Tarih ve saat kontrolleri, birçok widget araç setinde oldukça yaygındır. Android, bazılarını bu bölümde tartışacağımız tarih ve saat tabanlı birkaç kontrol sunar. Özellikle DatePicker, TimePicker, AnalogClock ve DigitalClock kontrollerini tanıtacağız.

Adından da anlaşılacağı gibi, bir tarih seçmek için DatePicker kontrolünü ve bir saat seçmek için TimePicker kontrolünü kullanırsınız. Listeleme, bu kontrollerin örneklerini gösterir.

XML düzenine bakarsanız, bu kontrolleri tanımlamanın oldukça kolay olduğunu görebilirsiniz. Bununla birlikte, kullanıcı arayüzü biraz abartılı görünüyor. Her iki kontrol de biraz büyük görünüyor, ancak bir mobil cihaz için görünüm ve his konusunda tartışamazsınız.

Android araç setindeki diğer tüm kontrollerde olduğu gibi, onları başlatmak veya onlardan veri almak için kontrollere programlı olarak erişebilirsiniz. Örneğin, bu kontrolleri Listeleme’de gösterildiği gibi başlatabilirsiniz.

Listeleme, DatePicker’daki tarihi 10 Kasım 2008 olarak ayarlar. Benzer şekilde saat ve dakika sayısı da 10 olarak ayarlanır. Ayrıca, kontrolün 24 saatlik görünümü desteklediğini unutmayın.

Son olarak, Android’in bu denetimlerin sürümlerini DatePickerDialog ve TimePickerDialog gibi kalıcı pencereler olarak sunduğunu unutmayın. Kontrolü kullanıcıya göstermek ve kullanıcıyı bir seçim yapmaya zorlamak istiyorsanız bu kontroller kullanışlıdır.

Gösterildiği gibi, Android’deki analog saat iki elli bir saattir, bir el saat göstergesi ve diğer el dakika göstergesi içindir. Dijital saat, saat ve dakikaya ek olarak saniyeleri de destekler.

Bu iki kontrol o kadar ilginç değil çünkü tarihi veya saati değiştirmenize izin vermiyorlar. Yani sadece o anki zamanı göstermekle görevli saatlerdir. Bu nedenle, tarihi veya saati değiştirmek istiyorsanız, DatePicker/TimePicker veya DatePickerDialog/TimePickerDialog’a bağlı kalmanız gerekir.

Şimdiye kadar tartıştığımız kontroller, herhangi bir Android uygulaması için temeldir. Bunlara ek olarak, Android ayrıca birkaç ilginç kontrol daha sunuyor. Bu bölümde diğer kontrolleri kısaca tanıtacağız.

Erişilebilirlik ayarlarını aç
Telefonda erişilebilirlik Nedir
Cihaz kontrol etme
Google Etkinlik geçmişi
Etkinlik Geçmişi
Etkinliklerim
Erişilebilirlik Menüsü
Erişilebilirlik ayarlarını sıfırlama SAMSUNG

MapView Kontrolü

com.google.android.maps.MapView denetimi bir harita görüntüleyebilir. Bu kontrolü XML düzeni veya kodu aracılığıyla başlatabilirsiniz, ancak onu kullanan aktivitenin MapActivity’yi genişletmesi gerekir. MapActivity, bir harita yüklemek, önbelleğe almak vb. için çoklu iş parçacıklı isteklerle ilgilenir. Listeleme, bir MapView örneğini örneklemeyi gösterir.

Gösterildiği gibi, MapView’ü kullanmanın ilginç yanı, önce bir eşleme-API anahtarı edinmeniz gerekmesidir. Anahtar almak için Google’a kaydolmanız gerekir.

Bir API anahtarı edindikten sonra, programlı olarak veya XML yoluyla bir MapView örneğini oluşturabilirsiniz. XML’de, android:apiKey özelliğini ayarlarsınız. Kodda, anahtarı MapView yapıcısına iletmeniz gerekecek. Konum tabanlı hizmetleri tartışırken MapView kontrolünü ayrıntılı olarak tartışacağımızı unutmayın.

Galeri Kontrolü

Galeri denetimi, her zaman listenin merkezine odaklanan, yatay olarak kaydırılabilir bir liste denetimidir. Bu kontrol genellikle dokunmatik modda bir fotoğraf galerisi işlevi görür. Bir Galeri’yi XML düzeni veya kodu aracılığıyla başlatabilirsiniz.

