Gösterildiği gibi, kişiselleştirme bir Web uygulaması modelleme sürecinin tüm seviyelerini etkileyebilir. Değişiklikler yerel olarak bir düzeyle sınırlandırılabilir veya birkaç düzeyi etkileyebilir.

Özelleştirme modelinin içerik, köprü metni ve sunum modellerinden değiştirilebilirlik, esneklik ve kapsülleme açısından ayrılması önerilir, ancak mevcut yöntemlerin çoğu bu ayrımı sağlamaz.

Ve bazen, inceleme sisteminde olduğu gibi, böyle bir ayrım zordur. Örneğin, bir Web uygulamasının kullanıcısı ve tercihleri bağlam modelleme sorunlarıdır, ancak gözden geçirme sistemi örneğinin gösterdiği gibi, kullanıcı içerik modellemede de bir sorun olabilir.

Yöntemler ve Araçlar

Tüm modelleme yöntemleri, Web uygulamalarının gereksinimlerine göre uyarlanmış bir dizi modelleme öğesi sunar. Hemen hemen tüm yöntemler, modelleme öğeleri için belirli bir notasyon sunar. Ek olarak, birçok yöntem bir süreci tanımlar ve oluşturulan modellerden (yarı) otomatik olarak bir uygulama oluşturan bir araç tarafından desteklenir.

Modelleme Yöntemleri

Web uygulaması modellemesi için mevcut olan yöntemler, normalde ER gibi geleneksel yöntemlere dayalıdır veya bunlar, örneğin UML gibi nesne yönelimli bir modelleme dilini geliştirir. Daha yeni yöntemler genellikle daha önceki yöntemlerin güçlü yönlerini temel alır. Sonuç olarak, Web uygulaması modelleme yöntemlerinin geçmişini gösterildiği gibi açıklayabiliriz.

Modelleme yöntemleri, kökenlerine ve odak noktalarına bağlı olarak farklı paradigmaları takip eder:

• Veri yönelimli yöntemler, veritabanı sistemleri alanından kaynaklanır; bunlar, hipermetin düzeyinde modelleme için özel kavramlarla geliştirilmiş ER modeline dayalıdır. Bu yöntemlerin birincil odak noktası, veritabanı güdümlü Web uygulamalarının modellenmesidir.

• Köprü metni yönelimli yöntemler, Web uygulamalarının köprü metni karakterine odaklanır; esas olarak hipermetin sistemleri alanından ortaya çıktılar. Bu grubun temsilcileri, W2000 ve HDM-lite’a genişletilen Köprü Metni Tasarım Modeli (HDM) veya Web Sitesi Tasarım Yöntemidir (WSDM).

• Nesne yönelimli yöntemler ya OMT’ye (çok eski yöntemler için) ya da UML’ye dayalıdır. Modelleme için standart bir dil seçildiğinde UML tercih edilen notasyondur.

• Yazılım odaklı yöntemler, klasik Yazılım Mühendisliğini güçlü bir şekilde takip eden teknikleri kullanarak, Web uygulamalarına esas olarak geleneksel yazılım geliştirme perspektifinden bakar. Bu kategori için iyi örnekler, Web Uygulama Uzantısı (WAE) veya geliştirilmiş sürümü olan WAE2’dir.

Bu yöntemlere ilişkin daha ayrıntılı bir genel bakış sunar. Özet olarak, kullanılan notasyonları, yöntemlerin daha da geliştirilip geliştirilmediğini ve hangi modelleme boyutlarını desteklediğini gösterir. Ayrıca tablo, modelleme ve/veya kod oluşturma amaçları için araç desteğinin olup olmadığını gösterir. Son olarak, tablo yöntemlerin güçlü yanlarını göstermektedir.

HDM’nin halefi olan HDM-lite, geliştirme sürecinin otomasyonuna odaklanarak ve Web uygulamalarının otomatik olarak oluşturulması düşünülerek tasarlanmıştır. HDM’nin bir başka geliştirmesi olan W2000, bir Web uygulamasını hipermetin merkezli ve kullanıcı merkezli perspektiflerden modeller.

RMM, ER modelini temel alan ve modellerin art arda iyileştirilmesi için kademeli bir süreç tanımlayan bir yöntemdir. ER paradigmasına dayalı başka bir yaklaşım, RMM gösterimini kullanan Hera’dır. WebML, Web uygulama modellemesinin tüm esasları için destek sağlayan, veri yoğun Web uygulamaları için anlaşılması kolay ve olgun bir modelleme dilidir.

