XML parçacığı, setContentView(R.layout. test) çağrısıyla birleştiğinde aynı kullanıcı arayüzünü oluşturacaktır. XML dosyası açıklayıcıdır, ancak tanımlı üç kapsayıcı görünümümüz olduğunu unutmayın.

İlk LinearLayout, ana kapsayıcımızın eşdeğeridir. Bu kapsayıcı, ilgili özelliği şu şekilde ayarlayarak yönünü dikey olarak ayarlar: Android:orientation=”vertical”. Ana kapsayıcı, nameContainer ve addressContainer’ı temsil eden iki LinearLayout kapsayıcısı içerir.

Liste yapmacık bir örnektir. Özellikle, XML mizanpajındaki TextView kontrollerinin değerlerini sabit kodlamanın bir anlamı yoktur. İdeal olarak, kullanıcı arayüzlerimizi XML’de tasarlamalı ve ardından kontrolleri koddan referans almalıyız. Bu yaklaşım, dinamik verileri tasarım zamanında tanımlanan kontrollere bağlamamızı sağlar. Aslında önerilen yaklaşım budur.

Liste, biraz farklı XML ile aynı kullanıcı arayüzünü gösterir. Bu XML, onlara kodda başvurabilmemiz için TextView denetimlerine kimlikler atar.

Android’in Ortak Kontrolleri

Şimdi Android SDK’daki ortak kontroller hakkındaki tartışmamıza başlayacağız. Metin kontrolleriyle başlayacağız ve ardından düğmeleri, onay kutularını, radyo düğmelerini, listeleri, ızgaraları, tarih ve saat kontrollerini ve bir harita görünümü kontrolünü ele alacağız. Düzen kontrollerinden de bahsedeceğiz. Son olarak, kendi özel kontrollerinizi nasıl yazacağınızı göstererek bölümü sonlandıracağız.

Metin Kontrolleri

Metin denetimleri, muhtemelen Android’de birlikte çalışacağınız ilk denetim türü olacaktır. Android’in eksiksiz, ancak ezici olmayan bir dizi metin denetimi vardır. Bu bölümde TextView, EditText, AutoCompleteTextView ve MultiCompleteTextView kontrollerini ele alacağız.

Metin Görünümü

TextView denetimi, metnin nasıl görüntüleneceğini bilir ancak düzenlemeye izin vermez. Bu, kontrolün aslında sahte bir etiket olduğu sonucuna varmanıza yol açabilir. Doğru değil. TextView denetimi, onu çok kullanışlı kılan birkaç ilginç özelliğe sahiptir.

Örneğin, TextView içeriğinin bir web URL’si içereceğini biliyorsanız, autoLink özelliğini web olarak ayarlayabilirsiniz ve kontrol URL’yi bulup vurgulayacaktır. Ayrıca, kullanıcı TextView’e tıkladığında, sistem tarayıcıyı URL ile başlatma işini üstlenir.

Gösterildiği gibi, TextView içeriğine bağlantılar bulmak ve eklemek için Linkify sınıfına bir TextView iletebilirsiniz. Örneğimizde, Linkify’ın ne tür bağlantılar araması gerektiğini belirten TextView ve bir maskeyi geçirerek Linkify’ın addLinks() yöntemini çağırıyoruz.

Linkify, telefon numarası, e-posta adresi, web URL’si veya harita adresi gibi görünen metinler için bağlantılar oluşturabilir. Linkify.ALL’yi geçmek, sınıfa tüm bu bağlantı türlerini “bağlamasını” söyler. Bir bağlantıya tıklamak, o eylem için varsayılan amacın çağrılmasına neden olur.