Galeri denetimini kullanmak, liste denetimini kullanmaya benzer. Diğer bir deyişle, galeriye bir başvuru alırsınız, ardından verileri doldurmak için setAdapter() yöntemini çağırır, ardından seçilen olaylar için kayıt olursunuz.

Bu, Android kontrol seti hakkındaki tartışmamızı sonlandırıyor. Bölümün başında belirttiğimiz gibi, Android’de kullanıcı arayüzleri oluşturmak iki şeye hakim olmanızı gerektirir: kontrol seti ve düzen yöneticileri.

Düzen Yöneticilerini Anlamak

Swing gibi, Android de görünümler için kap görevi gören bir görünüm sınıfları koleksiyonu sunar. Bu konteyner sınıflarına düzenler (veya düzen yöneticileri) denir ve her biri, alt öğelerinin boyutunu ve konumunu yönetmek için belirli bir strateji uygular. Örneğin, LinearLayout sınıfı, alt öğelerini birbiri ardına yatay veya dikey olarak yerleştirir.

LinearLayout Düzen Yöneticisi

LinearLayout en popüler düzendir. Bu düzen yöneticisi, yönlendirme özelliğinin değerine bağlı olarak alt öğelerini yatay veya dikey olarak düzenler. Liste, yatay konfigürasyona sahip bir LinearLayout’u gösterir.

Oryantasyon özniteliği, LinearLayout yerleşim yöneticisi tarafından tanınan ilk önemli özniteliktir. Çocuk denetimlerinin boyutunu ve konumunu etkileyebilecek diğer önemli özellikler arasında ağırlık ve yerçekimi yer alır. Kapsayıcıdaki diğer denetimlere göre bir denetime boyut önemi atamak için ağırlığı kullanırsınız.

Bir konteynerin üç kontrolü olduğunu varsayalım: birinin ağırlığı 1 (mümkün olan en yüksek değer), diğerlerinin ağırlığı ise 0. Bu durumda, ağırlığı 1’e eşit olan kontrol konteynerdeki boş alanı tüketecektir. Yerçekimi aslında hizalamadır. Örneğin, bir etiketin metnini sağa hizalamak istiyorsanız, yerçekimini sağa ayarlarsınız.

■Not : Yerleşim yöneticileri, Android.widget.ViewGroup’u, ListView gibi birçok kontrol tabanlı kapsayıcı sınıfında olduğu gibi genişletir. Düzen yöneticileri ve kontrol tabanlı kapsayıcılar aynı sınıfı genişletse de, düzen yöneticisi sınıfları, alt denetimlerle kullanıcı etkileşimi ile değil, kesinlikle denetimlerin boyutlandırması ve konumu ile ilgilenir.

Örneğin, LinearLayout’u ListView denetimiyle karşılaştırın. Ekranda, her ikisi de çocukları dikey olarak düzenleyebildiği için benzer görünüyorlar. Ancak ListView denetimi, kullanıcının seçim yapması için API’ler sağlarken LinearLayout sağlamaz. Başka bir deyişle, kontrol tabanlı kapsayıcı (ListView), kapsayıcıdaki öğelerle kullanıcı etkileşimini desteklerken, düzen yöneticisi (LinearLayout) yalnızca boyutlandırma ve konumlandırmayı ele alır.

Farklı ağırlık ve yerçekimi ayarlarıyla LinearLayout kullanan üç kullanıcı arabirimi gösterir. Soldaki kullanıcı arayüzü, ağırlık ve yerçekimi için varsayılan ayarları kullanır. Bu ilk kullanıcı arabirimi için XML düzeni gösterilmektedir.

Öğesinin ortasındaki kullanıcı arabirimi, ağırlık için varsayılan değeri kullanır, ancak kapsayıcıdaki denetimler için sırasıyla sola, ortaya ve sağa android:gravity ayarlar. Son örnek, merkez bileşenin android:layout_weight özniteliğini 1,0 olarak ayarlar ve diğerlerini varsayılan 0,0 değerine bırakır.

