Doğru şeyi yaptığından emin olmak için sınıfı test eden bir sınıfa statik bir işlev eklemek, test etme amaçları için genellikle yararlıdır. C#’ta bu statik test işlevini, bu tür testlerin otomatikleştirilmesini kolaylaştıran bir Main() işlevi olarak yazabilirsiniz.

Derleyici bir derleme sırasında tek bir Main() işleviyle karşılaşırsa, C# derleyicisi bunu kullanır. Birden fazla Main() fonksiyonu varsa, /main:<classname> seçeneği ile komut satırında istenen Main()’i içeren sınıfı belirtmelisiniz.

Bu dosyayı /main:Complex ile derlemek Main()’in test sürümünü kullanırken, /main:Test ile derlemek Main()’in gerçek sürümünü kullanır. Hiçbiri olmadan derlemek bir hataya neden olur.

Karmaşık türde bildirilen Main(), genel olarak bildirilmemiştir. Aslında, Main()’in herkese açık olması gerekliliği yoktur; gizli tutmak, test işlevinin sınıf kullanıcıları tarafından görülmemesi gerektiği gibi durumlarda yararlıdır.

Ön İşleme

C# önişlemcisi hakkında hatırlanması gereken en önemli şey, onun var olmadığıdır. C/C++ işlemcisinin özellikleri ya tamamen yoktur ya da yalnızca sınırlı bir biçimde mevcuttur. Yok kategorisinde, dosyaları dahil et ve #define ile metin değiştirme yeteneği vardır. #ifdef ve ilişkili yönergeler mevcuttur ve kod derlemesini kontrol edebilir.

#define’ın makro versiyonundan kurtulmak, programın ne dediğini daha net anlamanızı sağlar. Tanıdık olmayan bir ad, ad alanlarının birinden gelmelidir ve onu bulmak için dahil etme dosyalarını aramanıza gerek yoktur.

Bu değişikliğin bir nedeni, ön işleme ve #include’den kurtulmanın basitleştirilmiş bir derleme yapısı sağlaması ve bu nedenle derleme hızında bazı etkileyici gelişmeler elde etmenizdir.1 Ayrıca, ayrı bir başlık dosyası yazmanız ve onu senkronize tutmanız gerekmez. 

#define’dan kurtulmak ayrıca C# kodunun her zaman söylediği şeyi kastetmesini ve makro tanımları için içerme dosyalarında arama yaparak zaman kaybetmemenizi sağlar.

C# kaynak dosyaları derlendiğinde, tek tek dosyaların derlenme sırası önemsizdir ve hepsinin tek bir büyük dosyada olmasına eşdeğerdir. İleri bildirimlere ihtiyacınız yok veya #includes sırası hakkında endişelenmenize gerek yoktur. C# ayrıca, önişlemci tanımlayıcılarına dayalı işlev çağrılarını denetlemek için Koşullu özniteliği de destekler.

#line ile kaynak dosyanın adını ve derleyici hatalarla karşılaştığında raporlanacak satır numarasını belirtebilirsiniz. Raporlanan satırları farklı bir adlandırma veya numaralandırma sistemiyle senkronize edebilmek için bunu genellikle makine tarafından oluşturulan kaynak koduyla kullanırsınız. Bir sonraki bölümde açıklandığı gibi, bu yönergeyi hata ayıklayıcıdan satırları gizlemek için de kullanabilirsiniz.

Kod düzenleyicide daraltılabilen ve genişletilebilen bir kod bloğu tanımlamak için #region ve karşılık gelen #endregion yönergelerini kullanabilirsiniz.

.NET 1.0 ve 1.1’de, #region yönergesinin ana kullanımlarından biri, makine tarafından oluşturulan kodu insan tarafından oluşturulan koddan ayırmaktı, ancak kısmi sınıflar bu sorunu büyük ölçüde çözdü. #region yönergesinin kullanılması, hata ayıklayıcının bir kod bloğuna adım atmasını engellemez. Bunu başarmak için #line direktifine de ihtiyacınız var.

Web uygulamaları Nelerdir
Yığın veri yapısı Örnekleri
google e-tablo formülleri
Web uygulamaları Nedir
Stack fonksiyonları nelerdir
JavaScript kullanım alanları
Stack veri yapısı C
C stack örnekleri

Satır İçi Uyarı Kontrolü

C# derleyicisi, /nowarn anahtarını kullanarak uyarıları bastırma yeteneği sağlar. Dha ayrıntılı olarak ele alınan bu anahtar, bir derlemenin parçası olarak işlenen tüm kaynak kod dosyalarını etkileyen bir ayardır ve kaynak başına kod dosyası ayarı genellikle daha çok tercih edilir.