Örneğin, bir web URL’sine tıklamak, tarayıcıyı URL ile başlatır. Bir telefon numarasına tıklamak, telefon çeviriciyi başlatır ve bu böyle devam eder. Linkify sınıfı, bu işi kutudan çıkar çıkmaz gerçekleştirebilir. Ayrıca sınıfın diğer içeriği (bir ad gibi) içerik sağlayıcı URI’si ile birlikte düzenli bir ifade vererek bağlamasını sağlayabilirsiniz.

android 4.4.2 sürüm yükseltme
Güncelleme yap
Android son sürüm indir
Telefon güncelleme yap
Telefonumu güncelle
Güncellemeleri aç
Yazılım güncellemesi yap
Tüm güncellemeleri yap

Metni Düzenleme

EditText denetimi, TextView’ün bir alt sınıfıdır. Adından da anlaşılacağı gibi, EditText kontrolü metin düzenlemeye izin verir. Örneğin, EditText, JFC’de bulduğunuz metin düzenleme kontrolleri kadar güçlü değildir, ancak Android tabanlı cihazların kullanıcıları muhtemelen belge yazmayacaktır – en fazla birkaç paragraf yazacaktır.

Bu nedenle, sınıf sınırlı ama uygun işlevselliğe sahiptir. Örneğin, kontrolün genel yazım hatalarını düzeltmesi için autoText özelliğini ayarlayabilirsiniz. Capitalize özelliğini, kontrolün sözcükleri, cümlelerin başlangıcını vb. büyük harf yapmasını sağlamak için kullanabilirsiniz. Bir telefon numarasını kabul etmeniz gerekiyorsa phoneNumber özelliğini ayarlayabilirsiniz. Bir parola alanına ihtiyacınız varsa, password özelliğini de ayarlayabilirsiniz.

EditText denetiminin varsayılan davranışı, metni bir satırda görüntülemek ve gerektiğinde genişletmektir. Başka bir deyişle, kullanıcı ilk satırı geçerse başka bir satır görünür ve bu böyle devam eder. Ancak, singleLine özelliğini true olarak ayarlayarak kullanıcıyı tek bir satıra zorlayabilirsiniz. Bu durumda, kullanıcının aynı satırda yazmaya devam etmesi gerekecektir.

Mobil cihazlar için yazılım programlama, kullanıcının hızlı bir şekilde karar vermesine yardımcı olmakla ilgilidir. Bu nedenle, ortak bir görev, EditText içeriğinin bir bölümünü vurgulamak veya biçimlendirmektir. Bunu statik veya dinamik olarak yapabilirsiniz.

Statik olarak, işaretlemeyi doğrudan yourstringresources(<string name=”styledText”><i>Static</i> in an <b>EditText</b>. </string> stilinde) içindeki dizelere uygulayabilir ve sonra ona başvurabilirsiniz. XML’inizde veya koddan. Dize kaynaklarıyla yalnızca aşağıdaki HTML etiketlerini kullanabileceğinizi unutmayın: <i>, <b> ve <u>.

Bir EditText denetiminin içeriğini programlı olarak biçimlendirmek, biraz ek çalışma gerektirir, ancak çok daha fazla esneklik sağlar.

Listelemede gösterildiği gibi, EditText içeriğini (Spannable nesnesi olarak) alabilir ve ardından metnin bölümlerine stiller ayarlayabilirsiniz. Listedeki kod, metin stilini kalın ve italik olarak ayarlar ve arka planı kırmızı olarak ayarlar. Elbette, eskisi gibi kalın, italik ve altı çizili ile sınırlı değilsiniz.

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü

Otomatik Tamamlanan Metin Görünümü denetimi, otomatik tamamlama işlevine sahip bir Metin Görünümüdür. Başka bir deyişle, kullanıcı TextView’e yazarken kontrol, kullanıcının seçmesi için öneriler görüntüleyebilir. Liste, AutoCompleteTextView denetimini gösterir.

Listede gösterilen AutoCompleteTextView denetimi, kullanıcıya bir dil önerir. Örneğin, kullanıcı en yazarsa, kontrol İngilizce’yi önerir. Kullanıcı gr yazarsa, denetim Yunanca önerir vb.

