini Listing’den aktivitenize kopyalayın. Aktivitenin paket adının o kadar da önemli olmadığını anlayın, aktiviteyi istediğiniz herhangi bir pakete koyabilirsiniz. Ancak, AIDL derleyicisi AIDL dosyasının içeriğinden kod ürettiğinden, oluşturduğunuz AIDL yapıları pakete duyarlıdır.

Etkinlik, onClick dinleyicisini iki düğme için bağlar: Bind ve UnBind. Kullanıcı Bind düğmesini tıklattığında, etkinlik bindService() yöntemini çağırır. Benzer şekilde, kullanıcı UnBind’i tıklattığında etkinlik unbindService() yöntemini çağırır.

bindService() yöntemine üç parametrenin iletildiğine dikkat edin: AIDL hizmetinin adı, bir Hizmet Bağlantısı örneği ve hizmeti otomatik oluşturmak için bir işaret.

Bir AIDL hizmetiyle, ServiceConnection arabiriminin bir uygulamasını sağlamanız gerekir. Bu arabirim iki yöntemi tanımlar: hizmetle bağlantı kurulduğunda sistem tarafından çağrılan ve hizmetle bağlantı koptuğunda çağrılan bir yöntem.

Etkinlik uygulamamızda, IStockQuoteService için ServiceConnection’ı uygulayan özel bir anonim üye tanımlıyoruz. bindService() metodunu çağırdığımızda referansı bu üyeye iletiyoruz. Hizmetle bağlantı kurulduğunda, Stub kullanarak IStockQuoteService’e bir başvuru alırız ve ardından getQuote() yöntemini çağırırız.

bindService() çağrısının eşzamansız bir çağrı olduğunu unutmayın. İşlem veya hizmet çalışmıyor olabileceği ve bu nedenle oluşturulması veya başlatılması gerekebileceği için eşzamansızdır. bindService() eşzamansız olduğundan, platform ServiceConnection geri aramasını sağlar, böylece hizmetin ne zaman başlatıldığını ve hizmetin ne zaman kullanılamadığını biliriz.

Artık bir AIDL arayüzü oluşturmayı ve kullanmayı biliyorsunuz. Devam etmeden ve işleri daha da karmaşık hale getirmeden önce, AIDL hizmetine karşı basit bir yerel hizmet oluşturmak için neler gerektiğini gözden geçirelim. Yerel hizmet, onBind()’i desteklemeyen bir hizmettir; onBind()’den null değerini döndürür. Bu hizmet türüne yalnızca hizmeti barındıran uygulamanın bileşenleri erişebilir. startService() öğesini çağırarak yerel hizmetleri çağırırsınız.

Öte yandan, bir AIDL hizmeti, hem aynı süreç içindeki bileşenler tarafından hem de diğer uygulamalarda bulunan bileşenler tarafından tüketilebilen bir hizmettir. Bu hizmet türü, bir AIDL dosyasında kendisi ve müşterileri arasında bir sözleşme tanımlar.

Hizmet, AIDL sözleşmesini uygular ve istemciler AIDL tanımına bağlanır. Hizmet, onBind() yönteminden AIDL arabiriminin bir uygulamasını döndürerek sözleşmeyi uygular. İstemciler bindService()’i çağırarak bir AIDL hizmetine bağlanır ve unbindService()’i çağırarak hizmetle bağlantılarını keserler.

Şimdiye kadarki hizmet örneklerimizde, kesinlikle basit Java ilkel tiplerini iletmeyi ele aldık. Android hizmetleri aslında karmaşık türleri de geçirmeyi destekler. Bu, özellikle AIDL hizmetleri için çok kullanışlıdır, çünkü bir hizmete iletmek istediğiniz açık uçlu sayıda parametreye sahip olabilirsiniz ve bunların hepsini basit ilkel öğeler olarak iletmek mantıksızdır.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post  Hizmet Arayüzü first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kontrollerin her ikisi de tek bir dize tabanlı mesaj göndermek ve almak için oluşturulmuştur, bu nedenle IMessage arabirimi son derece basittir. Bir sonraki bölümde, MessageProvider’ın arayüzü kullanarak MessageConsumer’a bir mesajı nasıl ilettiğini göreceksiniz. Bağlantı arayüzünüz muhtemelen birkaç özelliğe daha ihtiyaç duyacaktır, ancak konsept hala aynıdır.

Web Bölümü bağlantıları hakkında anlamanız gereken bir şey, bağlantı arabirimi nesnesini kullanarak tüketici Web Bölümünden sağlayıcı Web Bölümüne bilgi aktarabilmenizdir. 

Daha sonra, MessageConsumer Web Bölümünden MessageProvider Web Bölümüne veri göndermek için bağlantı arabirimi nesnesinde PassBackConsumerData’nın nasıl kullanılacağını gösteren bir gösteri göreceksiniz.