Orta bileşen için ağırlık özelliğini 1,0 olarak ayarlayarak ve diğer iki bileşen için ağırlık özelliklerini 0,0 olarak bırakarak, merkez bileşenin kapta kalan tüm beyaz alanı kaplaması ve diğer iki bileşenin kalması gerektiğini belirtiyoruz. ideal boyutlarında.

Benzer şekilde, kapsayıcıdaki üç kontrolden ikisinin kalan boşlukları aralarında paylaşmasını istiyorsanız, bu ikisi için ağırlığı 1,0 olarak ayarlar ve üçüncüsünü 0,0 olarak bırakırsınız. Son olarak, üç bileşenin alanı eşit olarak paylaşmasını istiyorsanız, tüm ağırlık değerlerini 1,0 olarak ayarlarsınız. Bunu yapmak, her metin alanını eşit şekilde genişletir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’deki Kontroller first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Artık niyetlerle ilgili temel bir anlayışa sahip olduğunuza göre, Android ile birlikte gelen önceden hazırlanmış uygulamalardan birini çağırarak onlara bir test çalıştırması sağlayabilirsiniz. Sayfa, mevcut uygulamaları ve bunları başlatan amaçları belgelemektedir.

Önceden tanımlanmış uygulamalar şunları içerir:

• Tarayıcı penceresini açmak için uygulamaya göz atın
• Telefon numarasını aramak için bir uygulama
•Kullanıcının kullanıcı arabirimi aracılığıyla numaraları girip arama yapabilmesi için bir telefon çevirici sunan bir uygulama
•Belirli bir enlem/boylam koordinatında dünya haritasını göstermek için uygulama değiştirme
• Google sokak görünümlerini gösterebilen ayrıntılı bir haritalama uygulaması

Basit bir görünüme sahip (önceki bölümdeki gibi) basit bir etkinliğiniz ve tryOneOfThese(aktivite)’yi çağıracak bir menü öğeniz olduğu sürece bu kodu çalıştırabileceksiniz. Basit bir menü oluşturmak kolaydır.

Amaçlar ve Veri URI’leri

Şimdiye kadar, tek ihtiyacımız olan bir eylemin adı olan en basit amaçları ele aldık. Listelemedeki ACTION_DIAL etkinliği bunlardan biridir. Çeviriciyi çağırmak için ihtiyacımız olan tek şey çeviricinin eylemi ve başka bir şey değildir.

ACTION_DIAL’den farklı olarak, belirli bir telefon numarasını aramak için kullanılan ACTION_CALL amacı, Veri adı verilen ek bir parametre alır. Bu parametre, sırayla telefon numarasına işaret eden bir URI’ye işaret eder.

Bir niyetin eylem kısmı, genellikle Java paket adının önüne eklenmiş bir dizi veya dizi sabitidir. Veri bölümü her zaman bir URI’yi temsil eden bir dizedir. Bu URI’nin biçimi, o eylem tarafından çağrılan her etkinliğe özgü olabilir. Bu durumda, CALL eylemi, ne tür bir veri URI’si bekleyeceğine karar verir. URI’den telefon numarasını çıkarır.

■Not: Çağrılan etkinlik, URI’yi bir veri kaynağına işaretçi olarak da kullanabilir ve veri kaynağından verileri çıkarabilir ve bunun yerine bu verileri kullanabilir. Bu, ses, video ve resimler gibi medya için geçerli olacaktır.

Genel Eylemler

Intent.ACTION_CALL ve Intent.ACTION_DIAL eylemleri, bir eylem ile onun çağrıştırdığı şey arasında bire bir ilişki olduğu şeklindeki yanlış varsayıma kolayca yol açabilir. Bunu çürütmek için Listing’deki IntentUtils kodundan bir karşı örnek çıkaralım.

Eylemin basitçe ACTION_VIEW olarak belirtildiğine dikkat edin. Android, böyle genel bir eylem adına yanıt olarak hangi etkinliği başlatacağını nasıl biliyor? Bu durumlarda Android, URI’nin doğasına daha çok güvenir. Android, olan URI’nin şemasına bakar. http olmak ve hangilerinin bu şemayı anladığını görmek için tüm kayıtlı etkinlikleri sorgular.