Bir öneri denetimi veya benzer bir otomatik tamamlama denetimi kullandıysanız, bunun gibi denetimlerin iki bölümü olduğunu bilirsiniz: bir metin görünümü denetimi ve önerileri görüntüleyen bir denetim. 

Bunun gibi bir kontrol kullanmak için, kontrolü oluşturmanız, öneriler listesi oluşturmanız, kontrole öneriler listesini söylemeniz ve muhtemelen kontrole önerileri nasıl görüntüleyeceğini söylemeniz gerekir. Alternatif olarak, öneriler için ikinci bir kontrol oluşturabilir ve ardından iki kontrolü ilişkilendirebilirsiniz.

Listeden de anlaşılacağı gibi, Android bunu basitleştirdi. Bir AutoCompleteTextView kullanmak için, mizanpaj dosyanızda kontrolü tanımlayabilir ve ardından etkinliğinizde ona başvurabilirsiniz. Daha sonra önerileri tutan bir bağdaştırıcı sınıfı yaratırsınız ve öneriyi gösterecek denetimin kimliğini (bu durumda basit bir liste öğesi) tanımlarsınız.

ArrayAdapter’a ikinci parametrenin Listelenmesinde, bağdaştırıcıya öneriyi göstermek için basit bir liste öğesi kullanmasını söyler. Son adım, bağdaştırıcıyı setAdapter() yöntemini kullanarak yaptığınız AutoCompleteTextView ile ilişkilendirmektir.

Çoklu Otomatik Tam Metin Görünümü

AutoCompleteTextView denetimiyle oynadıysanız, denetimin metin görünümünde yalnızca tüm metin için öneriler sunduğunu bilirsiniz. Başka bir deyişle, bir cümle yazarsanız, her kelime için öneri almazsınız. İşte burada MultiAutoCompleteTextView devreye giriyor. Kullanıcı türleri olarak öneriler sağlamak için Multi Auto Complete Text View’ü kullanabilirsiniz.

Örneğin, kullanıcının İngilizce kelimesini ve ardından bir virgül ve ardından Hi yazdığını gösterir; bu noktada kontrol Hintçe’yi önerir. Kullanıcı devam ederse, kontrol ek öneriler sunacaktır.

MultiAutoCompleteTextView’ü kullanmak, AutoCompleteTextView’ü kullanmak gibidir. Aradaki fark, kontrole tekrar önermeye nereden başlayacağını söylemeniz gerekmesidir. Örneğin, kontrolün cümle başında ve virgül gördükten sonra öneriler sunabildiğini görebilirsiniz. MultiAutoCompleteTextView denetimi, ona cümleyi çözümleyebilecek ve tekrar önermeye başlayıp başlamayacağını söyleyebilecek bir belirteç vermenizi gerektirir. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android’in Ortak Kontrolleri first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kişisel bilgi işlem, bilgisayarların her zaman, her yerde giderek daha fazla erişilebilir hale gelmesiyle daha “kişisel” olmaya devam ediyor. Bu ilerlemenin ön saflarında bilgi işlem platformlarına dönüşen el cihazları yer almaktadır.

Cep telefonları artık sadece konuşmak için değil, bir süredir veri ve video taşıyabiliyor. Daha da önemlisi, mobil cihaz artık genel amaçlı bilgi işlem için o kadar yetenekli hale geliyor ki, bir sonraki PC olmaya aday. Ayrıca ASUS, HP ve Dell gibi bir dizi üreticinin de Android işletim sistemine dayalı netbooklar üretmesi bekleniyor. Böylece işletim sistemlerinin, bilgi işlem platformlarının, programlama dillerinin ve geliştirme çerçevelerinin savaş hatları kaydırılıyor ve mobil cihazlara yeniden uygulanıyor.

Giderek daha fazla BT uygulaması mobil eşdeğerler sunmaya başladıkça, BT endüstrisindeki mobil programlamada da bir artış bekliyoruz. Bu trendden kazanç sağlamanıza yardımcı olmak için, mobil geliştirme için açık kaynaklı bir platform olan Google’ın Android Platformunda çalışan cihazlara programlar yazmak için Java’yı nasıl kullanacağınızı göstereceğiz.