Çeşitli nedenlerle, derleyici uyarılarıyla yaşamak, gerçek dünya uygulamalarında genellikle hayatın bir gerçeğidir, ancak derleyici anahtarının kullanılması, aynı uyarı numarasına sahip yeni uyarıların geliştiriciye bildirilmediği anlamına gelir. Uyarı sayısının örneğin 116’dan 117’ye artması, uyarı sayısının 0’dan 1’e sıçramasından çok daha az fark edilebilir olduğundan, uyarı çıktısını tolere etmeye karar vermek genellikle daha iyi değildir.

C# 2.0, genel derleyici anahtarını, uyarı üretimini parçalı bir düzeyde kontrol etmenize izin veren yeni bir #pragma uyarı yönergesiyle zenginleştirir.

Temel düzeyde, kaynak dosyadaki o numaranın tüm uyarılarını bastırmak için bir #pragma warning disable XXXdeyimi(whereXXXisthenumberoftheerrorbeingsuppressed) kullanabilirsiniz. Bu örnekte hatanın neden kaçınılmaz veya alakasız olduğunu belirten bir yorumla birlikte uyarı bastırma işlemine eşlik etmek, bakım programlayıcısına önemli ölçüde yardımcı olur ve aynı zamanda hafızanızı hareket ettirir.

Bu durumda, #pragma uyarı geri yükleme ifadesi uyarıyı geri yükledi, yani aynı kaynak dosyada ve #pragma bölgesinin kapsamı dışında tekrar oluşursa bir uyarı üretecektir. Uyarı numaralarının arasına virgül koyarak aynı satırda birden fazla uyarıyı devre dışı bırakabilirsiniz.

Uyarıları bu kadar ayrıntılı bir düzeyde kontrol etme yeteneği, belirli uyarıları küresel olarak devre dışı bırakmaya yönelik mevcut yetenekle birleştiğinde (üçüncü taraf kitaplıklarında eksik XML yorumları genellikle genel bir /nowarn’a yol açar), üretim kalitesinde kod için sıfır uyarıya sahip olmak anlamına gelir ulaşılabilir ve arzu edilen bir hedeftir.

Ek olarak, geliştirme metodolojisine ve geliştirme sürecinin formalitesine bağlı olarak, uyarıları hata olarak ele alma uygulamasıyla başlamak veya ilerlemek (/warnaserror derleyici anahtarını kullanarak) önerilir.

Sözcük Ayrıntıları

Dilin sözcüksel ayrıntıları, tek karakter düzeyinde önemli olan özellikleri belirtir: sayısal sabitlerin, tanımlayıcıların ve dilin diğer alt düzey varlıklarının nasıl yazılacağı önem taşır.

Tanımlayıcı, değişken veya işlev gibi bazı program öğeleri için kullanılan bir addır. Tanımlayıcıların ilk karakteri bir harf veya alt çizgi olmalıdır ve tanımlayıcının geri kalanı da sayısal karakterler içerebilir. Unicode karakterlerini \udddd kullanarak belirtebilirsiniz; burada dddd, Unicode karakterinin onaltılık değerini belirtir.

Diğer dillerde yazılmış kodlar kullanılırken, bazı adlar C# anahtar sözcükleri olabilir. Böyle bir ad yazmak için, adın önüne bir (@) işareti koyun, bu yalnızca C#’a adın bir anahtar sözcük değil, bir tanımlayıcı olduğunu gösterir.

Ayrıca, dört anahtar kelime (kısmi, nerede, verim ve değer) bağlamsal anahtar kelimelerdir. Bağlamsal bir anahtar kelimeyi değişken, sınıf veya özellik adı olarak kullanabilirsiniz, ancak onu belirli bir bağlamda kullandığınızda anahtar kelimeye dönüşür. Kısmi sınıfın belirtiminde, genel kısıtlamaların tanımlanacağı yer, bir yineleyici uygulamak için verim ve gelen değere erişmek için bir set özellik bloğunda değer kullanırsınız.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Ana İşlevler first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kullanıcı katılımıyla ilgili daha fazla tartışma için Web uygulamalarını iki sınıfa ayıracağız: anonim Web uygulamaları, bilgi merkezli Web uygulamalarını ve bilinmeyen kullanıcı hedef gruplarına sahip Web uygulamalarını içerirken, anonim olmayan Web uygulamaları bir Web platformundaki geleneksel yazılımlara karşılık gelir. Bir kullanılabilirlik mühendisliği sürecinde yer alan görevler, kabaca dört ana role ayrılabilir (literatür bazen daha ince sınıflandırmalar kullanır).

