Şimdiye kadar, Android’in temellerini ele aldık ancak kullanıcı arayüzüne (UI) dokunmadık. Bu bölümde, kullanıcı arayüzlerini ve kontrolleri tartışacağız.

Android’de UI geliştirmenin genel felsefesini tartışarak başlayacağız, ardından Android SDK ile birlikte gelen ortak UI kontrollerini açıklayacağız. Ayrıca yerleşim yöneticilerini ve görünüm bağdaştırıcılarını tartışacağız. Android kullanıcı arayüzlerinde hata ayıklamak ve optimize etmek için kullanılan bir araç olan Hiyerarşi Görüntüleyici aracını tartışarak bitireceğiz.

Android’de Kullanıcı Arayüzü Geliştirme

Android’de kullanıcı arayüzü geliştirme eğlencelidir. Eğlenceli çünkü diğer bazı platformlardaki çekici olmayan özellikler Android’de yok. Örneğin Swing, Java uygulamalarının yanı sıra masaüstü uygulamalarını da desteklemelidir. Bu nedenle, Java Foundation Classes (JFC) o kadar çok işlevsellik içerir ki, kullanımı sinir bozucu ve gezinmesi zordur.

JavaServer Faces (JSF) başka bir örnektir. Web uygulamaları oluşturmak için kullanılan yaygın bir çerçeve olan JSF, aslında JavaServer Sayfaları (JSP) ve sunucu uygulamalarının üzerine inşa edilmiştir. Bu nedenle, JSF ile çalışmaya başlamadan önce tüm temel çerçeveleri bilmeniz gerekir.

Neyse ki, diğer platformların taşıdığı bu tür bagajlar Android’de yok. Android ile, sınırlı sayıda kullanıma hazır denetim içeren basit bir çerçeveye sahibiz. Kullanılabilir ekran alanı genellikle sınırlıdır. Bu, kullanıcının genellikle belirli bir eylem yapmak istemesi gerçeğiyle birleştiğinde, iyi bir kullanıcı deneyimi sunmak için kolayca iyi bir kullanıcı arabirimi oluşturmamıza olanak tanır.

Android SDK, uygulamanız için kullanıcı arabirimleri oluşturmak üzere kullanabileceğiniz bir dizi denetimle birlikte gelir. Diğer SDK’lara benzer şekilde Android SDK, metin alanları, düğmeler, listeler, ızgaralar vb. sağlar. Ek olarak Android, mobil cihazlar için uygun olan bir dizi kontrol sağlar.

Birinci sınıfın adından da anlaşılacağı gibi, View sınıfı genel amaçlı bir View nesnesini temsil eder. Android’deki ortak kontroller sonuçta View sınıfını genişletir.

ViewGroup da bir görünümdür, ancak diğer görünümleri de içerir. ViewGroup, düzen sınıfları listesi için temel sınıftır. Android, Swing gibi, kontrollerin bir kapsayıcı görünümünde nasıl düzenlendiğini yönetmek için düzenler kavramını kullanır. Göreceğimiz gibi düzenleri kullanmak, kullanıcı arayüzlerimizdeki kontrollerin konumunu ve yönünü kontrol etmemizi kolaylaştırıyor.

Kullanıcı arayüzü örnekleri
Kullanıcı arayüzü nedir
Kullanıcı arayüzü Tasarımı
Kullanıcı arayüzü tasarımı Nedir
Kullanıcı Arayüzü Tasarımı örnekleri
Kullanıcı arayüz tasarım programları
Donanım arayüzü
Kullanıcı arayüzü tasarımı maaş

Android’de kullanıcı arayüzleri oluşturmak için çeşitli yaklaşımlar arasından seçim yapabilirsiniz. Kullanıcı arayüzlerini tamamen kod içinde oluşturabilirsiniz. Kullanıcı arabirimlerini XML’de de tanımlayabilirsiniz. Hatta ikisini birleştirebilirsiniz; kullanıcı arabirimini XML’de tanımlayabilir ve ardından kodda ona başvurabilir ve değiştirebilirsiniz. Bunu göstermek için, bu üç yaklaşımın her birini kullanarak basit bir kullanıcı arayüzü oluşturacağız.

