Herhangi bir nesne yönelimli sistemde, nesnelerin yaratılması, başlatılması ve imha edilmesi önemlidir. .NET çalışma zamanında, programcı nesnelerin yok edilmesini kontrol edemez, ancak kontrol edilebilecek diğer alanları bilmek faydalıdır.

Varsayılan oluşturucu yoksa, C# derleyicisi ortak parametresiz bir oluşturucu oluşturur. Bir oluşturucu, bunun gibi temel sözdizimini kullanarak temel türdeki bir oluşturucuyu çağırabilir.

Bu örnekte, Derived sınıfının yapıcısı yalnızca nesnenin yapısını BaseClass yapıcısına iletir. Bazen, aşağıdaki örnekte olduğu gibi, bir kurucunun aynı nesnedeki başka bir kurucuya iletmesi yararlı olabilir.

Özel kurucular -şaşırtıcı bir şekilde- yalnızca tanımlandıkları sınıfın içinden kullanılabilirler. Sınıftaki tek yapıcı özel ise, bu, herhangi bir kullanıcının sınıfın bir örneğini oluşturmasını engeller; bu, yalnızca statik işlevlerin (örneğin, System.Math gibi) kapsayıcıları olan sınıflar için yararlıdır. C# 2.0, benzer bir görevi gerçekleştirmek için yeni bir özellik ekler; bu bölümde daha sonra yer alan “Statik Sınıflar” kısmına bakın.

Özel kurucular, bir program içinde yalnızca tek bir sınıf örneği olması gerektiğinde, tekil kalıbı uygulamak için de kullanılır. Bu genellikle aşağıdaki gibi yapılır.

Bu örnek, kodun çok iş parçacıklı bir ortamda doğru şekilde çalıştığından emin olmak için kilitlemeyi kullanır.

Alanın varsayılan değeri istenildiği gibi değilse, yapıcıda ayarlanabilir. Nesne için birden çok oluşturucu varsa, değeri her oluşturucuda ayarlamak yerine bir başlatıcı aracılığıyla ayarlamak daha uygun ve hataya daha az eğilimli olabilir.

Bu oldukça uygundur; ilk değerler, bir üye bildirildiğinde ayarlanabilir. Ayrıca, bir üyenin başlangıç değerinin ne olduğu daha net olduğu için sınıf bakımını kolaylaştırır. Bunu uygulamak için derleyici, bu işlevleri her yapıcının başına başlatmak için kod ekler.

■İpucu: Genel bir kural olarak, bir üyenin kullanılan kurucuya bağlı olarak farklı değerleri varsa, alan değeri kurucuda ayarlanmalıdır. Değer başlatıcıda ayarlanmışsa, kurucu çağrısından sonra üyenin farklı bir değere sahip olabileceği açık olmayabilir.

Açıkça söylemek gerekirse, C#’ta yıkıcılar yoktur, en azından çoğu geliştiricinin yıkıcılar hakkında düşündüğü şekilde, nesne silindiğinde yıkıcının çağrıldığı yerdedir.

C#’ta yıkıcı olarak bilinen şey, diğer bazı dillerde sonlandırıcı olarak bilinir ve bir nesne toplandığında çöp toplayıcı tarafından çağrılır. Programcı, yıkıcının ne zaman çağrılacağı üzerinde doğrudan kontrole sahip değildir ve bu nedenle, C++ gibi dillerden daha az kullanışlıdır.

Yıkıcıda temizleme son çaredir ve kullanıcının işlemi doğrudan kontrol edebilmesi için her zaman aynı işlemi gerçekleştiren başka bir yöntem olmalıdır. C# dilinde bir yıkıcı yazıldığında, derleyici otomatik olarak temel sınıfın sonlandırıcısına (varsa) bir çağrı ekler.  Çöp toplama sizin için yeniyse, bir sonraki bölüme geçmeden önce muhtemelen o bölümü okumak isteyeceksiniz.

Bellek Dışı Kaynakları Yönetme

Çöp toplayıcı, bellek kaynaklarını yönetme konusunda iyi bir iş çıkarır, ancak veritabanı tanıtıcıları, grafik tanıtıcıları vb. gibi diğer kaynaklar hakkında hiçbir şey bilmez. Bu nedenle, bu tür kaynakları tutan sınıflar yönetimi kendileri yapmak zorunda kalacaklar.

Çoğu durumda bu gerçek bir sorun değildir; Tek gereken, kaynağı temizleyen sınıf için bir yıkıcı yazmaktır.

