Artık .NET Framework kullanarak yapılandırma verilerine erişmek için gerekli kodu bildiğinize göre, yapılandırma verilerinizi kapsüllemek için en iyi uygulamayı tartışalım. Web.config dosyasının bölümündeki her bir yapılandırma öğesi için paylaşılan bir özelliği ortaya çıkaran, türü kesin olarak belirlenmiş bir yapılandırma sınıfı oluşturmayı içerir.

Bu yaklaşım, geliştirme sürenizi hızlandırmanıza olanak tanır çünkü bir uygulama ayarını her kullanmanız gerektiğinde uygun veri türüne bir dize dökme konusunda artık endişelenmenize gerek kalmaz. Döküm kodu sadece bir kez yazılır ve ardından uygun döküm değeri tüm uygulama boyunca kullanılabilir.

Ek olarak, Visual Studio IDE kullanıyorsanız, IntelliSense aracılığıyla tüm yapılandırma ayarlarının kapsamlı bir listesini alabilirsiniz. Bu, derleyici tarafından yakalanmayacak yazım hatalarından kaçınmanıza yardımcı olur ve orada ne olduğunu görmek istediğiniz her zaman Web.config’e girmenizi engeller.

Kesin Olarak Yazılan Yapılandırma Örneği Uygulaması

Kesin olarak yazılan konfigürasyon sınıflarına aşina olmanın en iyi yolu, onları oluşturmaya başlamaktır. Bu örnek için yeni bir Visual Basic ASP.NET web sitesi oluşturmanız gerekiyor. Dosya ➤ Yeni Web Sitesi’ni seçin ve Yeni Web Sitesi iletişim kutusu belirir.

Proje Türü olarak Visual Basic’i ve şablon olarak ASP.NET Web Sitesini seçtiğinizden emin olun. Konum alanına, web sitesi dosyalarınızın bulunmasını istediğiniz klasörü girin. İşiniz bittiğinde, Tamam düğmesini tıklayın.

Web.config Dosyasını Ekleme

Varsayılan olarak, bir proje oluşturduğunuzda Web.config dosyası oluşturulmaz, bu nedenle kendiniz bir tane oluşturmanız gerekir. Bunu, Solution Explorer’da proje simgesine sağ tıklayıp Yeni Öğe Ekle’yi seçerek gerçekleştirebilirsiniz.

Bir dizi farklı dosya şablonunu listeleyen Yeni Öğe Ekle iletişim kutusu görüntülenir. Web Yapılandırma Dosyası şablonunu seçin ve Web.config varsayılan adını kabul edin. Ekle düğmesini tıklattıktan sonra Visual Studio, Web.config dosyasını projenize kök klasöre ekler.

Şimdi, örnekte kullanmak için <appSettings> ve <connectionStrings> bölümlerini oluşturmanız gerekiyor. Web.config dosyasını açın ve <appSettings/> yazan satırı bulun. Bu satırı aşağıdaki metinle değiştirin.

<appSettings> bölümünde, tümü uygun şekilde farklı veri türlerinden oluşan altı öğe tanımlanmıştır. Bu, dizilerden diğer veri türlerine ve daha karmaşık nesnelere yayın yapma tartışmamıza yardımcı olacaktır.

Yapılandırma Sınıfı

Şimdi Solution Explorer’da proje simgesine sağ tıklayıp Yeni Öğe Ekle’yi seçerek uygulamanıza yeni bir sınıf eklemeniz gerekiyor. Şablon listesinden Sınıf şablonunu seçin ve ad olarak Config.vb’yi girin.

Ayrıca, Dil açılır listesinde Visual Basic’i seçtiğinizden emin olun. Ekle düğmesini tıklayın. Visual Studio, sınıf dosyalarının App_Code klasörüne yerleştirilmesi gerektiğini söyler ve sınıf dosyasının oraya yerleştirilmesini isteyip istemediğinizi sorar. Evet’i tıklayın. Visual Studio, App_Code klasörünü otomatik olarak oluşturur ve Config.vb sınıfını App_Code klasörüne yerleştirir.

Config.vb dosyasında ihtiyacınız olan ilk şey bir imports ifadesidir, bu nedenle AppSettings veya ConnectionStrings nesnelerini tam olarak nitelendirmeniz gerekmez. Burada ayrıca Config sınıfının bildirimi de gösterilir.

Ardından, <appSettings> bölümündeki öğeleri ortaya çıkaran gerçek özelliklere geçebilirsiniz. Bu öğelerden altısı, değişen iade türlerine sahip paylaşılan, salt okunur özellikler olarak sunulur. Birincisi, MyString, oldukça basit bir örnektir, çünkü bir dizge döndürür, dolayısıyla herhangi bir döküm söz konusu değildir.