Başlamadan önce, bazı terminoloji tanımlayalım. Bu kitapta ve diğer Android literatüründe, kullanıcı arabirimi geliştirmeye ilişkin tartışmalarda görünüm, kontrol, pencere öğesi, kapsayıcı ve düzen terimlerini bulacaksınız. Genel olarak Android programlama veya UI geliştirme konusunda yeniyseniz, bu terimlere aşina olmayabilirsiniz. Başlamadan önce bunları kısaca açıklayacağız.

Örnek programları tartışırken bu düzen hiyerarşisine başvuracağız. Şimdilik, uygulamanın bir etkinliği olduğunu bilin. Etkinlik için kullanıcı arabirimi üç kapsayıcıdan oluşur: bir kişinin adını içeren bir kap, adresi içeren bir kap ve alt kaplar için bir dış üst kapsayıcı.

İlk örnek, kullanıcı arayüzünün tamamen kodla oluşturulmasını gösterir. Bunu denemek için, MainActivity adlı bir aktivite ile yeni bir Android projesi oluşturun ve ardından Kodu Liste 4-1’den MainActivity sınıfınıza kopyalayın.

Listelemede gösterildiği gibi, aktivite üç LinearLayout nesnesi içerir. Daha önce de belirttiğimiz gibi, düzen nesneleri, nesneleri ekranın bir bölümü içinde konumlandırma mantığı içerir. Örneğin bir LinearLayout, kontrollerin dikey veya yatay olarak nasıl düzenleneceğini bilir. Düzen nesneleri, diğer düzenler dahil olmak üzere her türlü görünümü içerebilir.

nameContainer nesnesi iki TextView denetimi içerir: biri Name: etiketi için ve diğeri gerçek adı tutmak için. addressContainer ayrıca iki TextView denetimi içerir. İki kap arasındaki fark, nameContainer’ın yatay olarak düzenlenmesi ve addressContainer’ın dikey olarak düzenlenmesidir.

Bu kapların her ikisi de etkinliğin kök görünümü olan parentContainer içinde yaşar. Kaplar oluşturulduktan sonra etkinlik, setContentView(parentContainer) öğesini çağırarak görünümün içeriğini kök görünüme ayarlar.

Etkinliğin kullanıcı arabirimini oluşturma zamanı geldiğinde, kök görünüm kendisini oluşturması için çağrılır. Daha sonra kök görünüm, çocuklarını kendilerini işlemeleri için çağırır ve alt denetimler, tüm kullanıcı arabirimi işlenene kadar çocuklarını çağırır ve bu şekilde devam eder.

Listelemede gösterildiği gibi, birkaç LinearLayout kontrolümüz var. Aslında, ikisi dikey olarak, biri yatay olarak düzenlenmiştir. nameContainer yatay olarak yerleştirilmiştir. Bu, iki TextView denetiminin yatay olarak yan yana göründüğü anlamına gelir.

addressContainer dikey olarak yerleştirilmiştir, bu da iki TextView kontrolünün üst üste istiflendiği anlamına gelir. parentContainer da dikey olarak yerleştirilmiştir, bu nedenle nameContainer addressContainer’ın üzerinde görünür. Dikey olarak yerleştirilmiş iki kapsayıcı arasındaki ince bir farka dikkat edin: addressContainer ve parentContainer. parentContainer, ekranın tüm genişliğini ve yüksekliğini kaplayacak şekilde ayarlanmıştır.

Şimdi aynı kullanıcı arayüzünü XML’de oluşturalım. XML düzen dosyalarının, layout adlı bir klasör içindeki kaynaklar (/res/) dizini altında depolandığını hatırlayın. Bu örneği denemek için, test.xml adlı bir XML dosyası oluşturun ve onu düzen klasörünün altına yerleştirin. Yeni bir etkinlik oluşturun ve onCreate() yöntemini geçersiz kılın. onCreate() yönteminde, temel sınıfın onCreate() yöntemini çağırın ve ardından setContentView(R.layout.test) öğesini seçin.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Kullanıcı Arayüzleri Oluşturma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Kullanıcı arayüzünde, bir ızgara oluşturuyoruz ve onu renk değerlerini girmek için üç metin kutusu ve her alan için bazı tanımlayıcılar ile dolduruyoruz. Bu örnekte çeşitli öğeler oluşturmak için bir HTML parçacığı kullanmak yerine DOM nesnesini kullanıyoruz.

