Doğru şeyi yaptığından emin olmak için sınıfı test eden bir sınıfa statik bir işlev eklemek, test etme amaçları için genellikle yararlıdır. C#’ta bu statik test işlevini, bu tür testlerin otomatikleştirilmesini kolaylaştıran bir Main() işlevi olarak yazabilirsiniz.

Derleyici bir derleme sırasında tek bir Main() işleviyle karşılaşırsa, C# derleyicisi bunu kullanır. Birden fazla Main() fonksiyonu varsa, /main:<classname> seçeneği ile komut satırında istenen Main()’i içeren sınıfı belirtmelisiniz.

Bu dosyayı /main:Complex ile derlemek Main()’in test sürümünü kullanırken, /main:Test ile derlemek Main()’in gerçek sürümünü kullanır. Hiçbiri olmadan derlemek bir hataya neden olur.

Karmaşık türde bildirilen Main(), genel olarak bildirilmemiştir. Aslında, Main()’in herkese açık olması gerekliliği yoktur; gizli tutmak, test işlevinin sınıf kullanıcıları tarafından görülmemesi gerektiği gibi durumlarda yararlıdır.

Ön İşleme

C# önişlemcisi hakkında hatırlanması gereken en önemli şey, onun var olmadığıdır. C/C++ işlemcisinin özellikleri ya tamamen yoktur ya da yalnızca sınırlı bir biçimde mevcuttur. Yok kategorisinde, dosyaları dahil et ve #define ile metin değiştirme yeteneği vardır. #ifdef ve ilişkili yönergeler mevcuttur ve kod derlemesini kontrol edebilir.

#define’ın makro versiyonundan kurtulmak, programın ne dediğini daha net anlamanızı sağlar. Tanıdık olmayan bir ad, ad alanlarının birinden gelmelidir ve onu bulmak için dahil etme dosyalarını aramanıza gerek yoktur.

Bu değişikliğin bir nedeni, ön işleme ve #include’den kurtulmanın basitleştirilmiş bir derleme yapısı sağlaması ve bu nedenle derleme hızında bazı etkileyici gelişmeler elde etmenizdir.1 Ayrıca, ayrı bir başlık dosyası yazmanız ve onu senkronize tutmanız gerekmez. 

#define’dan kurtulmak ayrıca C# kodunun her zaman söylediği şeyi kastetmesini ve makro tanımları için içerme dosyalarında arama yaparak zaman kaybetmemenizi sağlar.

C# kaynak dosyaları derlendiğinde, tek tek dosyaların derlenme sırası önemsizdir ve hepsinin tek bir büyük dosyada olmasına eşdeğerdir. İleri bildirimlere ihtiyacınız yok veya #includes sırası hakkında endişelenmenize gerek yoktur. C# ayrıca, önişlemci tanımlayıcılarına dayalı işlev çağrılarını denetlemek için Koşullu özniteliği de destekler.

#line ile kaynak dosyanın adını ve derleyici hatalarla karşılaştığında raporlanacak satır numarasını belirtebilirsiniz. Raporlanan satırları farklı bir adlandırma veya numaralandırma sistemiyle senkronize edebilmek için bunu genellikle makine tarafından oluşturulan kaynak koduyla kullanırsınız. Bir sonraki bölümde açıklandığı gibi, bu yönergeyi hata ayıklayıcıdan satırları gizlemek için de kullanabilirsiniz.

Kod düzenleyicide daraltılabilen ve genişletilebilen bir kod bloğu tanımlamak için #region ve karşılık gelen #endregion yönergelerini kullanabilirsiniz.

.NET 1.0 ve 1.1’de, #region yönergesinin ana kullanımlarından biri, makine tarafından oluşturulan kodu insan tarafından oluşturulan koddan ayırmaktı, ancak kısmi sınıflar bu sorunu büyük ölçüde çözdü. #region yönergesinin kullanılması, hata ayıklayıcının bir kod bloğuna adım atmasını engellemez. Bunu başarmak için #line direktifine de ihtiyacınız var.

Web uygulamaları Nelerdir
Yığın veri yapısı Örnekleri
google e-tablo formülleri
Web uygulamaları Nedir
Stack fonksiyonları nelerdir
JavaScript kullanım alanları
Stack veri yapısı C
C stack örnekleri

Satır İçi Uyarı Kontrolü

C# derleyicisi, /nowarn anahtarını kullanarak uyarıları bastırma yeteneği sağlar. Dha ayrıntılı olarak ele alınan bu anahtar, bir derlemenin parçası olarak işlenen tüm kaynak kod dosyalarını etkileyen bir ayardır ve kaynak başına kod dosyası ayarı genellikle daha çok tercih edilir.