Bununla birlikte, bazı kaynaklar kıttır ve bir dahaki çöp toplama işlemine göre daha zamanında temizlenmeleri gerekir. Bir nesneye artık ihtiyaç duyulmadığında sonlandırıcıları otomatik olarak çağırmanın bir yolu olmadığından1, bunun manuel olarak yapılması gerekir.

.NET Framework’te nesneler, Dispose() adlı tek bir üyeye sahip IDisposable arabirimini uygulayarak bu tür kaynakları tuttuklarını belirtebilir. Bu üye, sonlandırıcı ile aynı temizliği yapıyor, ancak bazı ek işler de yapması gerekiyor.

Temel sınıfı veya sahip olduğu diğer kaynaklardan herhangi biri IDisposable’ı uygularsa, şu anda temizlenmeleri için Dispose()’u çağırması gerekir. Bunu yaptıktan sonra, çöp toplayıcının bu nesneyi sonlandırmakla uğraşmaması için GC.SuppressFinalize() öğesini çağırır.

Nesneniz, başka bir adın Dispose()’dan daha uygun olduğu anlambilime sahipse (örneğin, bir dosyada Close() bulunur), o zaman açık arabirim uygulamasını kullanarak IDisposable’ı uygulamanız gerekir. Daha sonra Dispose()’a iletilmiş daha iyi adlandırılmış işleve sahip olursunuz.

Bellek Yönetimi nedir
Bellek yönetiminin başlıca görevleri
Dinamik bellek ayırma segment
Bellek Yönetimi İşletim Sistemleri
Sayfalı Bellek Yönetimi
Bellek Yönetimi Çeşitleri
Memory management
Ana bellek Nedir

 Kullanım İfadesi

IDisposable uygulayan sınıfları kullanırken Dispose() öğesinin uygun zamanda çağrıldığından emin olmak önemlidir. Bir sınıf yerel olarak kullanıldığında, bu örnekte olduğu gibi, kullanımı try-finally içine sararak kolayca yapılabilir.

rw’nin IDisposable’a dönüştürülmesi gereklidir, çünkü ResourceWrapper Dispose()’u açık arabirim uygulamasıyla uygulayabilirdi.3 try-finally yazması ve hatırlaması biraz çirkindir, bu nedenle C#, kodu basitleştirmek için using deyimini sağlar.

Tek Kullanımlık ve Daha Uzun Ömürlü Nesneler

using deyimi, yalnızca tek bir işlev için var olan nesnelerle başa çıkmak için güzel bir yol sağlar. Ancak daha uzun ömürlü nesneler için, Dispose() öğesinin çağrıldığından emin olmanın otomatik bir yolu yoktur. Bununla birlikte, bunu sonlandırıcı aracılığıyla izlemek oldukça kolaydır.

Dispose() öğesinin her zaman çağrılması önemliyse, bu tür durumları izlemek için sonlandırıcıya bazı hata denetimleri eklemek mümkündür. Bunu ResourceWrapper sınıfında birkaç değişiklik yaparak yapabilirsiniz.

Sonlandırıcı, her çağrıldığında bir sayacı artırır ve CheckDisposeUsage() yordamı önce tüm nesnelerin sonlandırıldığından emin olur ve ardından son kontrolden bu yana herhangi bir sonlandırma olup olmadığını kontrol eder. Eğer öyleyse, bir istisna atar.

Statik Alanlar

Bir nesnenin, sınıfın belirli bir örneğiyle değil, bir bütün olarak sınıfla ilişkili üyelerini tanımlamak bazen yararlıdır. Bu tür üyeler statik üyeler olarak bilinir. Statik alan, statik üyenin en basit türüdür; statik bir alan bildirmek için statik değiştiriciyi değişken bildiriminin önüne yerleştirmeniz yeterlidir. Örneğin, oluşturulan bir sınıfın örneklerinin sayısını izlemek için aşağıdakini kullanabilirsiniz.

Nesnenin yapıcısı, örnek sayısını artırır ve nesnenin kaç örneğinin oluşturulduğunu belirlemek için örnek sayısına başvurulabilir. Statik bir alana, sınıfın örneği yerine sınıfın adı aracılığıyla erişilir; bu, tüm statik üyeler için geçerlidir.

■Not: Bu, statik bir üyeye sınıf adı veya örnek adı aracılığıyla erişilebilen C++ davranışından farklıdır. C++’da bu, bazı okunabilirlik sorunlarına yol açar, çünkü bazen bir erişimin bir örnek aracılığıyla statik olup olmadığı koddan net değildir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Bellek Dışı Kaynakları Yönetme – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.