DOM nesnesi, çeşitli öğeler oluşturmak ve web sayfasının Belge Nesne Modelini değiştirmek için birkaç statik yöntem içerir. İki div elementi ve bir paragraf elementi oluşturup sayfadaki panele ekliyoruz. Bunlar, seçilen rengin onaltılık değerini göstermeden önce div’de yukarı ve aşağı kaydırmak için yükseklik efektinin uygulanacağı öğeyi oluşturmak için kullanılacaktır.

workPanel bir GWT parçacığı olduğundan, temeldeki DOM öğesine erişim elde etmek için tüm parçacıklarda sağlanan getElement() yöntemini çağırırız ve ardından ona div öğesini ekleriz.

Geçerli rengin ilk onaltılık değerini ayarlamak ve Moo.fx’ten yükseklik efekti nesnesini ayarlamak için bir kez daha DeferredCommand kullanıyoruz. Renk onaltılı değeri olan dizeyi görüntülemek için bir paragraf öğesi kullandığımız için, iç metnini DOM nesnesini kullanarak ayarlamamız gerekiyor. Bunun yerine bir GWT parçacığı kullansaydık, değeri setText() yöntemini çağırarak ayarlardık.

Son olarak, onKeyPress() yönteminde önce colordiv’in yüksekliğini değiştiririz, böylece öğe yukarı kayar. Daha sonra 500 milisaniyede çalması için bir zamanlayıcı programlıyoruz ve zamanlayıcı ateşlendiğinde kırmızı, yeşil ve mavi metin kutularındaki mevcut değerlerle yeni bir renk nesnesi oluşturuyoruz, colorText öğesinin metnini onaltılık değere ayarlıyoruz. ve ardından colordiv’in yüksekliğini değiştirin, böylece bu değeri görüntülemek için aşağı kayar. Zamanlayıcı biraz yavaşlatmak için gereklidir, böylece geçişi ve efekti net bir şekilde görebilirsiniz.

Thomas Fuchs tarafından yazılmış, web sayfası içinde her türden şık geçişlere ve görsel efektlere olanak tanıyan harika bir JavaScript kitaplığı. Prototip JavaScript çerçevesinin üzerine inşa edilmiş, tarayıcılar arası uyumlu bir kitaplıktır. Aynı zamanda, çeşitli uygulamalarda yaygın olarak kullanılan ve en önemlisi Ruby On Rails web çerçevesine dahil olan en popüler Web 2.0 kitaplıklarından biridir.

Script.aculo.us efektleri, bu kitaplığın bir parçası olan Effect sınıfı tarafından entegre edilmiş ve sağlanmıştır. GWT uygulamamızda çeşitli efektleri çağırmak ve kullanmak için bu sınıfı kullanacağız. Bu bölümdeki diğer bölümlerin aksine, burada JSNI kullanmayacağız, ancak bazı hoş tarayıcı efektleri sağlamak için uygulamamızın içindeki mevcut bir sarmalayıcı kitaplığı nasıl kullanacağımızı göstereceğiz.

Kullanıcı arayüzü nedir
Kullanıcı arayüzü tasarımı Nedir
Komut arayüzü Nedir
Kullanıcı arayüzü örnekleri
Kullanıcı arayüzü tasarımı
Donanım arayüzü
Kullanıcı arayüz tasarımı Nasıl Yapılır
Kullanıcı arayüzü Tasarımı örnekleri

Efektleri Uygulamak

gwt-widget kitaplığı, sürdürülen GWT çerçevesine yönelik harika bir uzantı ve geliştirme grubudur. Etkileri saran bir Java sınıfı sağlar ve bu sınıfı uygulamamızda kullanacağız. Her biri küçük bir resim dosyası içeren iki sıra ve dört sütundan oluşan bir ızgara ekleyeceğiz ve resimlerin her birine bir efekt uygulayacağız.