Bu dört rol aşağı yukarı “işlevsel” kategorisine girer, bunlar ideal olarak farklı kişiler tarafından işgal edilmek zorunda değildir:

• Sistem analisti, gereksinim analizi ve kavramsal tasarımdan sorumludur. Hedef grubu, sistem tarafından desteklenecek görevlerini ve geliştirilmekte olan uygulamanın içeriğini analiz eder.
• Arayüz tasarımcısı, kullanıcı arayüzünün temel tasarımından ve uygulamanın görünüm ve izleniminden sorumludur.
• Kullanılabilirlik uzmanı modelleri, yönergeleri ve standartları kontrol eder ve değerlendirir, testler yapar, sonuçlarını analiz eder ve değişiklik talepleri yayınlar.
• Uygulayıcı, sistemi (veya belki de daha büyük projelerde yalnızca kullanıcı arabirimini) uygular ve kullanılabilirlik uzmanı tarafından belirlenen yönergeleri karşılayabilmek için arabirim tasarımı alanında bilgilidir.

Aşağıdaki bölüm, Web uygulaması geliştirmedeki ayrıntılara odaklanarak kullanılabilirlik mühendisliği faaliyetlerini kısaca tanıtmaktadır. Kullanılabilirlik mühendisliğinin genel temellerinin ayrıntıları standart literatürde bulunabilir.

Gereksinimlerin Analizi

Web uygulamaları için gereksinim mühendisliğinin genel ilkeleri açıklanmıştır. Bu bölüm, kullanılabilirlik mühendisliği için özel öneme sahip olan gereksinim analizinin bu yönlerini ele almaktadır.

Bir gereksinim analizi, temel işlevi ve performans özelliklerini, temel kullanım durumlarını ve öngörülen hedef grupları açıklayan bir “vizyon” formülasyonu ile başlar. Bu, gereksinim analizinde oluşturulacak görev ve kullanıcı modelleri için temel taşı oluşturur ve kullanılabilirlik mühendisliğindeki diğer geliştirme aşamalarını kontrol eder.

Web uygulamalarının kullanılabilirliği için rekabet analizi özellikle önemlidir. Sistem analisti, diğer Web uygulamalarını ve ilgili literatürü inceleyerek geliştirilmekte olan Web uygulamasının büyük resmini tamamlar.

Bu, mevcut bir Web uygulamasını kopyalamayı amaçlamaz, ancak oluşturmak istediğimiz Web uygulaması için bir konsept oluşturmak üzere kendi amaçlarımız ve gereksinimlerimize (örn. kurumsal tasarım) karşı en iyi uygulamaları ve olumsuz örnekleri dikkate alır.

Başarılı kullanılabilirlik mühendisliği için analitik fazın en önemli sonuçlarından biri, sistem analisti veya kullanılabilirlik uzmanı tarafından niteliksel ve niceliksel kullanılabilirlik hedeflerinin açık bir şekilde tanımlanmasıdır. Bu hedefler o kadar somut bir şekilde formüle edilmelidir ki, süreç içerisinde hedeflere ulaşılması etkili bir şekilde kontrol edilebilir ve yinelemeli süreç kontrolü için kullanılabilir.

1996’da Siegel, belirli kullanılabilirlik hedeflerinin tanımlanabileceği Web uygulamaları için üç temel amaç türü arasında ayrım yapmayı önerdi. Tabloda belirtilen hedefler yalnızca örnek niteliğindedir ancak yapılandırılmış yaklaşımı göstermektedir.

Sistem analistinin gereksinim analizini hazırlarken diğer bir önemli kullanılabilirlik odaklı faaliyeti, normalde kullanıcı merkezli bir tasarım süreci anlamında kullanıcı profillerinin belirlenmesidir. Daha önce belirtilen kullanım merkezli yaklaşım, azaltılmış kullanıcı kullanılabilirliği açısından Web uygulamaları için kendini göstermektedir.

Web uygulamaları örnekleri
Web uygulamaları Nelerdir
Web uygulamaları NASIL çalışır
Web Uygulamaları Dersi
Web Uygulamaları Sağlık Bakanlığı
Web uygulaması indir
Google Sites
Web App Nasıl Yapılır

Gereksinim analizine bir temel oluşturmak için, kullanıcı kategorileri öncelikle bireysel kullanıcıları gözlemleyerek değil, desteklenecek görevlerin doğasında var olan gereksinimlerden çıkarılan görev ve kullanım modelleri kullanılarak karakterize edilir.

