Java Persistence API (JPA), düz Java nesneleri (ve geçişli olarak Scala nesneleri) için basit bir veritabanı erişim katmanı sağlamak üzere Java’daki bir dizi çerçevenin geliştirilmiş halidir. JPA, kalıcılık modelini basitleştirmek amacıyla Enterprise Java Beans 3 (EJB3) spesifikasyonunun bir parçası olarak geliştirilmiştir. Standart hakkında daha fazla bilgi edinebilirsiniz.

Enterprise Java’nın önceki sürümleri, arabirimler ve XML tanımlayıcıları biçiminde birçok standart eser gerektiren Kapsayıcı Yönetimli Kalıcılık (CMP) çerçevesini kullanıyordu. EJB3’ün basitleştirme ve konfigürasyon yerine konvansiyonu kullanma konusundaki kapsayıcı temasının bir parçası olarak, JPA, XML tanımlayıcıları aracılığıyla hedeflenen davranış geçersiz kılmalarına izin verirken, makul varsayılanları ve ek açıklamaları yoğun bir şekilde kullanır.

JPA ayrıca CMP’de kullanılan arabirimlerin çoğunu ortadan kaldırır ve tüm kalıcılık işlemleri için tek bir javax.persistence.EntityManager (EM) sınıfı sağlar. Ek bir avantaj da, JPA’nın kurumsal konteynerin hem içinde hem de dışında kullanılabilecek şekilde tasarlanmış olması ve çeşitli projelerin (Hibernate, TopLink, JPOX, vb.) EntityManager’ın bağımsız uygulamalarını sağlamasıdır.

Gördüğünüz gibi, Lift zaten çok yetenekli bir veritabanı soyutlama katmanıyla geliyor, öyleyse neden başka bir şey kullanmak isteyelim?

JPA’ya hem Java hem de Scala’dan kolayca erişilebilir. Java bileşenlerini de içeren bir projenin bir bölümünü tamamlamak için Lift kullanıyorsanız, JPA, her ikisi arasında ortak bir veritabanı katmanı kullanmanıza ve aynı çabayı tekrarlamanıza engel olur. Ayrıca, JPA’ya dayalı mevcut bir projeniz varsa, bunu kolayca Lift’e entegre edebileceğiniz anlamına gelir.

JPA, karmaşık ve/veya büyük şemalarla size daha fazla esneklik sağlar. Lift’s Mapper, ihtiyaç duyacağınız işlevlerin çoğunu sağlarken, karmaşık ihtiyaçlarınız olduğunda JPA ek yaşam döngüsü yöntemleri ve haritalama kontrolleri sağlar. Ek olarak, JPA, varlıklar arasındaki birleştirmeler ve ilişkiler için daha iyi desteğe sahiptir.

JPA, ikinci düzey nesne önbelleğe alma yoluyla ek performans iyileştirmeleri sağlayabilir. Lift’te kendinizinkini döndürmek mümkündür, ancak JPA sık erişilen nesneleri bellekte önbelleğe almanıza izin verir, böylece veritabanına tamamen çarpmaktan kaçınırsınız.

JPA’nın nasıl entegre edileceğini öğrenirken üzerine inşa edilecek somut bir örnek sağlamak için, bir çalışma kitaplığını yönetmek üzere küçük bir Lift uygulaması oluşturacağız. Tamamlanan örnek, siteler dizinindeki Lift git deposunda bulunur ve JPADemo olarak adlandırılır.
JPA operasyonlarının temel kapsamı “Varlıklarda Çalışma” bölümündedir.

İlk adımımız Maven için bir master proje oluşturmak. Bu projenin altında biri JPA kütüphanesi ve biri de Lift uygulaması için olmak üzere iki modül olacaktır. Seçtiğiniz bir çalışma dizininde aşağıdaki komutu verin.

Kalıcılık modülünün bağımsız bir JAR dosyası olmasını sağlamak için Java EE sunucularında konuşlandırmaya yardımcı olduğu için modülü iki projeye ayırdık. Buna ihtiyacınız yoksa, iki modülün içeriğini tek bir projede birleştirebilirsiniz ve kendi başına çalışacaktır.

pom.xml dosyasının bağımlılıklarını ve eklenti yapılandırmalarını üç POM’un hepsinden birleştirmeniz gerekeceğini unutmayın. Lift, burada gösterdiğimiz tanıtım kodu olmasa da, bunu zaten ele alan bir arketip ile birlikte gelir.