Kitaplık için Java sarıcı sağlayan gwt-widgets modülüne başvurmamız gerekiyor. Bu, GWT’nin modül kalıtım özelliğinden yararlanıyor. Az önce Ne Oldu? bölümünde bu kavramın açıklamasına gireceğiz. bu numunenin bölümü.

Izgarayı eklemek için aşağıda verilen adımları izleyin:

1. Aşağıdaki girişi, mevcut Samples.gwt.xml dosyasına ekleyin.
2. Yukarıdaki modül tarafından kullanılan prototip ve Script.aculo.us JavaScript dosyalarını ekleyin.
3. com.packtpub.gwtbook’ta Scriptaculous Effects Panel.java adlı yeni bir Java dosyasında bu uygulama için kullanıcı arabirimi oluşturun. sample.client.panels paketi. İki satır ve dört sütundan oluşan bir ızgara oluşturun. Sekiz görüntü, sekiz düğme ve bir çalışma paneli oluşturun.
4. Soldurma efekti için düğmeyi ve resmi bir Dikey Panele ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
5. Solma efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
6. Bir VerticalPanel’e sallama efekti için düğme ve resim ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
7. Sallama efekti düğmesinin tıklanmasını dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
8. Bir VerticalPanel’e büyütme efekti için düğmeyi ve resmi ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
9. Büyüme efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
10. Körleştirme efekti için düğmeyi ve resmi bir Dikey Panele ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
11. Körleştirme efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
12. Bir VerticalPanel’e puf efekti için düğme ve resim ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
13. Nefes efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
14. Bir VerticalPanel’e küçültme efekti için düğmeyi ve resmi ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
15. Küçültme efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
16. Bir VerticalPanel’e titreşim efekti için düğmeyi ve resmi ekleyin ve paneli ızgaraya ekleyin.
17. Titreşim efekti düğmesine tıklamayı dinlemek için bir olay işleyici ekleyin ve uygun Script.aculo.us efektini çağırın.
18. Son olarak, bu uygulama hakkında açıklayıcı metin görüntüleyen küçük bir bilgi paneli oluşturun, böylece Samples uygulamamızdaki mevcut örnekler listesinde bu örnek seçildiğinde bu metni görüntüleyebiliriz. Bilgi panelini ve çalışma panelini bir yerleştirme paneline ekleyin ve widget’ı başlatın.
19. Başvurulan sınıfları bulabilmek için gwt-widgets.jar dosyasını Eclipse’deki derleme yoluna ekleyin.

Modüller, bir GWT projesi için yapılandırma ayarlarını içeren XML dosyalarıdır. Samples projemiz için olanı zaten gördük ve kullandık. Bu, uygulamamız tarafından kullanılan harici JavaScript dosyalarının yanı sıra, uygulamamız tarafından kullanılan RPC hizmetleri vb. girişlerine başvurduğumuz dosyadır. GWT modülleri ayrıca diğer modüllerden devralma yeteneğine de sahiptir.

Bu, devralan modülün devralınan modülde bildirilen kaynakları kullanmasını sağlar. Yinelenen kaynak eşleme sorununu önler ve yeniden kullanımı teşvik ederek GWT kitaplıklarının modüller halinde paketlenmesini, dağıtılmasını ve projeler arasında yeniden kullanılmasını kolaylaştırır.

inherits etiketini kullanarak ve modülün tam adını sağlayarak, devralınacak modülü belirtebiliriz. Tüm GWT uygulamaları, temel web araç seti öğelerini sağlayan com.google.gwt.user.User modülünden devralmalıdır. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Kullanıcı Arayüzü – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.

Daha önce belirtildiği gibi, SqlConditionGroup’un SqlCondition ve diğer SqlConditionGroup nesnelerinin bir karışımını depolaması gerekir. Bu nedenle, tamamen farklı iki nesneyi saklamalı ve referans vermelidir. Bir koleksiyon sınıfından tamamen farklı iki nesneye başvurmanız gerektiğinde, nesneler arasında ortak bir zemin bulmalısınız, böylece onlara başvurmanın genel bir yolunu bulabilirsiniz.