Çeşitli nedenlerle, derleyici uyarılarıyla yaşamak, gerçek dünya uygulamalarında genellikle hayatın bir gerçeğidir, ancak derleyici anahtarının kullanılması, aynı uyarı numarasına sahip yeni uyarıların geliştiriciye bildirilmediği anlamına gelir. Uyarı sayısının örneğin 116’dan 117’ye artması, uyarı sayısının 0’dan 1’e sıçramasından çok daha az fark edilebilir olduğundan, uyarı çıktısını tolere etmeye karar vermek genellikle daha iyi değildir.

C# 2.0, genel derleyici anahtarını, uyarı üretimini parçalı bir düzeyde kontrol etmenize izin veren yeni bir #pragma uyarı yönergesiyle zenginleştirir.

Temel düzeyde, kaynak dosyadaki o numaranın tüm uyarılarını bastırmak için bir #pragma warning disable XXXdeyimi(whereXXXisthenumberoftheerrorbeingsuppressed) kullanabilirsiniz. Bu örnekte hatanın neden kaçınılmaz veya alakasız olduğunu belirten bir yorumla birlikte uyarı bastırma işlemine eşlik etmek, bakım programlayıcısına önemli ölçüde yardımcı olur ve aynı zamanda hafızanızı hareket ettirir.

Bu durumda, #pragma uyarı geri yükleme ifadesi uyarıyı geri yükledi, yani aynı kaynak dosyada ve #pragma bölgesinin kapsamı dışında tekrar oluşursa bir uyarı üretecektir. Uyarı numaralarının arasına virgül koyarak aynı satırda birden fazla uyarıyı devre dışı bırakabilirsiniz.

Uyarıları bu kadar ayrıntılı bir düzeyde kontrol etme yeteneği, belirli uyarıları küresel olarak devre dışı bırakmaya yönelik mevcut yetenekle birleştiğinde (üçüncü taraf kitaplıklarında eksik XML yorumları genellikle genel bir /nowarn’a yol açar), üretim kalitesinde kod için sıfır uyarıya sahip olmak anlamına gelir ulaşılabilir ve arzu edilen bir hedeftir.

Ek olarak, geliştirme metodolojisine ve geliştirme sürecinin formalitesine bağlı olarak, uyarıları hata olarak ele alma uygulamasıyla başlamak veya ilerlemek (/warnaserror derleyici anahtarını kullanarak) önerilir.

Sözcük Ayrıntıları

Dilin sözcüksel ayrıntıları, tek karakter düzeyinde önemli olan özellikleri belirtir: sayısal sabitlerin, tanımlayıcıların ve dilin diğer alt düzey varlıklarının nasıl yazılacağı önem taşır.

Tanımlayıcı, değişken veya işlev gibi bazı program öğeleri için kullanılan bir addır. Tanımlayıcıların ilk karakteri bir harf veya alt çizgi olmalıdır ve tanımlayıcının geri kalanı da sayısal karakterler içerebilir. Unicode karakterlerini \udddd kullanarak belirtebilirsiniz; burada dddd, Unicode karakterinin onaltılık değerini belirtir.

Diğer dillerde yazılmış kodlar kullanılırken, bazı adlar C# anahtar sözcükleri olabilir. Böyle bir ad yazmak için, adın önüne bir (@) işareti koyun, bu yalnızca C#’a adın bir anahtar sözcük değil, bir tanımlayıcı olduğunu gösterir.

Ayrıca, dört anahtar kelime (kısmi, nerede, verim ve değer) bağlamsal anahtar kelimelerdir. Bağlamsal bir anahtar kelimeyi değişken, sınıf veya özellik adı olarak kullanabilirsiniz, ancak onu belirli bir bağlamda kullandığınızda anahtar kelimeye dönüşür. Kısmi sınıfın belirtiminde, genel kısıtlamaların tanımlanacağı yer, bir yineleyici uygulamak için verim ve gelen değere erişmek için bir set özellik bloğunda değer kullanırsınız.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Ana İşlevler first appeared on Jeff Bezos Tasarım.