Çerçeve tasarımında bir dizi yeni paradigmayı tanıtan gelişmiş bir platform olduğu için Android bizi heyecanlandırıyor. Bu bölümde, Android’e ve SDK’sına genel bir bakış sunacağız, size Android kaynak kodundan nasıl yararlanacağınızı göstereceğiz ve Android Platformu için programlamanın faydalarını vurgulayacağız.

Cep telefonları gibi şimdiye kadar tahsis edilmiş cihazların artık kendilerini diğer saygıdeğer genel bilgi işlem platformları arasında sayabilmesi, programcılar için harika bir haber. Bu yeni trend, mobil cihazları genel amaçlı bilgi işlem dilleri aracılığıyla erişilebilir kılmakta ve bu nedenle mobil uygulamaların kapsamını ve pazar payını artırmaktadır.

Android Platformu, elde tutulan cihazlar için bu genel amaçlı bilgi işlem fikrini tamamen benimsiyor. Gerçekten de cihazları, belleği ve işlemleri yönetmek için Linux tabanlı bir işletim sistemi yığınına sahip kapsamlı bir platformdur. Android’in kitaplıkları telefon, video, grafik, UI programlama ve fiziksel cihazın diğer tüm özelliklerini kapsar.

Android Platformu, mobil cihazlar için oluşturulmuş olmasına rağmen, tam özellikli bir masaüstü çerçevesinin özelliklerini sergiler. Google, Android SDK adı verilen bir yazılım geliştirme kiti aracılığıyla bu çerçeveyi Java programcılarının kullanımına sunar. Android SDK ile çalışırken, masaüstünde veya sunucuda kullandığınız sınıf kitaplıklarının çoğuna (ilişkisel bir veritabanı dahil) erişiminiz olduğundan nadiren bir mobil cihaza yazıyormuşsunuz gibi hissedersiniz.

Android SDK, Abstract Window Toolkit (AWT) ve Swing dışında Java Platformu, Standard Edition’ın (Java SE) çoğunu destekler. AWT ve Swing’in yerine, Android SDK’nın kendi kapsamlı modern UI çerçevesi vardır.

Uygulamalarınızı Java’da programladığınız için, çalışma zamanı Java bayt kodunu yorumlamaktan sorumlu bir Java Sanal Makinesi’ne (JVM) ihtiyacınız olabilir. Bir JVM tipik olarak, Java’nın C ve C++ gibi derlenmiş dillerle karşılaştırılabilir performans seviyelerine ulaşmasına yardımcı olmak için gerekli optimizasyonu sağlar. Android, bellek, işlemci hızı ve güç gibi taşınabilir cihaz sınırlamalarına karşı koymak amacıyla derlenmiş Java sınıfı dosyalarını çalıştırmak için kendi optimize edilmiş JVM’sini sunar.

Bu sanal makine, “Dalvik VM’yi İnceleme” bölümünde inceleyeceğimiz Dalvik VM olarak adlandırılır. Java programlama dilinin aşinalığı ve basitliği, Android’in kapsamlı sınıf kitaplığıyla birleştiğinde, Android’i program yazmak için çekici bir platform haline getiriyor. Android yazılım yığınına genel bir bakış sağlar.

Android oyun CLUB
Android 11
android 4.4.2 sürüm yükseltme
Android 12
Android telefonlar hangileri
android-x86
Android son sürüm
Android güncelleme

Android’in Tarihi

Android Platformuna kısa bir giriş sağladığımıza göre, mobil geliştirme sahnesinde nasıl göründüğünü açıklayacağız. Cep telefonları, Symbian OS, Microsoft’un Windows Mobile, Mobile Linux, iPhone OS (Mac OS X tabanlı) ve diğer birçok özel işletim sistemi gibi çeşitli işletim sistemlerini kullanır.