Mesaj Sağlayıcı Web Bölümünü Oluşturma

MessageProvider Web Bölümü, kullanıcıların bir metin mesajı girmesine ve onu göndermesine izin verir, ardından bu mesajı alır ve görüntülenebileceği “tüketici” Web Bölümlerine “sağlar”. Ekranda, kontrolün yalnızca iki girişi vardır, bir metin kutusu ve bir düğme.

Denetimin altındaki bir liste, Web Bölümünün veri gönderdiği tüm tüketicileri de tanımlar. Bu listeyi daha sonra bir Tüketici Web Bölümünün Özel Mesaj Arayüzü üzerinden Sağlayıcı Web Bölümüne nasıl geri iletebileceğini göstermek için kullanacağım. MessageProvider kullanıcı arayüzünü tarayıcıda göründüğü gibi gösterir.

Ardından, Listeleme, MessageProvider Web Bölümünü oluşturmak için kullanılan işaretlemeyi ve kodu gösterir. UserControl tabanlı bir Web Bölümünün uygulanmasına yardımcı olmak için WebPartUserControl sınıfını nasıl kullanacağınızı zaten gördüğünüz için, yerden tasarruf etmek için varsayılan özellik geçersiz kılmalarını atlayacağım.

Listeye bakarken ProvideInterface işlevindeki ConnectionProvider özniteliğine dikkat edin, çünkü bu öznitelik işlevi (ve dolayısıyla sınıfı) bir Sağlayıcı Web Bölümü olarak işaretler.

Temel işlevselliğini WebPartUserControl’den devralmanın yanı sıra, MessageProvider ayrıca IMessage arabirimini de uygular. Bu nedenle, MessageProvider, ProvideInterface işlevinde yaptığı gibi, bağlantı tüketicilerine bağlantı arabirimi nesnesi olarak kendisini iletebilir.

Modem arayüzü
Modem arayüzüne giriş
Modem arayüzü kullanıcı adı şifre
Modem arayüz şifresini unuttum
192.168.1.1 giriş
Modem arayüzü Superonline
TTNET modem arayüzüne giriş
Modem arayüzüne giremiyorum

Diğer bir taktik ise bağlantı arayüzünü destekleyen üçüncü bir nesne oluşturup o nesneyi tüketiciye iletmektir. Bir zorunluluk veya tercih meselesine iner. Bunu belirli bir şekilde yapmanız gerekiyorsa veya bir yolu diğerine tercih ediyorsanız, o zaman hangisinin sizin için uygun olduğunu seçmekte özgürsünüz çünkü ikisi de geçerli.

ProvideInterace işlevine bağlı olarak ConnectionProvider özniteliğini göreceksiniz. Bu, işlevi bir sağlayıcı bağlantı noktası olarak işaretler. Sağlayıcı bağlantı noktası, bir bağlantı arabirimi nesnesi döndürebilen bir işlevdir. ConnectionProvider özniteliği içinde, ConnectionsZone’da görüntülendiğinde bağlantı noktasının tanımlanmasına yardımcı olması için sağlayıcı bağlantı noktasına kolay bir ad (Mesaj Sağlayıcı) verirsiniz.

Ayrıca, bağlantıları programlı olarak kurarken söz konusu bağlantı noktasına referans vermek için kullanılan bir bağlantı noktası kimliği (MyProviderConnectionPoint) tanımlamayı da seçebilirsiniz. Bağlantı noktası kimliğini belirtmezseniz, varsayılan olarak “varsayılan” olur.

Tek bir sağlayıcı bağlantı noktası birden çok bağlantıya katılabilir, böylece bunu bire çok ilişki olarak düşünebilirsiniz. Başka bir deyişle, tek bir MessageProvider Web Bölümü, birden çok MessageConsumer Web Bölümü için bağlantı sağlayıcısı olarak işlev görebilir. Bir Web Bölümü içinde birden çok sağlayıcı bağlantı noktası da tanımlayabilirsiniz.

Bu, tek bir Web Bölümünden ayrı bağlantı arabirimlerini desteklemenizi sağlar. Bu, örneğin MessageProvider’da iki mesaj tanımlamak ve MessageConsumers’ın bir mesaja veya diğerine bağlanmasına izin vermek istediğinizde yardımcı olacaktır. Bir Web Bölümünde birden çok bağlantı noktanız olduğunda, kolay adlar ve bağlantı noktası kimliği değerleri, belirli bir bağlantı noktasını bulmayı veya belirtmeyi mümkün kılar.

IMessage arabiriminin Message özelliğinin, değerini txtMessage metin kutusu denetimindeki metinden aldığına dikkat edin. Böylece, mesaj metin kutusuna metin girdiğinizde, o metin, IMessage arayüzündeki Message özelliğinin değeri olur.