Bunların dışında, hangilerinin GÖRÜNÜMÜ işleyebileceğini sorgular ve ardından bu etkinliği çağırır. Bunun çalışması için, tarayıcı etkinliğinin http veri şemasına karşı bir GÖRÜNÜM amacı kaydetmesi gerekir. Bu niyet bildirimi, bildirim dosyasında şöyle görünebilir.

http://code.google.com/android/reference/android/R.styleable adresinde veri öğesinin XML tanımına bakarak veri seçenekleri hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz. html#AndroidManifestData. Verilerin alt öğeleri veya öznitelikleri bunları içerir.

Ek Bilgilerin Kullanılması

Bir amaç, birincil eylem ve veri niteliklerine ek olarak, ekstralar adı verilen ek nitelikler içerebilir. Ekstra, amacı alan bileşene daha fazla bilgi sağlayabilir.

Ekstra veriler, anahtar/değer çiftleri biçimindedir: anahtar adı paket adıyla başlamalıdır ve değer adı, android.os.Parcelable arayüzünü uyguladığı sürece herhangi bir temel veri türü veya rastgele nesne olabilir. Bu ekstra bilgi, android.os.Bundle adlı bir Android sınıfı tarafından temsil edilir.

getExtras basittir: amacın sahip olduğu Paketi döndürür. putExtras, amacın şu anda bir paketi olup olmadığını kontrol eder. Amaç zaten bir pakete sahipse, putExtras ek anahtarları ve değerleri yeni paketten mevcut pakete aktarır. Paket mevcut değilse, putExtras bir tane oluşturacak ve anahtar/değer çiftlerini yeni paketten oluşturulan pakete kopyalayacaktır.

Alıcı tarafta, get ile başlayan eşdeğer yöntemler, anahtar adlarına göre ekstra paketten bilgi alır. Intent sınıfı, belirli eylemlerle birlikte gelen ekstra anahtar dizeleri tanımlar.

Cihaz kontrol etme
Android deprem uyarısı
Sos mesajı nedir
112 iptal etme
Apple deprem uyarı sistemi
Google Deprem Uyarı Sistemi indir
Google deprem uyarı sistemi Apple
Google deprem uyarısı açma

 Bileşenleri Kullanma

Amaçları kullanarak bir aktiviteye başlamanın birkaç yolunu gördünüz. Açık bir eylemin bir etkinliği başlattığını gördünüz ve genel bir eylemin bir veri URI’si yardımıyla bir etkinliği başlattığını gördünüz. Android ayrıca bir etkinliği başlatmak için daha doğrudan bir yol sağlar: etkinliğin, bir nesnenin paket adı ve sınıf adı etrafında bir soyutlama olan BileşenAdı’nı belirtebilirsiniz. Bir bileşeni belirtmek için Intent sınıfında kullanılabilen birkaç yöntem vardır.

Paket adının ve sınıf adının tamamen nitelenmiş olduğuna ve Intent sınıfına geçmeden önce BileşenAdı’nı oluşturmak için sırayla kullanıldığına dikkat edin. Bir BileşenAdı oluşturmadan sınıf adını doğrudan da kullanabilirsiniz. BasicViewActivity kod parçacığını tekrar düşünün.

Android’deki kişiler uygulamasının tasarımına bakarsanız, amaçlı tasarım için bazı modeller fark edeceksiniz. Bu uygulamanın istemcilerine niyetleri bildirmek için, kişiler uygulaması bunları android.provider adlı bir pakette üç sınıfta tanımlar.

Contacts.Intents üst düzey sınıfı, kişiler uygulamasının yanıt vereceği birincil amaçları ve işini yaparken uygulamanın oluşturduğu olayları tanımlar.

İç içe geçmiş contact.Intents.Insert sınıfı, yeni kayıtlar eklemek için destekleyici amaçları ve diğer sabitleri tanımlar. Contacts.Intents.UI iç içe sınıfı, kullanıcı arabirimini çağırmak için çeşitli yollar tanımlar. Niyetler ayrıca, anahtar adları ve bunların beklenen değer türleri dahil olmak üzere, onları çağırmak için gereken ekstra bilgileri netleştirir.

Kendi içerik sağlayıcılarınızı ve bu içerik sağlayıcılara göre hareket eden etkinlikleri tasarlarken, arayüzlerde veya sınıflarda bunlar için sabitler tanımlayarak amaçları açık hale getirmek için bu modeli izlemek isteyebilirsiniz.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’de Kullanılabilir Amaçlar first appeared on Jeff Bezos Tasarım.