Kullanım odaklı tasarım süreci, kapsamlı bir görev analizi gerektirir ve öncelikler anlamlı bir şekilde belirlenmelidir (Hangi görevler desteklenmeli? Opsiyonel olarak hangi görevler desteklenmeli?).

Ayrıca, kullanılabilirliğe odaklanmanın öğrenme kolaylığına mı yoksa kullanım kolaylığına mı odaklanması gerektiğini açıklığa kavuşturmak gerekir, çünkü acemiler ve uzmanların farklı kullanım özellikleri olduğundan, bu hedeflerin her ikisine aynı anda ulaşmak zordur.

Önemli bir ayırt edici kriter, beklenen kullanım sıklığıdır: bir seyahat acentesinin Web sitesinde kış tatili rezervasyonu yapmak büyük olasılıkla öğrenme kolaylığı gerektirecektir, oysa bir çevrimiçi bankacılık uygulamasındaki haftalık standart işlemler kullanım kolaylığı gerektirecektir.

Görevleri analiz ederken, bir Web uygulamasını kullanmanın yan koşullarını da incelemeliyiz, örneğin, yaygın cihaz türleri (PC, PDA, akıllı telefon) veya kullanıcıların koşulları (hareket etme, oturma, rahat, telaşlı). Senaryo tekniklerinin kullanımı, tüm önemli kullanılabilirlik hususlarının (kullanıcılar, görevler ve bağlam) dikkate alınmasını sağlamak için genellikle anlamlıdır.

Bir senaryo, yukarıdaki çevresel faktörleri toplar ve bunların geliştirilmekte olan sistemin kullanılabilirliği ile olan ilişkisini kontrol eder. Senaryoya dayalı bir tasarım, örneğin, bir seyahat acentesinin vitrininde özel bir teklif gören bir müşterinin bir Web uygulamasını kullanması ve daha fazla ayrıntı almak için hemen PDA’sını kullanması olasılığını göz önünde bulundurabilir.

Bu senaryodaki sınırlı etkileşim olanakları, yetersiz kullanım koşulları ve zaman kısıtlamaları, Web uygulaması için işlevsel olmayan ek yan koşulları temsil eder.

Kullanıcılar gereksinim analizine doğrudan veya dolaylı olarak katılabilir. Dolaylı kullanıcı katılımının gerçekleştirilmesi, anonim Web uygulamaları için doğrudan katılımdan daha kolaydır. Bu yaklaşım, örneğin planlanan ürüne olan ihtiyacı veya Web’in bir satış departmanı için uygunluğunu değerlendirmek için görüşme verilerini veya diğer kuruluşlardan alınan kullanım istatistiklerini kullanır.

Oda rezervasyonu yapmak, bir tatil yeri hakkında bilgi almak ve benzeri faaliyetler Web tarafından mükemmel bir şekilde desteklenebilir. Bununla birlikte, bir gurme restoranını Web’de pazarlamak istiyorsak işler biraz daha zor çünkü sunulan yemeklerin ve içeceklerin zorunlu kalitesinin yanı sıra, atmosfer ve misafirler için kişisel hizmet önemli bir rol oynuyor.

Yukarıda belirtilen yöntemler kullanıcılara odaklansa da, kullanıcılar somut olaya dahil değildir. Bunları kullanım odaklı alana ayırmasının nedeni budur.

Kullanıcı merkezli bir yaklaşımda doğrudan kullanıcı katılımı, iki örnekten bahsetmek gerekirse, odak gruplarına veya görüşmelere dayanır. Odak grupları, belirli konulara odaklanan grup tartışmalarıdır ve katılımcıların ana konulardan çok fazla uzaklaşmasına izin vermemek önemlidir. Odak grupları, potansiyel kullanıcı grubundan bir görüş kesiti elde etmeye hizmet eder.

Ancak, potansiyel akran baskısı nedeniyle kullanıcı görüşlerinin belirli bir yöne doğru yönelme riski vardır. Görüşmeler ücretsiz veya yapılandırılmış olabilir. Özellikle ücretsiz görüşmelerin dezavantajı, çok sayıda bireysel görüşün ortak bir paydaya getirilmesi zorunluluğudur.

Kullanılabilirlik mühendisliği açısından, gereksinim analizinden elde edilen sonuçlar şu şekilde özetlenebilir:

• Kullanıcı profilleri (özellikle anonim olmayan Web uygulamaları için).
• Görev analizi, senaryolar ve kullanım örneği modeli.
• Platform özelliklerinin belirtilmesi (cihazlar, tarayıcılar, eklentiler).
• Niteliksel ve niceliksel kullanılabilirlik hedefleri

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Web Uygulama Sınıfları – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.