Bu özellik önce AppSettings değerini önbelleğe alan özel sınıf düzeyi değişkeni _MyString’in başlatılıp başlatılmadığını kontrol eder. Başlatılmamışsa, Nothing’e eşit olacaktır ve değeri AppSettings(“MyString”) içinden çekip _MyString değişkeninde saklayarak başlatırsınız. Son olarak, _MyString’i döndürürsünüz.

Web sayfası Nedir
Web sayfasını yükle
World Wide Web
Google web sayfası
Web sayfası nasıl açılır
Web sayfası Nedir kısaca
Hazır web sitesi
Web Ne Demek

Sonraki özellik olan MyInteger, önceki örnekle aynı temel yapıyı izler, ancak AppSettings nesnesi tarafından döndürülen değer bir tamsayı değil bir dizedir. Bu nedenle, dizgiyi _MyInteger önbelleğe alma değişkeninde saklamadan önce bir tamsayıya dönüştürmeniz gerekir.

AppSettings(“MyInteger”) öğesinden döndürülen dizenin geçerli bir sayı olduğunu varsayarsak, CInt(AppSettings(“MyInteger”)), dizeyi _MyInteger değişkenine kaydetmeden önce bir tamsayıya dönüştürür. Peki, AppSettings(“MyInteger”) geçerli bir sayı döndürmezse ne olur?

CInt() çağrısı bir hata veriyor. Bu bölümde biraz sonra Config sınıfında hata işlemeyi tartışacağız, bu nedenle şimdilik AppSettings nesnesinden döndürülen dizelerin döküm için uygun biçimde olduğunu varsayalım.

Yalnızca uygulama ayarınızı doğrudan yerel bir veri türüne dönüştürmekle sınırlı değilsiniz, ayarı daha karmaşık bir nesne oluşturmak için de kullanabilirsiniz. MyPrimeNumberArray adlı bu sonraki özellik aslında bir ArrayList döndürür.

MyPrimeList özelliği önce _MyPrimeList değişkeninin başlatılıp başlatılmadığını kontrol eder. Değilse, yeni bir ArrayList oluşturulur ve _MyPrimeList’e atanır. Ardından, AppSetting nesnesinden dize değerini alır ve “;” kullanarak bölersiniz. sınırlayıcı olarak.

Split işlevi, her sayıyı ayrı bir dize olarak içeren bir dizi döndürür. Daha sonra bu listedeki her sayıyı yinelersiniz, her birini bir tam sayıya çevirirsiniz ve Add yöntemini kullanarak her birini _MyPrimeList’e eklersiniz. Son olarak, _MyPrimeList’i döndürürsünüz.

Bazı karmaşık nesnelerin o kadar çok özelliği vardır ki, bunları <appSettings> bölümünde depolanan tek bir dizeden oluşturmak en iyi seçenek değildir. Bu konuyu ele almak için bu bölümün ilerleyen kısımlarında özel yapılandırma bölümlerini tartışacağız.

Bir bağlantı dizesini ortaya çıkarmak için bir özellik oluşturmak, AppSettings nesnesinden bir dize döndürmeye çok benzer.

ConnectionStrings(“MyConnectionString”) çağrısının bir dize değil ConnectionStringSettings nesnesi döndürdüğünü unutmayın, bu nedenle gerçek bağlantı dizesine erişmek için döndürülen nesnenin ConnectionString özelliğini kullanmanız gerekir. Ayrıca, bu örnek sınıftaki son özellik olduğundan End Class deyimine dikkat edin.

Kodunuzda Config Sınıfını Kullanma

Artık Config sınıfını oluşturduğunuza göre, nasıl kullanılacağını tartışalım. Sınıftaki her özellik, paylaşılan, salt okunur bir özelliktir. Paylaşılan özelliklerle, özelliği çağırmak için bir nesneyi başlatmanız gerekmez.

Her özelliğin kesinlikle yazıldığını unutmayın, bu nedenle MyString bir String, MyInteger bir Integer ve MyPrimeList bir ArrayList döndürür. Yayın her özelliğin içinde gerçekleştirilir, bu nedenle bir ayara her eriştiğinizde yayınlama konusunda endişelenmenize gerek yoktur.
Hepsi salt okunur olduğundan, Config sınıfındaki özelliklere değer atayamazsınız.

.NET Framework’te bulunan XML nesnelerini kullanarak Web.config dosyasının <appSettings> ve <connectionStrings> bölümündeki bir ayarı değiştirmek mümkün olsa da, bunu doğrudan özellikte yapmak için kodu yerleştirmenizi önermiyorum.

Unutmayın, Web.config’deki ayarlar oldukça statik olmalıdır, bu nedenle bunlarda yapılan değişiklikler çok az olmalıdır. Ayarın sık sık değiştirilmesi gerekiyorsa, bunu bir veritabanında saklamayı ciddi olarak düşünün. Uzaktan yapılandırma veya kurulum özelliklerine ihtiyacınız varsa, Web.config’de değişiklik yapmak için kodu, sistemin geri kalanından izole olması için bir yönetim sayfasına yerleştirin.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Yapılandırma Sınıfı – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.