Sadece lift-archetype-jpa- blank-single arketipini kullanın ve uygulamanız için kullanabileceğiniz boş bir proje (JPA ve Lift için minimum dosya içeren) elde edin. İsterseniz iki modül kullanan boş bir arketip de var; buna lift-archetype-jpa-blank denir.

Seçtiğimiz ayarları onaylamanızı isteyen bir istem alacaksınız; sadece Enter’a basın. Bu yazının yazıldığı sırada, arketipin anlık görüntü versiyonunu kullanmak zorundayız çünkü bu, Lift 1.0 son tarihini doldurmadı, ancak bunun dışında, istikrarlı bir arketip.

Geçersiz referanslarla ilgili bazı Hız uyarıları da göreceksiniz; bunlar güvenli bir şekilde göz ardı edilebilir ve umarız 1.1 sürümü ile düzeltilir. Arketip oluşturulduktan sonra, aşağıdaki ağaç yapısına sahip olmalısınız.

src dizinlerine bakarsanız, kodumuzun zaten yerinde olduğunu göreceksiniz! Kendi uygulamanızı yapıyorsanız, sıfırdan başlamak için daha önce belirtilen boş arketipleri kullanabilir veya temel arketipleri kullanarak POM’ları, Scala kodunu ve şablonları ihtiyaçlarınıza göre değiştirebilirsiniz. Şimdilik projenin içeriğine geçelim.

Finansal varlıklar nelerdir
SAP Duran varlık raporları
Finansal varlık Nedir
TFRS 9 finansal varlıkların sınıflandırılması
Finansal varlıkların özellikleri
SAP Duran varlık işlem Kodları
İtfa edilmiş maliyetiyle ölçülen finansal varlıklar
SAP Duran varlık Listesi

Scala’da Varlık Sınıflarını Kullanma

Bir JPA kitaplığının ana bileşenleri, veri modelinizi oluşturan varlık sınıflarıdır. Örnek uygulamamız için iki birincil varlığa ihtiyacımız var.

Önce Liste G-1’de gösterilen Yazar sınıfına bir göz atalım. Liste, tüm javax.persistence paketini içe aktarma işlemimizi ve ayrıca temel bir sınıftaki birkaç ek açıklamayı gösterir. JPA’daki Java dünyasından geliyorsanız, ek açıklamalar çok tanıdık gelmelidir.

Java ve Scala ek açıklamaları arasındaki en büyük fark, Scala’da parametre listesinin kaşlı ayraçlar ({}) içine alınması ve bir Scala ek açıklamasındaki her parametrenin, ek açıklamalarda val anahtar sözcüğünün varlığını açıklayan bir val olarak kabul edilmesidir.

Ayrıca, hedef varlık sınıfını belirtmemiz gerektiğini de not edebilirsiniz; Scala jenerikleri kullansa da jenerik tipler, Scala derleyicisinin 2.7.3 sürümüyle (bu yazının yazıldığı tarihte geçerli) Java’dan görülemez, dolayısıyla Java JPA kitaplıkları doğru tipi çıkaramaz.

Set, List, vb. için Java Collections sınıflarını da kullanmamız gerekir, çünkü bunlar JPA’nın temel aldığı şeylerdir. Biraz örtülü dönüştürme büyüsüyle (daha sonra gösterilecek), bunun kodumuz üzerinde çok az etkisi olur. Unutulmaması gereken son bir nokta, Scala derleyicisinin 2.7.3 sürümünden itibaren iç içe ek açıklamaları desteklemediğidir, bu nedenle normalde onları kullanacağımız yerlerde (birleştirme tabloları, adlandırılmış sorgular, vb.), orm.xml tanımlayıcısını kullanmamız da gerekecektir.

Web sitelerinizi, arama motorlarında en yukarı getirmek adına sizlere 3 adet paket öneriyoruz. Bu paketler sayesinde web siteleriniz aramalarda 1 yıl içerisinde en yukarıya tırmanacaktır. 

1) Backlink Paketi  50 $ (Yıllık Ücret)
2) Hızlandırma Paketi 300 $ (Yıllık Ücret)
3) Kelime Yönlendirme Paketi 150 $ (Aylık Ücret)

The post Varlık Sınıflarını Kullanma – SEO Hizmeti Sunma – SEO Hizmeti – SEO Hizmeti Ücretleri – SEO Hizmeti Yaptırma first appeared on Jeff Bezos Tasarım.