Bunu yapmak için üç seçeneğiniz var:

• System.Object kullanarak öğelere başvurun: Tüm nesneler System.Object temel sınıfından devralır, böylece System.Object kullanarak herhangi bir nesneye başvurabilirsiniz. Performansı yavaşlatan herhangi bir özelliğe veya yönteme erişmek için geç bağlama gerektirdiğinden bu ideal bir çözüm değildir.
• Ortak bir temel sınıftan devralın: Hem koşul hem de koşul grubu ortak özellikleri (Ad ve Tür) paylaştığından, bir temel sınıf tanımlayabilir ve her iki nesnenin de o temel sınıftan miras almasını sağlayabilirsiniz. Daha sonra, her iki sınıfa da referans vermek için temel sınıfı ortak zemin olarak kullanabilirsiniz ve temel sınıftaki tüm özelliklere ve yöntemlere, geç bağlamaya başvurmak zorunda kalmadan her iki nesneden de erişilebilir. Bu tamamen geçerli bir çözümdür. Bununla birlikte, dikkate alınması gereken bir husus, SqlConditionGroup’un bir koleksiyon sınıfı olmasıdır. Temel koleksiyon sınıfı işlevselliğini CollectionBase temel sınıfından devralırsanız, önemli miktarda kodlama süresinden tasarruf edebilirsiniz. .NET Framework çoklu kalıtımı desteklemez, bu nedenle özel durumunuz için hangi temel sınıfın daha önemli olduğunu seçmeniz gerekir.
• Ortak bir arabirim uygulayın: Bir arabirimde ortak bir dizi özellik ve yöntem tanımlayabilir ve her iki sınıfın da bu arabirimi uygulamasını sağlayabilirsiniz. Daha sonra her iki sınıfa da referans vermek için arayüzü ortak zemin olarak kullanabilirsiniz. Bu, geç bağlama sorunlarını önler ve SqlConditionGroup sınıfının CollectionBase sınıfından devralmasına olanak tanır. Tasarım sırasında seçtiğim yaklaşım bu.

Böylece, her ikisi de ISqlCondition arabirimini uygulayan Sql Condition ve SqlConditionGroup olmak üzere iki sınıf elde edeceğiz. Ayrıca, Sql Condition Group, CollectionBase nesnesinden miras alır ve ISqlCondition arabirimini uygulayan nesneleri depolamak için tasarlanmıştır, böylece hem SqlCondition hem de SqlConditionGroup nesnelerini depolamasına olanak tanır.

Bu modelin hem kavramsal hem de fiziksel temsilini diyagramlar. SqlConditionGroup nesnelerini SqlConditionGroup nesnelerinin içinde özyinelemeli olarak depolayabileceğinize dikkat edin. Bu nedenle, SqlConditionGroup’un SQL metnini aramak ve yazdırmak için özyinelemeli işlevler kullandığını unutmayın.

Name özelliği, koşul grubu nesnesinde tanımlanan bul işlevleri kullanılarak kolayca alınabilen adlandırılmış koşullar oluşturmanıza olanak tanır. Bu zorunlu bir alan değildir, bu nedenle tüm koşulların adlandırılması gerekmez. Sorgunuzdaki bir öğeye yeniden erişmeyi planlıyorsanız, adlandırılmış öğeleri kullanmalısınız. Örneğin, karmaşık bir sorgu oluşturmayı ve ardından bazı kriterlere göre belirli adlandırılmış öğeleri kaldırmayı veya değiştirmeyi uygun bulabilirsiniz.

ConditionOp özelliği, koşul işlemini temsil eder. Çıkış sırasında koşulun AND veya OR ile önüne geçilip geçilmeyeceğini belirler. Bir koşul grubundaki ilk koşulun çıktısını alırken ConditionOp özelliğini göz ardı ettiğinizi bir kez daha unutmayın.

Type özelliği, geçerli nesnenin bir koşul (Koşul) veya bir koşul grubu (Grup) olup olmadığını tanımlayan bir SqlConditionalType numaralandırma değeri döndürür. Nesne türünü bir ISqlCondition’dan gerçek veri türüne dönüştürmeye çalışmadan önce bilmek önemlidir.