Standartları desteklemek ve API’leri yayınlamak, mobil uygulamaların yaygın, düşük maliyetli gelişimini büyük ölçüde teşvik ederdi, ancak bu işletim sistemlerinden hiçbiri bunu yapmakta net bir liderlik yapmadı. Ardından Google, açıklık, uygun fiyat, açık kaynak kodu ve üst düzey bir geliştirme çerçevesi vaat eden Android Platformu ile alana girdi.

Google, Android Platformunun geliştirilmesine başlamak için 2005 yılında başlangıç şirketi Android Inc.’i satın aldı. 2007’nin sonlarında, bir grup endüstri lideri Open Handset Alliance’ı oluşturmak için Android Platformu etrafında bir araya geldi.

İttifakın önde gelen üyelerinden bazıları şunlardır:

• SprintNextel
• T mobil
• Motorola
• SAMSUNG
• SonyEricsson
• Toshiba
• Vodafone
• Google
• Intel
• Teksas Araçları

İttifakın hedefinin bir kısmı, hızla yenilik yapmak ve tüketici ihtiyaçlarına daha iyi yanıt vermektir ve ilk önemli sonucu Android Platformu olmuştur. Android, mobil operatörlerin, telefon üreticilerinin ve uygulama geliştiricilerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere tasarlanmıştır. Üyeler, açık kaynaklı Apache Lisansı, Sürüm 2.0 aracılığıyla önemli fikri mülkiyet haklarını serbest bırakmayı taahhüt etmişlerdir.

Android SDK ilk olarak Kasım 2007’de “erken bakış” sürümü olarak yayınlandı. Eylül 2008’de T-Mobile, Android Platformuna dayalı ilk akıllı telefon olan T-Mobile G1’in piyasaya çıktığını duyurdu. Bundan birkaç gün sonra Google, Android SDK Sürüm Adayı 1.0’ın kullanıma sunulduğunu duyurdu. Ekim 2008’de Google, Android Platformunun kaynak kodunu Apache’nin açık kaynak lisansı altında kullanıma sundu.

Android piyasaya sürüldüğünde, temel mimari hedeflerinden biri, uygulamaların birbiriyle etkileşime girmesine ve birbirlerinden bileşenleri yeniden kullanmasına izin vermekti. Bu yeniden kullanım yalnızca hizmetler için değil, aynı zamanda veriler ve kullanıcı arabirimi için de geçerlidir. Sonuç olarak, Android Platformu bu açıklığı gerçeğe dönüştüren bir dizi mimari özelliğe sahiptir. Bu özelliklerden bazılarını inceleyeceğiz.

Android ayrıca, web kaynakları tarafından sunulan bulut bilgi işlem modelinden yararlanmak ve bu deneyimi el cihazının kendisindeki yerel veri depolarıyla geliştirmek için tam olarak geliştirilmiş özellikleri nedeniyle erken bir takipçi kitlesini cezbetti. Android’in telefonda ilişkisel veritabanı desteği de erken benimsemede rol oynadı.

2008’in sonlarında Google, Android uygulamalarını herhangi bir cep telefonu sağlayıcı ağına bağlı olmadan çalıştırabilen Android Dev Phone 1 adlı bir el cihazı piyasaya sürdü. Bu cihazın amacı, geliştiricilerin Android işletim sistemini herhangi bir sözleşme olmadan çalıştırabilen gerçek bir cihazla deney yapmalarına izin vermektir.

Aynı sıralarda Google, yalnızca 1.0 tabanlı işletim sisteminin 1.1 hata düzeltme sürümünü de yayınladı. 1.0 ve 1.1 sürümlerinde Android, cihazların fiziksel tuşlar taşımasını gerektiren yazılım klavyelerini desteklemiyordu.

Android, Nisan 2009’da 1.5 SDK’yı ve gelişmiş medya kayıt yetenekleri, widget’lar ve canlı klasörler gibi bir dizi başka özelliği piyasaya sürerek bu sorunu düzeltti. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Android Platformu first appeared on Jeff Bezos Tasarım.