MessageProvider bağlantı arabirimi nesnesi olarak kendisine bir başvuru gönderdiği için, bağlantı tüketicileri metni MessageProvider’daki metin kutusundan alabilir veya ayarlayabilir. Bu, bir sağlayıcı ve bir tüketici arasındaki iki yönlü iletişime bir örnektir.

Başka bir örnek, tüketici adını parametre olarak kabul eden Tüketici Verilerini Geri Ver işlevidir. Bu işlev, bir bağlantıda MessageProvider Web Bölümünü kullanan tüm tüketicilerin bir listesini oluşturur. Bu işlev IMessage arabiriminin bir parçası olduğundan, tüketicinin yönteme erişimi olduğu ve bağlantı üzerinden onu çağırabileceği anlamına gelir.

İleti Tüketici Web Bölümünü Oluşturma

MessageConsumer Web Bölümü, MessageProvider’dan IMessage bağlantı arabirimi nesnesini kullanan bir bağlantı tüketicisidir. Kullanıcı arayüzü, iletilen gelen metni görüntüleyen tek bir etiketten oluşur. MessageConsumer’ı tarayıcıda göründüğü gibi gösterir.

İşte MessageConsumer’ın nasıl çalıştığına dair kısa bir özet. İlk olarak, bağlantı arabirimi nesnesinin depolanacağı MessageData adlı özel bir alan tanımlar. MessageData’nın bir IMessage değişkeni olduğuna dikkat edin; bu, değişkenin IMessage arabirimini uygulayan herhangi bir nesneye bir başvuru depolayabileceği anlamına gelir. Bu iyi, çünkü MessageProvider Web Bölümü bunu sağlıyor.

Daha sonra sınıf, gelen bir IMessage bağlantı arabirimi nesnesini kabul eden AcquireInterface adlı bir yöntem içerir. AcquireInterface işlevinin ConnectionConsumer özniteliğiyle etiketlendiğine dikkat edin.

Bu, işlevi, bir sağlayıcıdan bir arabirim nesnesini kabul edebilen bir tüketici bağlantı noktası olarak işaretler. Bağlantı➥ Tüketici özniteliğini, tüketici bağlantı noktasına, Bağlantılar➥ Bölgesinde görüntülendiğinde bağlantı noktasını tanımlamaya yardımcı olan kolay bir ad (Mesaj Tüketicisi) vermek için kullanırsınız.

Ayrıca, bağlantıları programlı olarak kurarken söz konusu bağlantı noktasına referans vermek için kullanılan bir bağlantı noktası kimliği (MyConsumerConnectionPoint) tanımlamayı da seçebilirsiniz. Bağlantı noktası kimliğini belirtmezseniz, varsayılan olarak “varsayılan” olur.

Sağlayıcı bağlantı noktalarından farklı olarak, tüketici bağlantı noktaları yalnızca tek bir bağlantıda yer alabilir. Başka bir deyişle, bir Message Consumer Web Part örneği, mesaj bilgilerini yalnızca tek bir MessageProvider Web Bölümünden alabilir.

Elbette, birden çok sağlayıcıdan gerçekten çekmeniz gerekiyorsa, Web Bölümünüzün içinde yine de birden çok tüketici bağlantı noktası tanımlayabilirsiniz, ancak her bir bireysel tüketici bağlantı noktası yine de bu bire bir ilişkiye tabidir.

Web Bölümleri Çerçevesi, AcquireInterface işlevi aracılığıyla bir IMessage nesnesini MessageConsumer Web Bölümüne ilettiğinde, işlev, MessageData alan değişkenini kullanarak nesneye bir başvuru depolar.

Ardından, Bağlantı arabirimini kullanarak Tüketici Web Bölümünden Sağlayıcı Web Bölümündeki işlevleri nasıl yürütebileceğinizi göstermek için PassBackConsumerData(Me.Title) öğesini çağırır. Bu çağrı, MessageProvider’ı aktif tüketiciler listesinde MessageConsumer Web Bölümünün adını görüntülemeye zorlar.

Son olarak, oluşturma yöntemi, MessageConsumer Web Bölümü etiketinde neyin görüntüleneceğini belirlemek için MessageData alanını kullanır. Kullanmadan önce bağlantı arabirimi nesnesine geçerli bir referansı olup olmadığını kontrol ettiğine dikkat edin.

Bağlantı arabirimi nesnesi mevcut olmadığında, Web Bölümünün bir bağlantıya katılmadığı ve etiket metninin bu durumu yansıtacak şekilde güncellenir. Aksi takdirde, etiket metni, MessageData alanının Message özelliğine ayarlanabilir.

Mesaj boşsa, kodda bağlantının çalıştığını belirten görsel olarak <Mesaj Yok> görüntülenir, ancak mesaj boştur. Unutmayın, Message özelliği, mesaj metnini doğrudan MessageProvider Web Bölümündeki metin kutusu alanından çeker.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Bağlantı Arayüzünü Tanımlama – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.