Elbette nesne türünü belirlemek için GetType()’ı da kullanabilirsiniz, ancak System.Type nesnesi Case ifadesinde bir özellik kadar kolay kullanılamaz. Şimdi ISqlCondition arabirimini uygulayan iki sınıfa bakalım.

Kullanıcı arayüzü
Donanım arayüzü
Modem arayüzüne giriş
Yazılım arayüzü nedir
Telefonda arayüz ne demek
Bilgisayarda arayüz nedir
Arayüz nedir
Arayüz internet

SQL Durum Sınıfı

Sıra geldiğinde, SqlCondition sınıfının iki amacı vardır: SQL koşulu içeren bir dize depolamak ve bir SqlConditionGroup içinde saklanabilmesi için ISqlCondition arabirimini uygulamak. Bu nispeten basit bir sınıftır, çünkü yalnızca basit özellikleri gösterir ve hiçbir yöntemi veya işlevi yoktur.

Bu sınıfın iki kurucusu olduğunu görebilirsiniz. Birincisi, koşul için bir değer girmenize izin verir ve ikincisi, koşul için bir değer girmenize ve koşula bir ad vermenize izin verir. Koşul parametresi, koşul metnini temsil eden bir dizedir.

name parametresi, koşulu tanımlayan benzersiz bir dize belirtmenize olanak tanır. Daha sonra, bir koşul grubunun içindeki koşulu aramak için adı kullanabilirsiniz. İşlem parametresi, SqlCondition nesnesi (AND/OR) ile ilişkilendirilmesi gereken koşul operatörüdür.

Ayrıca, ISqlCondition arabirimindeki salt okunur Type özelliğinin, SqlConditionType.➥ Koşul ile ilişkili değeri döndürdüğüne dikkat edin, çünkü bu sınıf bir koşulu temsil eder.

■Not : Koşul nesnelerinin olumsuzlama özelliği yoktur. Koşulu olumsuzlamak istiyorsanız, olumsuzlama işlemini metin olarak, yani “NOT A=1” olarak ileterek yapmalısınız.

SQL Koşul Grubu Sınıfı

SqlCondition sınıfı, çok nesneli bir koleksiyon sınıfı olmanın ve ISqlCondition arabirimini uygulamanın yanı sıra, koşul ve koşul grupları eklemenize, bulmanızı, değiştirmenize ve kaldırmanıza olanak tanıyan bir dizi yöntemi de sunar. Söylemeye gerek yok, bu sınıfın kodu şu ana kadar gördüğünüz sınıflardan biraz daha ayrıntılı bahsedebiliriz.

Geriye bakarsanız, Where özelliğinin aslında bir SqlConditionGroup nesnesi olduğunu fark edeceksiniz, dolayısıyla bu sınıf tüm WHERE yan tümcesi oluşturma mantığını içerir. Liste 8-6, SqlConditionGroup sınıfının kodunun çoğunu gösterir.

■Not : İki işlev, CreateKeywords ve CreateDateRange, biraz sonra genel arama sorgularını tanımlamayı tartıştığımızda ele alınacaktır. Şimdilik, işlev tanımları dahil edilmiştir, böylece daha sonra ulaştığımızda listede nerede göründüklerini bileceksiniz.

Sınıf Tanımı ve İthalat Beyanı

SqlConditionGroup, CollectionBase temel sınıfından temel koleksiyon işlevselliğini devralır ve ISqlCondition arabirimini uygular. Bu bölümün başlarında SqlFieldCollection’ı tartıştığımızda bir koleksiyon sınıfı gördünüz.

Bu uygulama benzer olsa da, koleksiyon yalnızca tek bir nesne türü yerine iki farklı nesne türünü (SqlCondition ve SqlConditionGroup) depolayacağından birkaç farklılık vardır.

■Not : Koda iyi bakarsanız, System.Text.RegularExpressions ad alanı için bir içe aktarma ifadesi olduğunu görürsünüz, ancak kod listesinin herhangi bir yerinde kullanılan normal ifadeler yoktur. CreateKeywords işlevinde normal ifadeler kullanılır, ancak bu kod bu bölümün ilerleyen kısımlarına kadar gösterilmeyecektir. 

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post  Koşul Arayüzü – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.