Bu yöntem, hem modellemeyi hem de otomatik kod oluşturmayı desteklemek için WebRatio aracını (aşağıya bakın) kullanır. OOHDM’nin gezinme bağlamı kavramını yoğun bir şekilde vurgulaması nedeniyle bu yöntem, WebML, OOHDM ve UWE’nin faydalarını birleştiren çok çeşitli daha yeni yöntemler kullanan Web uygulamaları için önerilir.

OO-H yöntemi, model güdümlü otomatik kod üretimini desteklemek için VisualWADE (aşağıya bakın) adlı bir araç kullanır. OOWS, OO-H ile aynı şekilde, kısmen UML’ye dayalı, ancak esas olarak kendi gösterimini kullanan nesne yönelimli bir yaklaşımdır. WAE2, uygulama mantığının dağıtımına odaklanan bir UML yaklaşımıdır. Ve son olarak, WebSA, Web mimarilerini modellemek için bir yaklaşımdır.

V modeli nedir
Spiral Model nedir
Yazılım geliştirme modelleri
Süreç Modeli nedir
Yazılım geliştirme Modelleri karşılaştırma
İncremental Development Model Nedir
İterative Model Nedir
Spiral yazılım geliştirme Modeli

Model Güdümlü Geliştirme

Model Güdümlü Geliştirme (MDD) yaklaşımı, yazılımın geliştirilmesi için yalnızca modellerin (önceki bölümlerde açıklananlar gibi) kullanılmasını savunmakla kalmaz, aynı zamanda sistem spesifikasyonundan geliştirmenin tüm aşamalarında dönüşüm ihtiyacını vurgular. 

Modeller arasındaki dönüşümler, bir sistemin kendisi için tanımlanan farklı modellerden itibaren birbirini izleyen adımlarda otomatik olarak uygulanmasını sağlayan bir zincir sağlar.

Web uygulamalarının geliştirilmesi, içerik, köprü metni, sunum ve özelleştirme gibi Web’e özgü endişelerin ayrılması nedeniyle MDD’nin başarılı bir şekilde uygulanabileceği özel bir alandır. WebML, OO-H ve UWE gibi yöntemler, Web uygulamalarının geliştirilmesi için model güdümlü yaklaşımlar için iyi bir temel oluşturur. Zaten bazı yarı otomatik model tabanlı dönüşümler içeriyorlar.

WebSA (Web Yazılım Mimarisi), MDA (Model-Driven Architecture) paradigmasına dayanan, Web alanı için başka bir özel model güdümlü yaklaşımdır. MDA’ya benzer WebSA, platformdan bağımsız modellerin (PIM’ler) oluşturulmasını ve ardından PSM’lerin yürütülebilir kodun oluşturulması için temel oluşturduğu platforma özel modellerin (PSM’ler) otomatik olarak oluşturulmasını vurgular.

WebSA metodolojisi, gösterildiği gibi Web uygulamasını ve QVT1 dönüşümlerini temsil etmek için kullanılan bir dizi UML modelinden oluşan bir geliştirme süreci önerir. İlk adımda dönüşümler (T1), mimari modelleri ve bir Web uygulamasının yapısal ve davranışsal modellerini entegre eden bir mekanizmadır.

Bu yapısal ve davranışsal modeller, WebSA yaklaşımında fonksiyonel modeller olarak adlandırılır. Uygulamanın işlevsel olmayan gereksinimlerine dayanan mimari modellerin aksine, bir Web uygulamasının işlevsel gereksinimlerine odaklanırlar.

Web’e özgü mimari öğeler için bir UML profili, WebSA’nın bir parçasıdır. İlk adımda işlevsel (içerik, köprü metni ve sunum) ve mimari modellerin (sistemin konfigürasyonu ve alt sistem görünümü) birleştirilmesinin sonucu bir entegrasyon modelidir. Bu entegrasyon modeli hala platformdan bağımsız bir modeldir. Bir sonraki adım, J2EE veya .NET gibi platforma özel modeller elde etmek için PIM’den PSM’ye dönüşümlerden (T2) oluşur.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Model Güdümlü Geliştirme – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.